دونده ماراتن ایران در مسابقات بینامونشان عراق
شرایط دوومیدانی ایران در حالی هر روز بغرنجتر از دیروز میشود که معلوم نیست مسئولان ورزش ارشد کشور تا چه زمانی میخواهند نسبت به اتفاقات تلخ و ناکامیهای این ورزش مادر بیتفاوت باشند. مجید کیهانی چهار سال پرحاشیه را در فدراسیون دوومیدانی گذراند، بیآنکه بتواند تغییری در حالوروز این رشته ایجاد کند. در این چندسال بار مدالآوری تیم ملی در رویدادها مثل گذشته همچنان بر دوش احسان حدادی و حسن تفتیان، تکستارههای این رشته بوده و بس. تنها اتفاق خوب دوران مدیریت کیهانی، معرفی پدیدهای به نام حسین کیهانی بود که طلای ارزشمند بازیهای آسیایی 2018 جاکارتا را در دو 3000 متر بامانع به دست آورد. متأسفانه اما درخشش این دونده کرمانشاهی هم کوتاهمدت بود و از الان تا چهار سال دیگر نمیتواند بهخاطر استفاده از مواد نیروزا در میادین حاضر باشد. از نتایج و رکوردهای ضعیف دوومیدانیکاران در رویدادی آسیایی و جهانی که بگذریم، رقابتهای لیگ کشوری نیز در پایینترین سطح ممکن برگزار شده است. نکته جالب اینجاست که در حالی در یکی، دو سال گذشته به این مسابقات عنوان لیگ طلایی را داده بودند که نه خبری از حضور تیمهای درخور است و نه رکوردهای طلایی. سفرهای متعدد کیهانی در این چهار سال یکی دیگر از چالشهای بزرگ فدراسیون دوومیدانی بوده است. درحالیکه ورزشکاران در انتظار بهترشدن شرایط و داشتن برنامه برای آینده هستند تا در رقابتهای پیشرو افتخارآفرینی کنند، اما او حتی در کماهمیتترین مسابقات با تیمهای ملی اعزام میشد. هر زمانی هم که سفری در فدراسیون نبود، بهعنوان عضو هیئت اجرائی کمیته ملی المپیک بار سفر میبست. جنجالبرانگیزترین حاشیه مدیریتی آقای رئیس، میزان پاداشهایی بود که به نادرست و برخلاف قوانین برای کادر فنی حاضر در بازیهای آسیایی 2018 جاکارتا در نظر گرفت. رسانهایشدن این موضوع باعث شد تا از یک تخلف دیگر کیهانی پرده برداشته شود. انتشار فهرست پاداشهای سال 96 مربیان و ملیپوشان حاشیه دیگری بود که اهالی دوومیدانی را بهشدت برافروخته کرد. این افراد با دستور رئیس فدراسیون سکههایی را دریافت کرده بودند که با میزان مصوبشده از سوی وزارت ورزش فاصله زیادی داشت. در این فهرست کیهانی بالاترین تعداد سکه را دریافت کرده بود. با تمام این وقایع، حالا درست در بدترین زمان ممکن، آن هم کمتر از هشت ماه مانده به بازیهای المپیک 2020 توکیو دوره ریاست کیهانی تمام شده و این مجموعه بدون رئیس شده است.هیچکدام از ملیپوشان بهجز احسان حدادی، رکورددار پرتاب دیسک آسیا، برنامهای ندارند و هرکدام شخصا تمریناتشان را انجام میدهند و با هزینه خود به اردو یا مسابقه خارج از کشور میروند. تفتیان، رکورددار دو 100 متر، در فرانسه تمرین میکند و به تورنمنتهای بینالمللی میرود. حدادی و تفتیان تنها نفراتی هستند که توانستهاند سهمیه المپیک 2020 را به دست آورند. به تازگی نیز محمدجعفر مرادی، دونده ماراتن که برای اولینبار در المپیک 2016 ریو، سهمیه این بازیها را برای ایران به دست آورد، در تلاش است تا خودش هرطور شده سهمیه المپیک 2020 را بگیرد. او که بهشدت از بیتوجهی فدراسیون دوومیدانی ناراحت است و معتقد است فرصتهای زیادی را برای کسب سهمیه المپیک از دست داده، در رقابتهای اربیل عراق حاضر شده است؛ رقابتهایی بسیار سطحپایین که با حضور نفرات بینامونشان برگزار میشود و مسیرهای آن اصلا مطابق با استانداردهای بینالمللی نیست. ضمن اینکه رکوردهای آن هم در ردهبندی جهانی تأثیری ندارد. مرادی که رکوردهایش تا المپیک ریو 2 ساعت و 17 دقیقه بوده، از آن زمان بهبعد به حال خود رها شده و حالا رکوردهایش به 2 ساعت و 22 دقیقه رسیده است. او در مسابقات عراق هم به عنوان دومی رسیده است. البته بهجز مرادی، نفرات دیگری از ایران در قالب تیم کردستان با سرپرستی سایه میرصادقی، معاون ورزش قهرمانی استان کردستان، به صورت آزاد در این رقابتها شرکت کردهاند که دوندگان مطرحی در کشور نیستند. سرپرست فدراسیون دوومیدانی درحالحاضر ایرج عرب است. او که از مدیران قدیمی است، آمده تا شرایط را برای برگزاری انتخابات ریاست فدراسیون آماده کند. در خوشبینانهترین حالت اگر انتخابات تا دو ماه آینده هم برگزار شود که بسیار بعید به نظر میرسد، دوومیدانیکاران تنها پنج ماه برای حضور در رقابتهای انتخابی و کسب سهمیه المپیک فرصت دارند. دوومیدانی ایران در حالی در دوره گذشته با 10 سهمیه به المپیک ریو رفت که دور از انتظار است بتواند حتی برای المپیک 2020، پنج سهمیه هم به دست بیاورد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.