|

پایان تیراژ به هر قیمت؛ ایران‌خودرو چگونه از زیان فاصله گرفت؟

ایران‌خودرو یک‌شبه سودده نشد و کسی هم دکمه جادویی را نزد. آنچه مسیر شرکت را عوض کرد، تغییر آرامی بود در شیوه تصمیم‌گیری؛ جایی که مدیر، قبل از نگاه‌کردن به جدول‌های رنگی، رفت سراغ خط تولید. همان‌جا فهمیده شد که بخشی از فروش، در عمل دارد زیان تولید می‌کند. نتیجه این فهم ساده اما پرهزینه، امروز در صورت‌های مالی دیده می‌شود: درآمد عملیاتی ۳۷۱ هزار میلیارد تومان، عبور از زیان ناخالص و ثبت سود ۸ هزار میلیارد تومانی در پاییز. این عددها بعد از تصمیم‌ها آمدند، نه قبل از آن.

پایان تیراژ به هر قیمت؛ ایران‌خودرو چگونه از زیان فاصله گرفت؟

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

این اتفاق ناگهانی نبود. ایران‌خودرو یک‌شبه سودده نشد و کسی هم دکمه جادویی را نزد. آنچه مسیر شرکت را عوض کرد، تغییر آرامی بود در شیوه تصمیم‌گیری؛ جایی که مدیر، قبل از نگاه‌کردن به جدول‌های رنگی، رفت سراغ خط تولید. همان‌جا فهمیده شد که بخشی از فروش، در عمل دارد زیان تولید می‌کند. نتیجه این فهم ساده اما پرهزینه، امروز در صورت‌های مالی دیده می‌شود: درآمد عملیاتی ۳۷۱ هزار میلیارد تومان، عبور از زیان ناخالص و ثبت سود ۸ هزار میلیارد تومانی در پاییز. این عددها بعد از تصمیم‌ها آمدند، نه قبل از آن.

برای سال‌ها، ایران‌خودرو شبیه شرکتی بود که فقط باید می‌دوید. تیراژ مهم بود، حتی اگر هر قدم، زمین را نرم‌تر می‌کرد. تصمیم‌ها جایی بیرون از کارخانه گرفته می‌شد و داخل، فقط اجرا می‌کرد. وقتی هم زیان بالا می‌آمد، پاسخ آماده بود: قیمت‌گذاری دستوری است، تحریم است، هزینه مالی است. همه درست، اما ناکافی.

حدود یک سال پیش، ورق کمی برگشت. مدیریت جدید نه با شعار، بلکه با حذف شروع کرد. حذف برخی محصولات کم‌حاشیه، محدودکردن تولیدی که روی کاغذ فروش بود اما در واقع پول می‌سوزاند، و سر و سامان‌دادن به رابطه با قطعه‌سازها. نه الگوریتمی در کار بود، نه داشبورد هوشمند. بیشتر شبیه تصمیم‌هایی بود که بعد از چند ساعت ایستادن کنار خط تولید گرفته می‌شود.

عددها کم‌کم واکنش نشان دادند. درآمد عملیاتی در گزارش ۹ماهه به ۳۷۱ هزار میلیارد تومان رسید؛ حدود ۷۱ درصد بیشتر از سال قبل. مهم‌تر از آن، زیان ناخالصی که تا پارسال عادی شده بود، حدود ۱.۱ هزار میلیارد تومان جایش را به سود ناخالصی نزدیک به ۱۱ هزار میلیارد تومان داد. این یعنی بهای تمام‌شده، دست‌کم در بخشی از تولید، دیگر افسارگسیخته نیست.

نقطه عطف اما پاییز بود. شرکتی که در نیمه اول سال ۱۳.۵ هزار میلیارد تومان زیان خالص داشت، در سه‌ماهه سوم به سود ۸ هزار میلیارد تومانی رسید. همین یک فصل، زیان تجمیعی ۹ماهه را به ۵.۵ هزار میلیارد تومان رساند؛ کاهش ۶۸ درصدی نسبت به سال قبل. این تغییر، بیش از آنکه معجزه باشد، نشانه بلوغ یک اصلاح است اگر ادامه پیدا کند.

البته هیچ‌چیز قطعی نیست. بدهی‌های مالی هنوز سنگین‌اند، قیمت‌گذاری دستوری هنوز نفس می‌گیرد و بازار خودرو همچنان سیاسی است. اما تفاوت امروز با دیروز در یک چیز است: تصمیم‌ها دارند قابل توضیح می‌شوند. وقتی سود ناخالص مثبت می‌شود، یعنی کسی قبل‌تر ایستاده و گفته این تولید، این قیمت، این هزینه، با هم نمی‌خوانند.

مزیت اصلی این تغییر شاید نه در سود پاییز، که در تغییر زبان شرکت است. ایران‌خودرو کم‌کم از شرکتی که فقط عدد اعلام می‌کرد، به شرکتی تبدیل می‌شود که می‌شود درباره تصمیم‌هایش حرف زد. برای سهامدار، این یعنی ریسک کمترِ غافلگیری. برای بازار، یعنی فاصله حرف و صورت مالی کمتر شده. و برای خود شرکت، شاید مهم‌تر از همه، این پیام ساده: هنوز می‌شود با تصمیم انسانی، مسیر عددها را عوض کرد.

آخرین اخبار اقتصادی را از طریق این لینک پیگیری کنید.