|

جاي خالي اثرات سوء دامپروري در توافق‌نامه تغييرات اقليمي

سپهر سليمي

در هفته‌اي که گذشت، نمايندگان کشورهاي حاضر در کنفرانس اقليمي سازمان ملل متحد در لهستان به توافقي براي چگونگي اجراي توافق‌نامه اقليمي ۲۰۱۵ پاريس رسيدند. توافق‌نامه اقليمي پاريس قراردادي در چارچوب پيمان‌نامه سازمان ملل در زمينه تغييرات اقليمي است که قرار است از سال ۲۰۲۰ به حل مسائل مرتبط با تعديل، ‌تأمين بودجه و سازگاري با بحران انتشار گازهاي گلخانه‌اي بپردازد. به باور نمايندگان حاضر در اجلاس COP24 وضع قوانين جديد تضمين خواهد کرد که کشورها بر تعهد خود براي کاهش انتشار کربن باقي مي‌‌مانند. توافق کاتوويتس قصد دارد اهداف معاهده‌‌ پاريس را در محدودسازي افزايش دماي جهان به کمتر از ۱.۵ درجه‌‌ سانتي‌‌گراد برآورده کند. پيش از شروع اجلاس لهستان بيش از صد هزار نفر از سراسر دنيا با امضاي درخواستي اينترنتي خواستار گنجاندن بررسي صنعت دامپروري در دستورالعمل اجلاس بودند. آنها معتقد بودند که دامپروري يکي از بزرگ‌ترين عاملان گرمايش جهاني است؛ به‌طوري‌که عامل توليد 14.5 درصد گازهاي گلخانه‌اي در سراسر جهان است. کاهش گازهاي گلخانه‌اي در کم‌کردن روند نابودي زيستگاه‌ها و انقراض گونه‌ها نيز مي‌تواند مؤثر باشد. متأسفانه خطر صنعت دامپروري براي زمين در اجلاس پاريس به طور مشخص مورد توجه قرار نگرفت. پس از اين اجلاس، ميا مک دونالد، عضو هيئت‌مديره بنياد فرهنگ و حيوان در يادداشتي به بررسي توافق‌نامه اجلاس پاريس از منظر رفاه و حقوق حيوانات پرداخته بود که بازخواني آن تصويري واقعي از توافق‌نامه پاريس در‌اين‌باره را آشکار مي‌کند. در سند 31 صفحه‌اي اجلاس پاريس با حضور 195 کشور دنيا و در‌حالي‌که قرار است براي شرايط بهتر براي زمين و هزاران گونه جانوري و گياهي قدمي بردارد، به نام هيچ گونه‌اي جز انسان اشاره نشده است! اين در حالي است که حيوانات و حيات وحش بزرگ‌ترين قرباني اثرات تغييرات اقليمي ناشي از اقدامات انسان‌ها هستند. حتي در اين سند نامي از دامپروري و گوشت نيامده و واژه «تنوع زيستي» تنها يک بار استفاده شده است. هرچند توافق‌نامه پاريس از جامعه مدني، مؤسسات مالي و بخش خصوصي دعوت مي‌کند براي مقابله با گرمايش جهاني اقدام کنند و اين مي‌تواند زمينه حضور گروه‌هاي حامي حيوانات، توليدکنندگان محصولات غذايي با پايه گياهي را براي ايجاد و تقويت کسب‌وکارهاي مقابله‌کننده با گرمايش زمين فراهم کند. همچنين توافق پاريس اهميت «شيوه زندگي پايدار و الگوهاي پايدار مصرف و توليد را به رسميت مي‌شناسد». اين يکي ديگر از بخش‌هايي است که مي‌تواند با استناد بر آن در راستای حذف يا کاهش محصولات حيواني تلاش کرد. محافظت از «امنيت غذايي» و پايان‌دادن به گرسنگي از ديگر بخش‌هاي توافق پاريس است که مي‌تواند در کاهش محصولات حيواني به آن استناد شود. در مجموع بايد گفت توافق‌نامه تغييرات اقليمي نگاه مشخصي به صنعت دامپروري که عامل کشتار سالانه 75 ميليارد حيوان مزرعه‌اي و از دلايل اصلي توليد گازهاي گلخانه‌اي است، نداشته. اين مسئله نشان از آن دارد که اين توافق تا زمان اجرائي‌شدن در 2020 نياز دارد با تکميل روش‌ها و برنامه‌هاي اجرائي از ضمانت بيشتري براي کاربردي‌شدن برخوردار شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.