گزارشی از جفای شهرداری منطقه 15 بر سازمان مردم نهاد "شکوفا"

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر "شکوفا" از سال 1389 با مجوز سازمان بهزیستی فعالیت خود را در منطقه ۱۵ خیابان خاوران و محله اتابک در راستای کمک به کودکان محروم و بی بضاعت شروع نمود. در ابتدا، شهرداری یک واحد آپارتمان ۵۰ متری بدون هیچ امکانات و درشرایطی که نیازمند تعمیر و نقاشی بود، در اختیار موسسه قرار داد. موسسه با حمایت خیرین و حامیان پس از تعمیر و تغییر کاربری آن محل را به خانه کودکان و مادران تبدیل کرد، جایی که برای بازی، خلاقیت، آموزش مهارت های زندگی، کلاس های درسی و تقویتی، سوادآموزی، زبان انگلیسی، موسیقی، کاردستی، هنر و تاتر، بدون دریافت هیچگونه هزینه ای شروع به کار نمود.  خیلی زود این مرکز مامنی برای کودکان و خانواده شد. مادران پس از شرکت در کلاس های آموزشی و تربیتی و مشاوره های گروهی و فردی آگاهانه با موسسه همراه شدند و بعد از مدت زمان کوتاهی هریک به همکاران و داوطلبان موسسه تبدیل شدند. آنها با شور و عشق به همراه کودکان خود، شکوفا را همچون خانه و خانواده خود محافظت و مراقبت کردند و می کنند.

موسسه شکوفا به غیر از امور آموزشی، با استفاده از متخصصان داوطلب، پزشکان، روانشناسان و معلمان باسابقه، انواع خدمات، از جمله معاینات سالیانه رشد و سلامت کودکان و پرداخت کمک هزینه های تحصیلی، پزشکی و درمان و تهیه لباس گرم، لباس و کفش عید، کیف و لوازم مدرسه، خدمات متنوع تغذیه کودکان همه روزه با شیر و میوه و مواد مغذی و اعطای مواد غذایی، از قبیل گوشت، برنج، حبوبات و تخم مرغ برای پیش گیری از سوتغذیه کودکان را برای ساکنان آن محله ارائه کرده است.

مسئولان وقت در شهرداری با مشاهده فعالیت های باکیفیت شکوفا، واحد بزرگتری را در اختیار آنان گذاشتند و سپس به ساختمان دیگری در خیابان شهید ابراهیمی مرکز پیشگیری از آسیب های اجتماعی منتقل کردند. البته در اثر این جابه جایی ها هم مشکلاتی مانند از بین رفتن و گم شدن بسیاری از وسایل پیش آمد. در سالهای بعد، به علت مشاهده فعالیت های پربار و اضافه شدن تعداد مراجعان و مددجویان شکوفا، به پیشنهاد شهرداری منطقه 15، شعبه ی دیگری در شهرک رضویه در اختیار شکوفا قرار گرفت که در آن نیز فعالیت های مشابه ارائه شد. شکوفا با تربیت و آموزش مادران محلی مربیانی داوطلب به توسعه پایدارمحل و گسترش فعالیت داوطلبانه اقدام نمود. در هردو مرکز شکوفا ( اتابک و رضویه ) سالیانه بیش از ۲۰۰ کودک و نوجوان و والدین آنها از خدمات رایگان و ضروری بهره مند شدند. موسسه با برگزاری انواع اردوهای تفریحی و آموزشی، جشنواره های محلی، شاهنامه خوانی و تاتر، محله اتابک و رضویه را به جامعه ی پویایی تبدیل کرد که نه تنها کودکان و نوجوانان، بلکه والدین نیز اقدام به خدمت و کمک به همنوعان خود نمودند تا دردی از دردهای بیشمار مردم آن منطقه که گرفتار فقر و اعتیاد و انواع بزه بودند، بردارند. ناگفته نماند که در دوره های مختلف با تغییر مسئولان شهرداری هربار شکوفا مورد بی مهری مسئولان جدید قرارگرفت و تهدید به بیرون ریختن وسایل و تخیله شد. چندین بار هم اینکار عملا انجام شد و سپس توسط اقدامات مادران محلی و اعتراض های آنها مجدد شکوفا شروع به کار نمود.

سال گذشته، پس از شروع جنگ ۱۲ روزه و تحمیل شرایط سخت بر کشورمان مجدد مسئولان شهرداری دستور تخلیه مرکز رضویه را دادند و از شکوفا خواستند ساختمان را تحویل دهند. متاسفانه این بار اقدامات این موسسه و مادران محلی موثر واقع نشد و مرکزی که خانه امن کودکان و والدین بی پناه و محل بازی و آموزش و شادی انها بود، تخلیه شد. بسیاری از وسایل مجددا از دست رفت، حتی کامپیوترهای موسسه را نیز شهرداری تحویل نداد.

پس از جنگ ۴۰ روزه نیز شهرداری دستور تخلیه مرکز اتابک را صادر کرد و این بارهم اقدامات مادران محلی و مسئولان شکوفا مورد بی توجهی قرارگرفت. شایان توجه است که در هردو مرکز اتابک و رضویه، فضاهای های تخلیه شده همچنان خالی و بدون هیچ فعالیت معناداری بسته هستند، در حالیکه موسسه شکوفا برای کمک به همنوعان خود دچار چنین معضلات و خساراتی شده است.

این موسسه به ناچار و به سختی با جمع آوری مبالغی از خیرین و قرض مبلغ هنگفت، خانه ای دربست در محله اتابک کرایه کرد تا وسایل موسسه به آنجا منتقل شود. آن خانه که بی شباهت به مخروبه ای نبود، با خدمات داوطلبانه و بی دریغ جوانان و مادران محلی پس از یکماه به خانه ی زیبایی برای بازی و شادی و یادگیری کودکان تبدیل شد. خبر بد آنکه، متاسفانه پس از اولین روز کاری موسسه، دزد به خانه زد و وسایل ارزشمندی چون ویدئوپروژکشن و تبلت های آموزشی، تلویزیون و اسپیکرها و بسیاری ابزارهای دیگر آموزشی را به یغما برد. موسسه ناامیدانه با شکایت به پلیس و کلانتری خواستارپیگیری وضعیت گردید و با تعویض قفل ها و مراقبت های بیشتر امید به ادامه کار و فعالیت در آن مکان را داشت که هر صبح شاهد حضور تعداد بیشتری از کودکان و والدین باشد. اما مجددا در شب سوم نیز دزد به راحتی و بدون هیچ دغدغه ای مجدد به خانه شکوفا آمد و هر آنچه قابل و ارزشمند بود، حتی امکاناتی از قبیل موتورکولرها، آیفون تصویری، شیرآلات، پمپ فشار اب را به سرقت برد. موسسه علاوه بر ضرر و زیان مالی خود که قادر به جبران آن نیست مبالغ هنگفتی نیز به صاحبخانه مقروض شده و پی گیری ها به پلیس هم تا کنون نتیجه ای نداشته است .

حالا شکوفا نگران است که بقیه وسایل مرکز، از جمله انواع میز و صندلی پلاستیکی، کتابها، کاغذها و وسایلی مانند یخچال و گاز نیز دزدیده شوند و در آستانه تعطیلی قرار دارد. سئوال اینجاست که چه کسی مسئول است ؟

در حالیکه قلب های مهربان و دردآشنا بی توقع اینگونه مورد جفا و‌بی توجهی قرار می گیرند، چه انتظاری داریم که خدمات داوطلبانه خیرخواهان برای کمک و ساختن کشور در شرایط سخت اقتصادی نامطلوب و جنگ ادامه یابد؟

در چنین شرایطی چگونه می توان امید داشت که جامعه روزهای بهتری ببیند و کودکان بهتر تربیت شوند و افراد جامعه در خدمت به هموطنان خود داوطلبانه اقدام نمایند؟ چه کسی پاسخگو است؟