|

چرا انداختن شور «اومه‌بوشی» مهم است

سامان موحدی‌راد

«اومه‌بوشی» یک جور شوری- ترشی ژاپنی است که اغلب روی برنج پخته ژاپنی یا همان گوهان می‌نشیند و بعد از خوردن همراه برنج، هسته‌اش را در پیاله چای سبز بعد از غذا می‌اندازند و می‌نوشند. یکی از حواشی جذاب آشپزی ژاپنی که خیلی فراتر از جغرافیای این کشور نرفته است، گرچه در همان ژاپن به نوعی قوت غالب است، اما اگر در ایران، آمریکا یا مکزیک یک ژاپنی را ببینید یا هوس غذای ژاپنی بکنید، احتمالا چیزی کلیشه‌ای‌تر از سوشی به خاطرتان نمی‌آید و «اومه‌بوشی» جایی در فهرست شما ندارد. حکایت جهانی‌شدن مکتب‌های آشپزی هم حکایت همین کلیشه سوشی و نادیده‌گرفتن اومه‌بوشی است. در یادداشت پیش از لزوم یادگیری اصول کلاسیک و پایه‌ای آشپزی و حرکت از آن به سمت پرورش ذائقه گفتیم.

اما حتی اگر نخواهید ایده‌ای فرانسوی از آشپزی را به طعم‌های ایرانی مخلوط کنید، ولی باز هم به دنبال دروازه‌های تازه‌ای از آشپزی باشید، پیشنهادم به شما غور‌کردن در مکاتب آشپزی ملل و اقوام مختلف است. از هر مکتب بومی آشپزی اغلب چند مورد غذای شاخص جهانی شده و ردش را در تمام دنیا می‌توانید ببینید. برای همین است که در باورهای عمومی، آشپزی ایرانی احتمالا با کباب کوبیده، آشپزی ژاپنی با سوشی، آشپزی ایتالیایی با پاستا و پیتزا و آشپزی مکزیکی با تاکو شناخته می‌شود، ولی کسی خبری از هزاران محصول مرتبط با آشپزی که در این اقلیم‌ها تهیه می‌شود، ندارد. داستان‌های زیادی در این راه وجود دارد که هنوز خوانده نشده‌اند. شاید بپرسید دانستن اینکه چطور شور اومه‌بوشی بیندازیم، چه اهمیتی دارد؟ اهمیت دانستن این جزئیات در پیدا‌کردن دیدگاه تازه‌ای در آشپزی است، اینکه بدانید همه آن چیزی که شما در آشپزی یاد گرفته‌اید، تنها بخش کوچکی از فنون و تکنیک‌های آشپزی در دنیاست؛ برای مثال به ما آموخته‌اند گوشت در خورشت‌های صفوی بعد از تفت‌دیدن در روغن چند ساعت باید در آب هم پخته شود. در واقع تلقی ما از گوشت پخته‌شده چنین چیزی است. این در حالی است که در مکتب چینی آشپزی اینکه برش‌های نازک گوشت را در آب جوش بیندازند و زود بردارند، معنی‌ای از پخته‌شدن گوشت دارد. دانستن این تکنیک می‌تواند همه پیش‌فرض‌های شما را درباره پخت‌‌و‌پز عوض کند. پرورش ذائقه در آشپزی به شما کمک می‌کند خلاق باشید. اما هم خلاقیت به تنهایی کافی نیست و هم اینکه اگر شما فرد خلاقی نباشید ولی به آشپزی علاقه‌مند، باید راهی به دروازه‌های جدید پیدا کنید. یکی از راه‌های رسیدن به این نقطه، کسب تجربه کافی در آشپزی قومی ملل مختلف است. برای شکستن باید و نبایدهای قبلی هم لازم نیست حتما خودتان آزمون و خطا کنید؛ این چرخ قبلا اختراع شده و تنها لازم است دنبالش بگردید تا ببنید بقیه چه کرده‌اند و از این ایده‌ها استفاده کنید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.