|

در خوزستان رودخانه‌ها مشمول تعریف کتابخانه‌ای نمی‌شوند

داریوش بهارلویی. متخصص برنامه‌ریزی مخازن سدها

آن روز صبح وقتی وزیر نیرو از ایده‌ها، تغییرات ساختار و آینده مدیریت آب برای مدیران منتخبش حرف می‌زد، به‌سختی می‌شد در میان کلامش چیزی جز حقایق علمی یافت. او با اطمینان از اینکه نقشه راهی که ترسیم کرده، تنها مسیری است که به موفقیت در عرصه مدیریت آب منتهی می‌شود، مانند همیشه از چیدمان کلماتی مناسب و بسیار اقناع‌کننده سود می‌برد.
وزیری فرهیخته و اهل ادبیات که به‌خوبی از جادو و سحرانگیزی جملات خبر دارد. وقتی او در میان سؤالاتی که خود طرح می‌کرد و پاسخ می‌داد، به این سؤال که چرا زمان کنونی را که در انتهای راهش است، انتخاب کرده، به ذهن کنجکاو دیگران که شنودگانی آرام به‌ دور میز بودند، این‌چنین پاسخ داد که همیشه بهترین زمان برای تغییرات در انتهای دوره است؛ چرا‌که مقاومت‌ها و چسبندگی‌ها کمتر است. اینکه جوابش چه میزان با واقعیت‌ها همخوان است، خبرگان بهتر می‌دانند؛ اما در کنار حقایق علمی، تجاربی وجود دارد که گاه با این داده‌های آکادمیک همخوان نبوده و در یک راستا قرار نمی‌گیرند. در‌حالی‌که وزیر عدم چسبندگی را یک مزیت در پذیرش و زمان اجرای ایده خود می‌دانست، دقیقا از همین نقطه و کلمه که با کمی اغماض مترادفش شاید گسیختگی باشد، ترس ما بر مبنای سال‌ها تجربه در پایین‌ترین نقطه رودخانه‌های خوزستان آغاز می‌شود. ایده‌ای که از‌هم‌گسیختگی ارکان دولت و تغییرات گسترده در پیش، تضمینی برای اجرای گام‌های بعدی تفکر استراتژیک او را به همراه ندارد.
وزیر تمرکز‌گریزی را در قالب طرح تمرکزگرای خود یکی از نقاط عطف می‌داند و جایی در میانه حرف‌هایش از تنفیذ اختیارات می‌گوید؛ اما نگاهی دقیق به بایدها و لاجرم‌های اجرای ایده‌اش نشان می‌دهد که گریزی از منفعل‌شدن نیروهایش در سایر استان‌ها نیست و طرحش منتهی به شرکت‌های آب بی‌اثری فاقد تفکر خواهد شد. به گفته خودش به دلیل فاصله چشمگیری که مفهوم تقسیمات کشوری با حوضه آبریز پیدا کرده، مسائل و مشکلات زیادی سر راه آن قرار خواهد گرفت و هنوز زود است از مرکز جدا شویم؛ اما این جمله ساده معنایش آن است که تا سال‌های طولانی جریانی یک‌سویه از مرکز به سمت پایین و حاشیه مانند همیشه حاکم و جاری خواهد بود. او تفکر بر مبنای رودخانه و مرزهایش را حقیقتی انکار‌ناپذیر می‌داند و همیشه این کلام را که آب امری بین‌بخشی و مشترک است، به هر بهانه‌ای تکرار می‌کند.
از بلوغ ارکانی می‌گوید که باید پذیرش مسئولیت کنند؛ اما واقعیت آن است که آقای وزیر، ما در این نزدیکی‌های مرز از این ایده هرچقدر هم علمی، نگرانیم و می‌ترسیم؛ از آنکه این رشد و بلوغ که معتقد هستید در اجزای طرح شما دارای تعادل نبوده و این عدم تعادل اجزا دلهره‌آور است. نگرانیم؛ چرا‌که هیچ‌گاه این واقعیت را که در خوزستان رودخانه‌ها مشمول آن تعریف کتابخانه‌ای نمی‌شوند، کسی در نظر نگرفته است. رودخانه‌های اینجا را سه قسمت کرده‌اند، بی‌آنکه یاد کسی باشد در خوزستان رودخانه‌ها تفکیک نمی‌شوند. این ترس بزرگ ما از طرح شماست. حقایق علمی این طرح با واقعیت‌های زندگی ما همخوان نیست. لطفا پاسخ تنها سؤال ما را بدهید... .

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.