|

پادشاه اسرائیل دوباره تاج‌گذاری می‌کند؟

راجر کوهن

کیفرخواست مربوط به رشوه‌خواری و دیگر اتهامات برای بنیامین نتانياهو، نخست‌وزیر اسرائیل، کم بود، حالا بنی گانتس، فرمانده بازنشسته ارتش، هم برای به‌چالش‌کشیدن «پادشاه اسرائیل» پا به میدان گذاشته است. بااین‌حال هنوز مرحله اصلی باقی مانده است. نتانیاهو که بعد از حضور 13 ساله در قدرت به دنبال پنجمین دوره نخست‌وزیری خود است، هم برای تداوم حضور خود در قدرت می‌جنگد و هم برای نرفتن به زندان. دن مریدور، وزیر سابق اطلاعات و معاون نخست‌وزیر در دوره نتانياهو، به من گفت: «او باید از موفقیت سیاسی برای توقف فرایند پرونده کیفری‌اش استفاده کند». نتانياهو که از حمایت بی‌حدوحصر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا برخوردار است، هرزمان با مشکلی مواجه می‌شود، در موذی‌ترین و بی‌رحمانه‌ترین حالت خود قرار می‌گیرد. او در ترفند لحظه‌‌آخری خود وعده داده که کرانه باختری و هرجایی را که شهرک‌های اسرائیلی قرار دارند به اسرائیل ملحق خواهد کرد. با وجود اتهامات دادستان کل اسرائیل به نتانیاهو درباره معامله‌های رسمی در ازای هدیه و دست‌کاری پوشش‌های خبری، حمایت از نتانياهو متعصبانه است. نتانياهو اتهامات را «تهمت خون» خوانده است. او همه موارد «چپ‌های دوستدار اعراب» را تا آخرین نفر برای به‌مسلخ‌بردن گرد هم می‌آورد. دیگر همه به خوبی می‌دانند که هیچ‌کس جلودار نتانیاهو نیست. کاش می‌توانستم بگویم انتخابات اسرائیل درباره چیزی است غیر از نتانياهو، اما این‌طور نیست. این موضوع به او تقریبا یک کیفیت روحانی می‌دهد: اسرائیلی‌ها عادت کرده‌اند که به پای صندوق‌های رأی بروند و برای «جادوگر»شان سر تعظیم فرود آورند. غرایز نتانياهو به همان اندازه غرایز ترامپ وحشیانه است. او محکم به تخیل اسرائیل چسبیده است. سؤال این است که در جایی که اقتصاد استارت‌آپی پررونق است، آمریکا سفارت خود را به اورشلیم منتقل کرده، و درگیری نظامی هم ادامه داشته است، این چسب می‌تواند کنده شود. بسیاری از اسرائیلی‌ها نسبت به كابينه نتانياهو حس خوبی دارند یا دست‌کم حس بدی ندارند. اسرائیل تغییر کرده است. ایده زمین برای صلح دیگر در کار نیست. این ایده مانند یک اردوگاه سیاسی شکست خورد و یتیم شد. جداسازی به‌جای صلح به آرزوی اسرائیل بدل شد. برای بسیاری از اسرائیلی‌ها، فلسطین به مسیر توجیه‌ناپذیر خود به سمت امری انتزاعی پیش می‌رود؛ فرایندی که دولت ترامپ به آن کمک می‌کند. به نظر می‌رسد بعد از نیم‌قرن، کاخ سفید به این ادعای گولدا مایر بازمی‌گردد که «چیزی به نام مردم فلسطین وجود ندارد». تزیپی لیونی، وزیر سابق خارجه و تنها سیاست‌مداری که مسئله صلح را مطرح می‌کرد، هم از مبارزات انتخاباتی و هم از عالم سیاست به طور کلی کنار رفته است. پالی برانشتین که رهبری جنبشی را برای قدرت‌بخشیدن به میانه‌روها برعهده دارد، به من گفت: «اگر چپ باشی، شکست خواهی خورد». بله، به همین سادگی. گانتس 59 ساله، پسر بازماندگان هولوکاست، متولد و بزرگ‌شده در یک تعاونی کشاورزی و رئیس پیشین ستاد ارتش، با آن نگاه خیره چشمان آبی‌اش، یادآور اسحاق رابین، نخست‌وزیر اسرائیل، است که به قتل رسید. او ماه گذشته در جمع کمیته روابط‌عمومی آمریکا و اسرائیل یا همان ایپک، گفت: «قدرت و توان اخلاقی با هم می‌آیند»؛ جمله‌ای که تشویق حضار را به دنبال داشت. «اخلاق»؛ کلمه‌ای که بنیامین نتانیاهو نمی‌تواند بدون پنهان‌کاری و روراست از آن استفاده کند. نتانياهو دموکراسی را زیر سؤال برده و این همان چیزی است که گانتس همین ماه در مصاحبه با تایمز آو اسرائیل به آن اشاره کرد: «موقعیت بسیار، بسیار، بسیار خطرناک و دموکراسی در خطر است». همه اینجا درباره «قانون فرانسوی» حرف می‌زنند. درواقع اسرائیلی‌ها این نام را روی قانونی گذاشته‌اند که نتانیاهو می‌کوشد آن را تصویب کند. اگر او در انتخابات پیروز شود، این قانون به نخست‌وزیری که بر سر کار است، مصونیت از پیگرد قضائی اعطا می‌کند. در صورت تصویب چنین قانونی، قدرت دیوان‌عالی برای تحت‌تأثیر قراردادن چنین حرکت غیرقانونی‌ای از بین می‌رود و ممکن است قانون از مصونیت نخست‌وزیر به دفتر ریاست‌جمهوری و به خانه او هم برسد. او در نهایت به پادشاه اسرائیل بدل می‌شود. منبع: نیویورک‌تایمز

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.