درباره ضرورت وجود «سامانه مدیریت فروش و اکران فیلمها»
سمفا؛ هوای تازه در آسمان اکران
رضا صائمي: حالا یک ماهی از راهاندازی سامانه «سمفا» یا سامانه مدیریت فروش و اکران فیلمها میگذرد. بدیهی است که با شرایط سخت شیوع کرونا که با تعطیلی مجدد سینماها و گیشههای کمرونق مواجهیم، نمیتوان ارزیابی جامع و قاطعی از عملکرد این سامانه داشت؛ اما قطعا راهاندازی این «سامانه» را باید گامی مهم در مدیریت دیجیتال سینما، بهویژه در بخش اکران و نمایش دانست که میتواند در ساماندهی بهتر این عرصه راهگشا باشد. این سامانه در همین ابتدای مسیر با وجود برخی کموکاستیها توانسته بعضی از معضلات سینماداران را حل کند. ازجمله تقسیم خودکار پول بلیت بین سالندار و پخشکننده در همان لحظه خرید اینترنتی بلیتها. پخشکنندگان از مدتها پیش اعتراض میکردند که چرا سالنداران سهم آنها از فروش بلیت را دیر میپردازند و این سامانه، این مسئله را برایشان حل کرده است. ضمن اینکه وجود «سمفا» فضای رقابتی بین شرکتهای فروش بلیت ایجاد میکند که درنهایت موجب ارتقای کیفیت خدمات آنها خواهد شد. در واقع سازوکار «سمفا» چیزی شبیه به ترمینال است که مدیریت آن در دست وزارت ارشاد بوده و بهجای یک شرکت، درحالحاضر پنج شرکت در این سامانه برای فروش بلیتها فعالاند. هرکدام از این پنج شرکت میتوانند به سینماداران وصل شوند و هرکدام که بتوانند خدمات بهتری را به سینماداران و صاحبان فیلمها ارائه دهند، بهتر میتوانند در این زمینه کار کنند. علاوه بر پرده سینما بنا به قراردادی که در سمفا ثبت میشود، میتواند دو فیلم یا یک فیلم داشته باشد که اگر دو فیلم داشته باشد، باید یکی در میان، فیلم را اکران کند و سیستم، اجازه جابهجایی نمیدهد. این سازوکار به مدیریت بهتر اکران کمک میکند. از سوی دیگر سامانه سمفا به سازوکاری مؤثر در نظارت «اکران آنلاین» هم بدل میشود. درواقع «سمفا» میتواند مثل یک دفتر پخش عمل کرده تا همه فیلمها را برای اکران آنلاین در اختیار ویاودیها قرار دهد. آنچه بیش از هر چیز از راهاندازی سمفا انتظار میرود، پایاندادن به انحصار فروش بلیت سینما است و اینکه بتواند دعوای همیشگی میان پخشکنندگان و سینماداران را تا اندازه زیادی رفع و رجوع کند. از سوی دیگر کارکرد این سامانه را باید در ذیل سیاست شفافسازی سازمان سینمایی قرار داد. از این نظر سامانه «سمفا» میتواند باعث شفافیت مالی بیشتر در سینمای ایران و قراردادهای اکران فیلمها شود. در واقع با نوعی شفافیت اطلاعات در حوزه سینما مواجه میشویم که در حد شعار باقی نمیماند؛ بلکه مکانیسم عملی برای تحقق آن وجود دارد. به عبارت دیگر با وجود سامانه سمفا، میزان فروش، قراردادها، سهم هرکس از قرارداد و هر آنچه را مربوط به فروش و اکران فیلمها باشد، در اختیار همه قرار میدهد. ضمن اینکه کاغذبازیها هم از بین میرود و دیگر قراردادها به صورت مجازی و آنلاین قابل پیگیری هستند. ضمن اینکه امکانی برای تماشاگران ایجاد میکند تا بهجز سایت «سینما تیکت» به سامانههای دیگری هم برای خرید آنلاین بلیت دسترسی داشته باشند. همچنین از طریق این سامانه میتوان برای فرستادن KDM به سینماها اقدام کرد و ارسال «هارد» فیلم به شهرهای دیگر را نیز از بین میبرد؛ چون میتوان از طریق پرتاب اینترنتی و با همین سامانه کار انجام داد. شاید با توجه به چالشها و مناقشاتی که همواره در بخش اکران و نمایش وجود داشت، تمهیدی مثل «سمفا» باید پیش از اینها رخ میداد. بااینحال اکنون که اقتصاد سینمای ایران در دوران کرونایی با بنبستها و چالشهای مضاعفی همراه شده، راهاندازی این سامانه میتواند چرخه اقتصادی سینما در توزیع و نمایش فیلم را از آفات سنتی و قدیمی خود آزاد کند و هوای تازهای در آسمان دودآلود سینمای ایران بدمد. چهبسا بتوان این تمهید را یک جراحی اقتصادی در حوزه سینما دانست که ممکن است با درد و خونریزی همراه باشد؛ اما باید این درد را تحمل کرد تا بتوان سلامت سینما را تضمین کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.