ترامپیسم پس از ترامپ به کدام سو می‌رود؟

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

ساموئل ارل نویسنده کتاب «میراث تاریک موفق‌ترین حزب سیاسی جهان» در یادداشتی در روزنامه نیویورک‌تایمز درباره آینده ترامپیسم نوشته است.این یادداشت به بهانه تلاش‌های استیو هیلتون سیاستمدار جمهوری‌خواه برای کسب مقام فرمانداری کالیفرنیا؛ این موضوع را مورد تاکید قرار داده که در حال حاضر بزرگ‌ترین مانع بر سر راه تلاش‌های استیو هیلتون- سیاستمدار جمهوری‌خواه همسو با جنبش «ماگا یا همان آمریکا را دوباره با‌عظمت کنیم» که قصد دارد فرماندار بعدی کالیفرنیا شود- شخص دونالد ترامپ می‌تواند باشد.

به گزارش روزنامه نیویورک‌تایمز؛ استیو هیلتون بخش زیادی از دوران انتخابات مقدماتی را صرف جلب نظر ترامپ [برای دفاع و حمایت از او در انتخابات] کرد. او در این مدت از پاسخ دادن به پرسش‌های مطرح‌شده درباره نتایج انتخابات ۲۰۲۰ طفره می‌رفت و سبک و سیاق مقتدرانه و پرهیاهوی دونالد ترامپ در دوران ریاست‌جمهوری‌اش را نیز مورد ستایش قرار می‌داد. [در نهایت] در ماه آوریل، هیلتون آن حمایت حیاتی و سرنوشت‌ساز را به دست آورد- و دونالد ترامپ در شبکه اجتماعی «تروث» او را «مردی واقعاً شریف» نامید؛ و البته «کسی که شاهد بوده چگونه این ایالت که زمانی ایالتی عالی به شمار می‌آمد، به تباهی کشیده شده است».

ترامپ هم‌چنین درباره او نوشت که «استیو می‌تواند پیش از آن‌که خیلی دیر شود، اوض-ع را تغییر دهد و من هم به عنوان رئیس‌جمهور به او در این کار کمک خواهم کرد»!

هیلتون البته پس از راه یافتن به انتخابات سراسری ماه نوامبر تغییر رویه داد.

او در نخستین ویدیوی انتخاباتی‌اش در روز ۲۲ ژوئیه اعلام کرد: «درک می‌کنم؛ شاید از ترامپ، جنبش ماگا یا هر چیز دیگری از این دست بیزار باشید».

چند روز بعد از ان هم هیلتون در یک آگهی تمام‌صفحه‌ در چندین روزنامه کالیفرنیا این پرسش را مطرج کرد: «آیا واقعا می‌توانید مخالف ترامپ باشید و با این حال به من رأی دهید؟»؛ و ظاهراً پاسخ این پرسش مثبت بود!

تلاش‌های آقای هیلتون برای فاصله گرفتن از آقای ترامپ در ایالتی مانند کالیفرنیا که در اغلب مواقع آبی بوده، چندان هم شگقت‌انگیز و عجیب نیست.

[در این ایالت] تعداد دموکرات‌های ثبت‌نام‌شده برای انتخابات تقریباً دو برابر جمهوری‌خواهان است و هم‌چنین از سال ۱۹۹۲ به این سو مردم کالیفرنیا در تمام انتخابات ریاست‌جمهوری از نامزد دموکرات‌ها حمایت کرده‌اند.

آقای هیلتون در این میان سعی دارد از این تسلط چند ده ساله به نفع خود استفاده کند- و به این منظور کالیفرنیا را به عنوان ایالتی با «حاکمیت تک‌حزبی» و رقیبش خاویر بکرا را نیز به عنوان یک «عروسک خیمه‌شب‌بازی» و «آلت دست» توصیف کرده است. در این بین این واقعیت که دموکرات‌ها ۱۶ سال فرمانداری را در این ایالت- که در بحران مسکن و نابرابری عمیق اقتصادی در حال فروپاشی است- در دست داشته‌اند، می‌تواند به او کمک کند.

هیلتون گفته است: «آن‌ها فکر می‌کنند که حتی اگر بنشینند و تماشا کنند هم پیروز می‌شوند. به هر حال در کالیفرنیا همیشه دموکرات‌ها برنده بوده‌اند- و فکر می‌کنند جلوی این ماشین را نمی‌شود گرفت و این‌بار هم برنده خواهند بود».

در این مورد، ممکن است حق با استیو هیلتون باشد.

آقای بکرا به عنوان یکی از اعضای کابینه در دولت بایدن در حال حاضر گزینه قطعی برای جانشینی گوین نیوسام فرماندار فعلی ایالت محسوب می‌شود.

با این حال کالیفرنیا محافظه‌کارانی را پرورش داده که اغلب پس از شکست‌های اولیه به شدت تأثیرگذار بوده‌اند.

به هر حال محافظه‌کارانی مانند ریچارد نیکسون، رونالد ریگان و ایدئولوگ‌های موسسه کلرمونت همگی هدایای کالیفرنیا به فضای سیاسی آمریکا بوده‌اند. در این میان؛ نتیجه انتخابات هر چه هم باشد، تغییری در این واقغیت ایجاد نمی‌شود که آقای هیلتون سعی خواهد کرد این سنت را زنده نگه دارد.

در حقیقت هیلتون می‌خواهد دست به طراحی نسخه‌ای از محافظه‌کاری بزند که شکایات اربابان فن‌آوری را با گزافه‌گویی‌های ترامپیست‌ها در هم آمیخته و می‌خواهد از این ترکیب مسیری به سوی آینده باز کند.

با این حال، آقای هیلتون به عنوان یک سیاستمدار وفادار اما جاه‌طلب اول باید دست به انجام یکی از سخت‌ترین اقدامات آکروباتیک سیاسی بزند- که یعنی در عین قرنطینه کردن خود از یک رهبر بسیار نامحبوب، هم‌زمان حلقه را هم ببوسد.

در حقیقت در شرایطی که جمهوری‌خواهان به زندگی پس از ترامپ فکر می‌کنند، باید این نکته را نیز ارزیابی کنند که آیا آینده آن‌ها را کسی که مورد تایید رئیس‌جمهور است رقم خواهد زد یا کسی که از میراث تفرقه‌انگیز او بی‌بهره است!

آینده حزب جمهوری‌خواه را این موضوع تعیین خواهد کرد!