بیانیه «مرکز پژوهشی حقوق اقلیت ها» در محکومیت حمله رژیم اسرائیل به کنیسه تاریخی یهودیان ایران
به نام خداوند یگانه
در ادامه حملات امریکایی - صهیونی به زیرساخت های غیر نظامی ایران از جمله مناطق مسکونی، مراکز درمانی و بیمارستان، مدارس، دانشگاه ها، آثار تاریخی، میراث فرهنگی، ورزشگاه ها، تاسیسات پتروشیمی، پالایشگاه ها، کارخانه ها، پُل ها و خطوط آهن و سایر تاسیسات ضروری برای بقاء جمعیت غیرنظامی؛ رژیم اسرائیل با حمله به کنیسه تاریخی یهودیان ایران، برگ دیگری از کارنامه سیاه خود در نقض فاحش اصول بنیادین حقوق بین الملل را ورق زد.
در ادامه این جنگ تجاوزکارانه علیه ایران، بامداد سه شنبه 18 فروردین 1405 و همزمان با اعیاد کلیمیان، «کنیسه رفیع نیا» واقع در خیابان فریمان تهران در پی حملات شدید رژیم اسرائیل به صورت کامل و به همراه طومارهای تاریخی تورات و کتب مقدس موجود در آن، تخریب شد. پیش از آن نیز، رژیم اسرائیل به مناطق مسکونی اقلیت دینی ارامنه در محله مجیدیه تهران حمله کرده بود.
«مرکز پژوهشی حقوق اقلیت ها» با محکوم کردن جنایات بین المللی رژیم اسرائیل، اعلام می دارد که حمله به عبادتگاه های دینی اعم از کنیسه ها، کلیسا ها، مساجد و حسینیه ها نقض فاحش اسناد لازم الاجرای حقوق بین الملل بشر و بشردوستانه، از جمله: مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاقین 1966 مجمع عمومی سازمان ملل در خصوص حقوق مدنی، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی؛ کنوانسیون های 1949 ژنو و پروتکل های الحاقی به آن؛ کنوانسیون 1954 لاهه برای حفاظت از اموال فرهنگی در مخاصمات مسلحانه درباره مصونیت مراکز غیرنظامی از جمله عبادتگاه ها می باشد.
حملات رژیم اسرائیل به کنیسه تاریخی و دایر اقلیت یهودی ایران در تهران نه تنها نشانه عدم پایبندی این رژیم به بدیهی ترین قواعد الزام آور حقوق بین الملل می باشد بلکه دلیل بارزی است که نشان می دهد که ایدئولوژی مخرب صهیونیسم هیچ ارتباطی به دین آسمانی یهود ندارد و علیه همه ادیان توحیدی است؛ گفتمان امریکا و رژیم اسرائیل برای معادل سازی صهیونیسم ستیزی با یهودی ستیزی مبنایی ندارد و این رویکرد تنها برای سرکوب صدای آزادی خواهان و سانسور جنایات بین المللی صهیونیسم صورت می گیرد.
جامعه کهن کلیمی که بخشی جدایی ناپذیر از تاریخ هفت هزار ساله ایران هستند، بارها انزجار خود را از صهیونیسم اعلام کرده اند. این حملات مصداق نقض آزادی عقیده، حق دسترسی مردم به عبادتگاه های دینی و اهانت به مقدسات دینی می باشد. بر همین اساس «مرکز پژوهشی حقوق اقلیت ها» از مجامع بین المللی از جمله شورای حقوق بشر سازمان ملل و «گزارشگر ویژه در امور آزادی دین و عقیده» می خواهد این حملات را محکوم و ضمانت های لازم برای جلوگیری از تکرار این جنایات را پیش بینی نمایند.
«مرکز پژوهشی حقوق اقلیت ها»
18 فروردین 1405
