علي ربيعي:
با وفاداري به انقلاب هنوز اصلاحطلبم
علی ربیعی، وزیر پیشین تعاون، کار و رفاه اجتماعی، به مناسبت چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در برنامه جهانآرا که از شبکه افق پخش شد، حضور یافت و به برخی سؤالات پاسخ داد. او در ابتدا با تبریک سالگرد پیروزی انقلاب گفت: امیدوارم بتوانیم هر روز شرایط بهتری از دیروز برای مردممان در زندگی ایجاد کنیم. وفاداري اصلاحطلبان به انقلاب ربيعي در پاسخ به اين پرسش كه آيا اصلاحطلبان از اصول انقلاب فاصله گرفتهاند و ديگر به انقلاب وفادار نيستند، گفت: «در 40سالگی انقلاب و لزوم گفتوگوی یاران انقلاب به نظر من این طرح سؤال درستی نیست. نه امام چنین اعتقادی درباره جناحهای مختلف کشور داشت، نه رهبری چنین اعتقادی دارند که جناح اصلاحطلب پایبند به نظام جمهوری اسلامی و اصول انقلاب اسلامی نیست. این برمیگردد به ریشههای اختلافی که متأسفانه به فرسایش نیروها، اتلاف هزینهها، اهداف متفرقه و روایتهای گیجکننده از انقلاب برمیگردد». او ادامه داد: «دلیل اینکه این نسل نمیتواند با انقلاب رابطه برقرار کند، همین روایتهای گیجکنندهای است که ما از انقلاب گفتهایم. سر یکسری مسائل آنقدر روایتهای مختلف گفتهایم که الان این شکاف نسل به همین دلیل است». ربیعی با اشاره به اینکه من عضو هیچ گروه شناختهشدهای که احزاب اصلاحطلب باشد، نیستم، گفت: «من عضو تشکل کارگریام و البته اصلاحطلبم و معتقدم برای تداوم انقلاب ما به اصلاح دائم و به بازتعریف دائم نیاز داریم». او با تأکید بر اینکه استقلال گوهره بزرگ ما است، آزادی گوهره بزرگ ما است و جمهوریت گوهره بزرگ ما است، گفت: «همه اینها در سایه اسلامیت شکل گرفته است و این چیزی است که من بهعنوان یک خودمطالعه و یک اصلاحطلب به همه اینها پایبند هستم». اعتقادنداشن برخي به صندوق رأي ربیعی در پاسخ به این پرسش که آیا ما کسی را داریم که بگوید صندوق مهم نیست؟ گفت: «بله، نمیخواهم وارد چالش بشوم؛ اما برخی معتقدند رأی مردم اعتبارش ملاک نیست. ما داریم روی عدالت و آزادی و اینکه کدام در اولویت است، کار میکنیم؛ عدالت فردی، سرمایهداری و شیوه ارتباط با جهان. به اعتقاد من بالاخره ما اختلاف دیدگاه در این زمینه داریم؛ ولی من فکر میکنم در مجموع آن چیزی که هست، ما یک اصول کلی داریم که من فکر میکنم آن اصل برای بچههای دهه ۸۰ و ۹۰ قابل تفهیم خواهد بود». چپ يا ليبرال؟ مجری برنامه گفت: «به لحاظ نظری طیفهای خاصی از اصلاحطلبان هستند که به نظر میرسد در کلام طرح جایگزینی برای جمهوری اسلامی دارند؛ یعنی مثلا در رسانههای مکتوبشان، در مجلههایشان خیلی عیان از لیبرالیسم بهعنوان ایدئولوژی سخن میگویند. کجای تفکر امام با لیبرالیسم همخوانی دارد؟ آیا میشود لیبرالیسم را به تفکر امام چسباند؟». ربیعی در پاسخ گفت: «لیبرالیسم یک بُعد سیاسی و یک بعد اقتصادی دارد، بعد فرهنگی آن را نمیخواهم باز کنم؛ چون ابعاد مختلف دارد. اتفاقا درباره لیبرالیسم اقتصادی پیشتر شما به من گفتید چپ سنتی که خیلی هم خوب گفتید. بیشتر تولیدگران نظریههای اقتصادی لیبرالیسم افرادی بودند که امروز در جناح اصولگرا هستند؛ یعنی وقتی میخواستیم در قانون کار هم برویم، این رابطهای که تعریف میکردند، مبتنی بر دیدگاه لیبرالیستی بود؛ پس باید بگوییم که اینها از انقلاب فاصله گرفتهاند؟ شما اگر لیبرالیسم و نئولیبرالیسم را در بخش سرمایهداری ببینید، شاید با نوع برداشتهایی که اینها حتی از متون دینی میکردند، اختلافنظر داشته باشید که البته من ایراد نمیگیرم». او گفت: «در جریان اصلاحطلبی نوعی تحولخواهی نظری وجود دارد که ممکن است تعدادی افراد بیایند و دیدگاههایی را مطرح کنند. منظور من استخوانبندی و بُن اصلاحطلبی است که روی اصول اولیه هیچگونه مشکلی نداریم. بسیاری از شهدای بزرگ ما هم از دوستان اصلاحطلب هستند». ربیعی افزود: «در اصول اولیه هیچ مشکلی نداریم. چند وقت پیش صحبتی کردم و گفتم سیاست بازار آزاد پاسخگو نیست و به نهادگرایی نیاز داریم که ریسک زندگی مردم را کاهش دهیم». عدم اقبال عمومي به اصولگرايان در سال 92 ربيعي در پاسخ به اين پرسش كه آیا گرایش شما به نهادگرایی، باعث شد از دولت جدا شوید، گفت: «دولت روحانی دولتی نبود که نتیجه کنش یکحزب سیاسی باشد. من دلایل خود را در سال۹۲ برای کمک به روحانی داشتم. در آن سال اقبالی به اصولگرایان نبود و برای اصلاحطلبان هم شرایطی وجود نداشت فرد دیگری را معرفی کنند؛ برای همین تفاهمی صورت گرفت و دولت محل چالشی نظری بود. روحانی آمد و تفاهم عمومی صورت گرفت. به طور سنتی من با تفکرات خودم با خیلی دیدگاهها مخالف بودم؛ مثلا من در طرح تحول سلامت نظر دیگری داشتم. بحث استیضاح بحث دیگری بود. باید در 40سالگی انقلاب آسیبشناسی جدی از روابط قوا تعریف کنیم».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.