پرسش محتوم و پاسخ مکتوم

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

شیرین احمدنیا-جامعه‌شناس:  بار دیگر هشدارهای مکرر علمای علوم اجتماعی، سیاسی و اقتصادی در زمینه انباشت چندنسلی نقد‌ها و یأس اجتماعی شنیده نشد. در نتیجه این اتفاق، در روزهای اخیر شاهد فوران افسارگسیخته اعتراضات و تنش‌های اجتماعی و به دنبال آن، شاهد بروز زخم‌ها و فقدان‌های ناگواری در سطح کشور هستیم.

هنگامی که مجراهای رسمی و کارآمد بیان مطالبات منطقی و پیگیری انتظارات اقشار مختلف مردم، به‌ویژه نسل‌های جدید، مسدود باشد، هر فردی می‌تواند احتمال فوران احساسات را بدهد. همچنین مسئولان هم می‌توانستند پیش‌ از این، هوشیارانه و مسئولانه نگران رخداد این حوادث و درصدد پیشگیری از پیامدهای آن باشند؛ پیامدهایی که اینک بی‌تردید می‌توان اذعان کرد همگان از آن متضرر شده‌اند.

هر تنی که مجروح، هر روانی که رنجور می‌شود و هر جانی که از دست می‌رود، لطمه‌ای جبران‌ناپذیر به پیکره جامعه، انسجام ملی و هویت جمعی وارد می‌کند.

شوربختانه در روزها و شب‌های اخیر، شاهد درگیری شهروندان، به‌ویژه نوجوانان و جوانانمان، در خشونت‌هایی مرگ‌بار بوده‌ایم. حال آنکه این غلیان احساسات و کارزارهای پرشور دختران و پسران نسل نو، در شرایط و بافتار اجتماعی و فرهنگی مساعدی، می‌توانست از مصادیق کنشگری مجدانه ایشان برای اعتلای جایگاه فردی و اجتماعی‌شان و تلاش برای احقاق حقوق‌شان  به شمار بیاید.

جوانان، چه در مرکز و چه در پیرامون، بیمناک از آینده‌ای ناروشن، دل‌خسته از تجربه طرد و تبعیض و سرشار از احساس محرومیت نسبی‌ هستند. مسئولان جامعه نیز فاقد هرگونه سیاستی امیدبخش برای جوانان مطابق با تغییرات شتابنده اجتماعی و فرهنگی، به خواسته‌ها، نیازها و مطالبات جوانان هستند. در چنین شرایطی، مسئولان باید هر روز دل‌نگران جوانانی باشند که ازدواج نمی‌کنند، فرزند نمی‌آورند، مهاجرت می‌کنند یا دچار اختلالات روانی می‌شوند، دست به خودکشی می‌زنند یا از سر استیصال، فریادشان را در خیابان‌ها سر می‌دهند.

آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.