سال دشوار محافظه‌کاران یونان

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

یونان به‎ عنوان یک کشور عضو اتحادیه اروپا برای سال جدید میلادی با دشواری‌‎های متعددی است. آقای «میتسوتاکیس» نخست‎‌وزیر ۵۷ ساله و راست‌گرای یونان وارد هفتمین سال قدرت خود می‌شود و با اپوزیسیونی پراکنده و عمدتا ناکارآمد روبه‌روست. با وجود کاهش محبوبیت او در نظرسنجی‌ها که نشان‌دهنده خستگی فزاینده عمومی است، در بحبوحه رسوایی نرم‌افزار جاسوسی Predator، کلاهبرداری یارانه کشاورزی، فاجعه راه‌آهن تمپی با ۵۷ قربانی و افزایش هزینه‌های زندگی از جمله اجاره‌بها و تورم عمومی، میتسوتاکیس همچنان با برتری قابل توجهی به حکومت خود ادامه می‌‎دهد. نه به‎ دلیل افزایش محبوبیت، بلکه به این دلیل که ستون‌های سنتی اپوزیسیون از هم پاشیده‌اند. با سقوط آزاد رقبای اصلی او در تلاش برای یافتن صدای خود، «تک‌گویی سیاسی» در آتن به وضعیت موجود جدید تبدیل شده است.

با ورود یونان به سال ۲۰۲۶، خلاء سیاسی شروع به جذب نیروهای جدید می‌کند. آیا آقای چییپراس رئیس پیشین حزب اتئلاف چپ وارد عرصه سیاسی می‌شود. برای درک خلاء فعلی، باید به «ویرانه‌های چپ یونان» نگاه کرد. ائتلاف چپ، جنبش رادیکالی که زمانی پایه‌های منطقه یورو را لرزاند، وارد مرحله پایانی چندپارگی شده است. پس از استعفای چیپراس در سال ۲۰۲۳، این حزب وارد یک جنگ داخلی شد که به برکناری آقای کاسلاکیس (جانشین او) و تشکیل چندین گروه انشعابی منجر شد. تا دسامبر ۲۰۲۵، ائتلاف چپ در نظرسنجی‌ها به رتبه تک‌رقمی سقوط کرده است، شبحی از حزبی که زمانی ۳۵ درصد از رأی‌دهندگان را در اختیار داشت.

در همین حال، حزب سوسیالیست پاسوک، حزب سنتی قدرتمند، عنوان «اپوزیسیون رسمی» را به‌طور پیش‌فرض و نه با پیروزی به ارث برده است. در حالی که رهبر آن، «آندرولاکیس» در اواخر سال ۲۰۲۴ دوباره انتخاب شد، پاسوک همچنان در «سقف شیشه‌ای» تقریبا ۱۳ تا ۱۵ درصدی گرفتار است. این حزب در تلاش است تا از بار «دوران تفاهم‌نامه» که رأی‌دهندگان مسن‌تر را آزار می‌دهد، رهایی یابد، در حالی که در برانگیختن شور و شوق نسل جوان‌تر که سوسیال دموکراسی را یادگاری از گذشته می‌دانند، شکست خورده است.

در این خلاء، چهره‌ای آشنا پا به میدان گذاشته است. در اوایل دسامبر ۲۰۲۵، «چیپراس» نخست‌وزیر پیشین یونان، سکوت استراتژیک خود را با انتشار کتاب خاطراتش را با عنوان «ایتاکا» شکست. او در مراسم رونمایی، خواستار یک «انفجار بزرگ سیاسی» شد. یک تجدید آرایش رادیکال چپ میانه‌رو که بقایای «سمی» ائتلاف چپ و رکود پاسوک را دور بزند.

شایعات مربوط به یک حزب جدید، موجی از شوک را در میان تشکل‌های سیاسی ایجاد کرده است. قمار چیپراس بر اساس «چپ یتیم» است. میلیون‌ها رأی‌دهنده‌ای که از دولت فعلی، سرخورده شده‌اند اما در اپوزیسیون موجود جایی برای خود نمی‌بینند. با این حال، بازگشت او یک شمشیر دولبه است. در حالی که او همچنان کاریزماتیک‌ترین چهره چپ مدرن یونان است، میراث او از چرخش ۱۸۰ درجه‌ای در سال ۲۰۱۵ و آسیب‌های ناشی از سومین بسته نجات مالی، همچنان سلاح‌های قدرتمندی برای رقبایش به شمار می‌رود.

در عرصه داخلی موضوع تصادف دو قطار که قربانیان زیادی داشت و پیگیری پرونده آن‎ها همچنان ادامه دارد. خانم «ماریا کریستیانو» که به طرز غم‌انگیزی دختر ۲۰ ساله خود را در فاجعه راه‌آهن تمپی از دست داد، به نمادی از غم و انعطاف‌پذیری تبدیل شده است. شاید قوی‌ترین تهدید برای وضع موجود نه از یک سیاستمدار حرفه‌ای، بلکه از مادری باشد که به دنبال «عدالت» است. او به عنوان وجدان اخلاقی یک ملت ظهور کرده است. او به عنوان رئیس انجمن قربانیان، سال ۲۰۲۵ را صرف مبارزه با راهی کرده است که آن را «لاپوشانی سیستماتیک» توسط دولت می‌نامد.

احساسات عمومی پس از حسابرسی مالیاتی بحث‌برانگیز انجمن قربانیان در اواخر سال ۲۰۲۵ به نقطه جوش رسید، اقدامی که به طور گسترده به عنوان تلاشی برای ساکت کردن او محکوم شد. نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهد که ۳۱.۸ درصد از رأی‌دهندگان از یک جنبش سیاسی به رهبری کریستیانو حمایت خواهند کرد. برنامه او برای «تطهیر» (پاکسازی کامل دولت یونان و منافع ریشه‌دار آن) خشم عمیقی را برمی‌انگیزد که از شکاف سنتی چپ و راست فراتر می‌رود.

برای نخست‌وزیر، این چندپارگی یک موهبت استراتژیک است، اما تسلط او همچنین نتیجه یک دزدی ایدئولوژیک عمدی است. او با اتخاذ سیاست‌هایی که زمانی قلمرو رقبایش بودند، عملا مرکز سیاسی را «پاکسازی» کرده است. در اوایل سال ۲۰۲۴، میتسوتاکیس با قانونی کردن ازدواج همجنسگرایان و فرزندخواندگی، کلیسای ارتدوکس قدرتمند یونان و بخش قابل توجهی از پایگاه محافظه‌کار خود را به چالش کشید. این اقدام عملا دستور کار اجتماعی چپ میانه را از بین برد و فضای کمی برای آن‎ها باقی گذاشت تا او را از لیبرالیسم خارج کنند.

دولت راستگرای یونان «ثبات مالی بی‌رحمانه» (دستیابی به مازاد اولیه) را با سیاست‌های گزینشی «طرفدار کارگر»، مانند افزایش‌های چندگانه حداقل دستمزد، ترکیب کرده است. او با «قرض گرفتن» از کتاب راهنمای چپ‌ها ضمن حفظ اعتماد بازارها، ارائه یک جایگزین اقتصادی متمایز را برای حزب پاسوک دشوار کرده است.

سال ۲۰۲۶ سال مهمی برای یونان است زیرا تسهیلات بازیابی و تاب‌آوری اتحادیه اروپا شروع به کاهش می‌کند. اما این پرسش مطرح است که آیا اقتصاد می‌تواند بدون این هجوم عظیم سرمایه خارجی، حرکت خود را حفظ کند؟ فقدان یک رقیب متحد به دولت اجازه می‌دهد تا به عنوان «اکثریت به طور پیش‌فرض» حکومت کند. روایت ساده است: «چه کس دیگری؟» در کشوری که هنوز از بحران دهه ۲۰۱۰ آسیب دیده است، بسیاری از رأی‌دهندگان پیش‌بینی‌پذیری میتسوتاکیس را بر عدم قطعیت چپ چندپاره ترجیح می‌دهند.

سئوال دیگر این نیست که آیا دولت یونان اشتباه می‌کند یا خیر. رأی‌دهندگان هزینه‌های زندگی و رسوایی‌های فساد را به عنوان نارضایتی‌های اصلی ذکر می‌کنند. این پرسش مطرح است به جای او چه کسی مطرح است؟ سوال برای سال ۲۰۲۶ دیگر این نیست که آیا می‌توان دولت را به چالش کشید، بلکه این است که آیا مردم یونان می‌توانند صدای جایگزینی پیدا کنند یا خیر.

آخرین اخبار جهان را از طریق این لینک پیگیری کنید.