خبری از ۲۲ هزار شیء طلا نیست
مجموعهای با بیش از ۲۲ هزار شیء طلایی که نزدیک به نیمقرن است میان جنگ، کودتا، غارت و تغییر حکومتها دست به دست میشود، بار دیگر ناپدید شده است و طالبان درباره مکان و امنیت آن پاسخگو نیستند. ماجرا از سال ۱۹۷۸ آغاز شد؛ باستانشناسان ابتدا بقایای یک معبد متعلق به عصر آهن را پیدا کردند، اما ناگهان برق یک قطعه طلای کوچک زیر نور آفتاب، مسیر حفاری را تغییر داد.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
مجموعهای با بیش از ۲۲ هزار شیء طلایی که نزدیک به نیمقرن است میان جنگ، کودتا، غارت و تغییر حکومتها دست به دست میشود، بار دیگر ناپدید شده است و طالبان درباره مکان و امنیت آن پاسخگو نیستند. ماجرا از سال ۱۹۷۸ آغاز شد؛ باستانشناسان ابتدا بقایای یک معبد متعلق به عصر آهن را پیدا کردند، اما ناگهان برق یک قطعه طلای کوچک زیر نور آفتاب، مسیر حفاری را تغییر داد. آنها با ادامه کاوش، به آرامگاههایی رسیدند که مردان و زنانی از دو هزار سال پیش با تاجهای طلایی، گردنبندهای پرزرقوبرق، خنجرهای مرصع و هزاران شیء ارزشمند دیگر در آن دفن شده بودند. به گزارش خبرآنلاین آخرین بار در اواخر سال ۲۰۲۰، این آثار در کاخ ریاستجمهوری افغانستان به نمایش گذاشته شدند. پس از بازگشت طالبان به قدرت، گنجینه بار دیگر به مکانی محرمانه منتقل شد و تاکنون محل نگهداری آن فاش نشده است. هرچند مسئولان موزه ملی افغانستان تأکید کردهاند که گنجینه سالم است، اما سابقه طالبان در تخریب آثار تاریخی، ازجمله انفجار مجسمههای بودای بامیان، باعث شده نگرانیها درباره سرنوشت این مجموعه بینظیر همچنان ادامه داشته باشد؛ گنجینهای که انگار سرنوشتش این است که همیشه میان افسانه و واقعیت، در حال «قایمباشک» با تاریخ باشد.
