|

آیا لباس المپیک نشاط عمومی را به جامعه بازمی‌گرداند؟

لازم است لباس‌ها به داوری همه مردم ایران گذاشته شود

ستاره جاويد

در آستانه المپیک 2020 توکیو ایستاده‌ایم. نامناسب‌بودن لباس کاروان المپیک گذشته و رقابت‌های ریو2016 از حافظه عمومی مردم ایران پاک نمی‌شود. برای المپیک ریو2016، کمیته ملی المپیک بدون انتشار فراخوان، در انتحاری‌ای خودخواسته، طراحی لباس کاروان ایران را به فردی سپرد که نه از روی پرتفولیو و رزومه حرفه‌ای و ضابطه که سفارش و روابط، برای اجرای پروژه به کمیته معرفی شده بود. آن دسته‌گل پرخار به آب داده شد و تشنج، فضای افکار عمومی ملت ایران را به‌ویژه در فضاهای مجازی، دربر گرفت. هنوز تیترهای آن سوژه داغ رسانه‌ها و خوراک اعصاب‌خردکن شبکه‌های اجتماعی، در گوگل موجود است. اگر نبود طراح جوان جویای نامی که هم حسن‌سلیقه داشت و هم فرصت‌شناس بود و هم موقعیت نامناسب پیش‌آمده را مغتنم شمرد و با اهدای طرح‌های خود و تقبل مسئولیت لباس کاروان المپیک، باعث شد که آب رفته به جوی بازگردد، محال بود آرامش به خانه‌های افکار عمومی بازگردد.

حال سه سال گذشته است و در آستانه المپیک 2020 توکیو ایستاده‌ایم. هفته گذشته کمیته ملی المپیک از کارگروه ساماندهی مد و لباس کشور و در رأس کارگروه، از حمید قبادی، دبیر بنیاد ملی مد و لباس کشور، دعوت کرده است و در جلسه‌ای پشت درهای بسته و بدون حضور خبرنگاران، به یک جمع‌بندی و تفاهم مشترک رسیده و اقدام به انتشار فراخوانی کردند و در این فراخوان از همه طراحان بنام و گمنام ایرانی که چیزی در چنته دارند، درخواست کردند به این تجمیع ملی بپیوندند و ایده‌های خود را برای این طرح عظیم ملی به اشتراک بگذارند تا از میان بهترین استعدادها و طرح‌ها و ایده‌‎ها، لباسی فاخر در شأن نخبگان ورزشی ایران طراحی و دوخته شود. آخر هفته گذشته، حمید قبادی با انتشار فراخوان در صفحه اینستاگرام خود، اقدام پیش‌دستانه خود را انجام داد و پیش از انتشار در خبرگزاری‌های رسمی، از نتیجه این جلسه، در صفحه خود که به نوعی به منبع اعلان طراحان ایرانی تبدیل شده، رونمایی کرد. او در پاسخ به سؤال گروه مد «شرق»، می‌گوید: «من در جلسه داخلی کارگروه ساماندهی مد و لباس هم به همه عواملی که در جلسه حضور داشتند و برای تبادل فکر و اندیشه و مدیریت این پروژه عظیم ملی گرد هم آمده بودند، تأکید کردم اجرای این طرح ملی که مسئولیت و افتخار اجرای آن به بنیاد ملی مد و لباس سپرده شده است، فارغ از تبعات بسیار برون‌مرزی که برای معرفی مد و لباس ایرانی اسلامی خواهد داشت، باید گام مؤثری باشد که طراحان را برای شرکت در فراخوان ترغیب کند و وسعت انرژی این رقابت به اندازه‌ای باشد که به بهانه این طرح عظیم ملی و در لوای این فراخوان و اجرای آن، بتوانیم نوعی نشاط را به افکار عمومی تزریق کنیم و مردم را با طراحان داخلی آشتی دهیم». اگر قرار است طرح ملی لباس کاروان ورزشی ایران نشاط ملی را به افکار عمومی مردم مخابره و رقابتی سالم و پویا خلق کند، باید به چند نکته کلیدی توجه داشته باشد. نگاهی به جزئیات فراخوان و توجه به مانیفستی که از طریق این فراخوان در اختیار رسانه‌ها و مردم قرار گرفته است، نشان می‌دهد باز هم کمیته ملی المپیک به رغم گذشت 40 سال از انقلاب اسلامی ایران، روی کارآمدن سه نسل که مطالبات و نگاه‌شان به پوشش و لباس ایرانی- اسلامی، با نگاه و باورها و ارزش‌های نسل ما متفاوت و بسیار مطالبه‌گر و نواندیش است، همان سخت‌گیری‌ها و چارچوب‌ها را برای طراحان بازتعریف کرده است. بازگرداندن نشاط عمومی در لوای این طرح نیازمند توجه به چند نکته کلیدی است: 1- امر حجاب و پوشش اسلامی جزء هنجارها و قوانین حاکمیتی ماست و هیچ طراحی از واقعیت این قانون ناآگاه نیست و به طور یقین، هیچ طراحی که داعیه عشق به ایران را دارد، اقدام به هنجارشکنی نخواهد کرد. لطفا کمیته ملی المپیک و کارگروه ساماندهی مد و لباس در نظر داشته باشد کاروان ورزشی ایران در سال 2020 از نسلی به پا خاسته است که حجاب را دوست دارد اما به قوانین بین‌الملل در میادین ورزشی اعتقاد دارد و لباسی که بر تن می‌کنند نباید از استاندارد حرفه‌ای و طبی به دور باشد. هر چند اگر پوشش و حجاب نهفته در لباس، مدرن و دقیق طراحی شده باشد، با این استاندارد مغایرت نخواهد داشت؛ به‌همین منظور توصیه می‌شود به بهانه‌های مختلف دست طراحان از اعمال خلاقیت بسته نشود. 2- کمیته ملی المپیک و کارگروه ساماندهی مد و لباس، بدون هیچ غرضی، نسبت به حضور همه جریان‌ها و همه استعدادها، پذیرا باشند و از تصمیمات ناشفاف پرهیز کنند. 3- کمیته ملی المپیک و کارگروه ساماندهی مد و لباس، افکار عمومی را در جریان لحظه به لحظه رویدادهای مربوط به انتخاب طراح و چرایی انتخاب او قرار دهند و از افکار عمومی بخواهند به ایده‌ها رأی بدهند. تأکید می‌کنیم در فراخوانی ملی، به مردم اعتماد کنند و از مردم بخواهند به طرح‌های ارائه‌شده رأی دهند؛ از مردم بخواهند نه از سلبریتی‌های فلان حوزه و بهمان حوزه. مستقیم از مردم بخواهند به ایده‌ها و طرح‌های ارسالی رأی دهند. 4- کمیته ملی المپیک و کارگروه ساماندهی مد و لباس، لباس کاروان ورزشی ایران در المپیک توکیو را مانند ویترینی ملی و فراملی ببینند و از مصادره به مطلوب‌کردن نتایج خوب به نفع خود و شانه خالی‌کردن از نتایج تلخ به ضرر ملت ایران، خودداری کنند. 5- کمیته ملی المپیک و کارگروه ساماندهی مد و لباس کشور، برای احیای نشاط و اعتماد ازدست‌رفته افکار عمومی ملت ایران در جریان المپیک گذشته، باید و باید مشارکت مردم را تحریک کرده و مردم را با خود همراه کنند. نگاه ابزاری و تبلیغاتی به طراحان و مردم ایران و در درجه بعدی به پروژه عظیم لباس کاروان ورزشی ایران برای المپیک نداشته باشند و با صداقت حرفه‌ای، نه برای تبلیغ نهاد متبوع خود، بلکه برای تزریق روح مشارکت و شادابی به جامعه، به پروژه بنگرند و پیش ببرند در غیر این صورت حافظه عمومی مردم ایران، پویا و هوش هیجانی‌شان هم به اندازه کافی بالاست که در صورت نادیده گرفته‌شدن، همان‌طور که سریعا به نهادی اعتبار می‌بخشند، در فاصله چشم برهم‌زدنی همان اعتبار را از سکه بیندازند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.