دهباشی از جنس زبان فارسی است
محمدهاشم اكبریانی- روزنامهنگار
دهباشی از جنس زبان فارسی است كه مرزی میان ایران، افغانستان و تاجیكستان نمیشناسد. او همچون زبان فارسی است كه در اروپا و آمریكا، برای خود طرفدار دارد و كرسیهای دانشگاهها را به نام خود ثبت كرده است. برای علی دهباشی، پژوهشگر و ادیب و هنرمند افغانستانی، ایرانی و تاجیكستانی و همه آنانی كه از زبان فارسی میگویند عزیز و باارزش و گرانقدرند. او در شبهای بخارا به همه اینها توجه داشت و برای بسیاری از آنها بزرگداشت و گرامیداشت برگزار كرد و در نشریه بخارا از شخصیتهایی نوشت كه در عرصه زبان فارسی تلاش كردهاند و از جان مایه گذاشتهاند. همین تلاشها بود كه در دنیای پرتلاطم و تنشآلود سیاست، دری از تفاهم و گفتوگو و همدلی و همزبانی میگشود. هنرمند افغانستانی در كنار هنرمند ایرانی و تاجیكستانی نشست و ادیب ایرانی در جوار ادیب افغانستانی و تاجیكستانی و پژوهشگر تاجیكستانی در كنار پژوهشگر ایرانی و افغانستانی. دهباشی مایه همخوانی و همنوازی روحهایی بود كه با دم و بازدم زبان فارسی جان گرفتهاند. میدانست كه زبان فارسی، گرانقدرترین جواهری است كه میتواند دلها و اندیشهها را زینت ببخشد. از این جهت شبهای بخارای دهباشی را میتوان شبهای كابل و تهران و دوشنبه و هرات و شیراز و سمرقند و اصفهان و... دانست. همه اینها به آن معناست كه دهباشی را نماینده پرتلاش زبان فارسی بدانیم كه دل سوزاند و از جان مایه گذاشت. استقبال از این روش و رویه او كه در گردهماییهای شبهای بخارا رخ مینمایاند، نشان داد كه زندگی دهباشی با زبان فارسی آمیخته است. اگر امروز میشنویم كه دانشجو و پژوهشگر و هنرمند و ادیب در شهرها و مناطق گوناگونی چون بخارا و سمرقند و هرات و كابل و دره پنجشیر و... (ایران و ایرانی كه جای خود دارد) برای سلامتیاش دعا میكنند معنایش جز این نیست كه آنها درك كردهاند نفس زبان فارسی در هرجا كه نشانی از آن دیده میشود، به جان بزرگانی چون دهباشی بسته است. بیشك امروز زبان فارسی هم برای دهباشی دعا میكند. باید خطاب به دهباشی گفت برخیز عزیز كه زبان فارسی برای برگشتن تو چشم به در دوخته است؛ برخیز دهباشی.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.