سفر 9ساعته معلمهای مدرسه هیران
«هیران» روستایی در جنوب غرب ایران است که با چند صفت ویژه متمایز شده است. این روستا «مرتفعترین روستاي صاحب مدرسه و بدون جاده» ایران است. در سالهای اخیر گزارشهای فراوانی از مدارسی با راههای صعبالعبور یا شرایط آموزشی بغرنج در رسانههای ایران مورد توجه قرار گرفته است. شیوع کرونا و اصرار بر آموزش آنلاین هم موجب شده تا نام معلمهای زیادی که برای دانشآموزان بدون امکاناتشان فداکاری میکنند هم در رسانهها مطرح شود. اما در این میان شاید وضعیت معلمهای مدرسه روستای هیران در فریدونشهر از همه ویژهتر باشد. بهویژه اینکه شرایط خاص دسترسی به این مدارس موجب شده تا آنها برای آموزش دانشآموزانشان قید آموزش آنلاین را بزنند. اگرچه خوشخیالی است که فکر کنیم روستایی که به جاده دسترسی ندارد، به اینترنت دسترسی داشته باشد. معلمها برای رسیدن به مدرسه روستای هیران مجبورند تا ارتفاع دوهزار و ۵۳۰ متر از سطح دریا صعود کنند. این مسئله البته کار سادهای نیست و نزدیک به 9 ساعت از معلمها زمان میگیرد. در واقع برای رسیدن به مدرسه روستای هیران شما باید شش ساعت با ماشین رانندگی کنید و سه ساعت را هم به کوهنوردی بپردازید. این مسیر طولانی در کنار برفگیربودن روستا موجب میشود تا معلمهای این روستا ترجیح بدهند کل زمستان را در روستا مستقر شوند. شهرستان فریدونشهر که در ۲۰۰کیلومتری غرب استان اصفهان واقعشده با ارتفاع دوهزار و ۵۳۰ متر از سطح دریا مرتفعترین شهر ایران و بام ایران نام دارد. این شهرستان از نظر جغرافیایی منطقهای برفگیر بوده و روستاهای بسیاری را در برمیگیرد که یکی از آنها روستای هیران است؛ این روستا مرتفعترین روستای بدون جاده مدرسهدار ایران بوده و هیچ راه دسترسی عادی به مفهوم واقعی کلمه «جاده» ندارد. روستای هیران مرز بین سه استان اصفهان، چهارمحال و بختیاری و لرستان است که از هر سه استان راه کوهستانی و صعبالعبور دارد. مدرسه این روستا بهصورت کانکسی است و دو آموزگار برای ۲۵ دانشآموز در شش پایه تدریس میکنند. ایسنا هم در گزارشی که از وضعیت این مدرسه منتشر کرده به واکنش وزارت آموزشوپرورش اشاره کرده و مینویسد: وزارت آموزشوپرورش درباره این مدرسه اعلام کرد که به دلیل مسیر صعبالعبوری که این روستا دارد، از طریق فضای مجازی، ارسال درسنامه و محتوای آموزشی برای دانشآموزان سعی کردیم که از همه ظرفیتها برای استمرار آموزشی آنها استفاده کنیم. در سفری که به همراه راهبرهای آموزشی به این روستا داشتیم، آزمونی از دانشآموزان گرفته شد تا توانمندیهای آنها را در پایههای مختلف بسنجیم که نتایج نشان میدهد تمام آنها آمادگی رفتن به پایه بالاتر را دارند. بر اساس اطلاعیه منتشرشده آموزشوپرورش با توجه به اینکه خانوادههای ساکن در این روستا در تابستان به منطقه وَنیجان کوچ میکنند، در تابستان نیز معلمین در این منطقه به تدریس مشغول میشوند، در سال جاری به دلیل مساعدبودن آبوهوا کلاسهای آنها با رعایت پروتکلهای بهداشتی در فضای باز برگزار شد و معلمان حدود ۴۰ روز در این فضا برای دانشآموزان تدریس کردند. برای رسیدن به این روستا شش ساعت با ماشین راه است، سه ساعت هم پیادهروی کوهستانی دارد و در قسمتی از مسیر نیز بایستی از اسب و قاطر برای عبور از رودخانه استفاده کرد. معلمین مدرسه این روستا جوانان ایثارگری هستند که از روستاهای نزدیک هیران به این روستا آمده و وقتی که در پاییز و با شروع کلاسها به این روستا میآیند، تا فروردینماه نمیتوانند از آنجا خارج شوند؛ چراکه هوا سرد میشود و هیچ مسیری برای عبورومرور وجود ندارد. در همین رابطه آموزشوپرورش اعلام کرده با همکاری یکی از خیران، مدرسهاي پیشساخته شده که مانند یک مدرسه آجر یا بتنی برای این روستا در نظر گرفته شده است. به دلیل اینکه نمیشود از طریق مسیر جادهای، سازه این مدرسه را به روستای هیران رساند با همکاری اداره کل نوسازی در حال رایزنی با هوانیروز هستیم تا با بالگرد این سازه را به روستا برسانیم. مایحتاج روستا از قبیل آرد، سوخت و... از طریق بالگردهای کوچک ارسال میشود اما به دلیل اینکه وزن این مدرسه پیشساخته حدود ۸۰۰ کیلوگرم است، باید محاسبات دقیقی برای حمل با بالگرد انجام شود تا سازه زیر این بالگرد لنگر نیندازد. با توجه به اینکه اهالی روستا حدود هزار متر از زمینهای این روستا را برای احداث مدرسه اهدا کردهاند، امیدواریم هرچه سریعتر شاهد برپایی مدرسه از پیشساخته شده دوکلاسه در این روستا باشیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.