درباره هفته مد ایران اغراق در ینگه دنیا جایی ندارد
فرزانه فضیلت- طراح لباس از آکادمی مایوای کانادا
در پاسخ به پژوهش «شرق» مبنی بر اینکه چه اشلی را میتوان برای هفته تعلیقشده مد در ایران ارائه داد، ذکر چند نکته را از تجربهای که در 30 سال زندگی و مهاجرت ناخواسته به کانادا داشتم، در میان میگذارم. آنچه تجربه حضور من در حوزه مد ایران و کانادا مبرهن میکند، این است که: در وهله نخست، فعالان و طراحان مد در کانادا نمیتوانند بدون پیشینه و بیمقدمه اقدام به برگزاری رویدادی تخصصی در حوزه مد کنند. بلکه رزومه طراحان و فعالانی که علاقهمند به برگزاری رویداد مد یا نمایش کالکشنهایشان هستند، خیلی قبلتر از ارائه درخواستی از سوی آنان، از سوی هیئت داوران تخصصی رصد و بررسی میشود. فعالان مد موظف هستند مدت مشخصی را به صورت مستمر و مصمم در این حوزه کار و اثر خلق کنند. در صورت تأیید رزومه طراحان، جواز حضور در هفته مد BCF
(British Clumbia Fashion) که از مهمترین رویدادهای مد در ونکوور است، صادر میشود. بعد از پذیرش و صدور جواز، هیچ طراحی نمیتواند و حق ندارد برای ارائه کالکشن خود و نمایش آن، اغراق کند. کارها در نهایت سادگی، دارای کانسپت عمیقی از لحاظ طراحی است. دوم اینکه هر اثر و هر کالکشن باید حاوی کانسپت و مفهوم روشنی باشد. ضمن اینکه کانسپت بسیار تعیینکننده است، تکرارینبودن کانسپت هم گزینه دیگری از نظر ممیزی هیئت داوران محسوب میشود؛ به این معنی که هیچ طراحی نمیتواند با کانسپتی که قبلا ارائه شده یا در شوی حاضر، نمایش داده میشود، کالکشن تکراری ارائه کند، به این صورت حق کپی و مالکیت معنوی و فکری محفوظ میماند. سوم اینکه در همهجای دنیا هم مانند ایران، هنجارها و چارچوبهایی ارائه میشود و مشارکتکنندگان موظف به رعایت آن استاندارد و چارچوب هستند فقط تفاوت در بازتربودن حلقه استاندارد و چارچوب فکری طراح است و طراحان آزادی عمل بیشتری دارند. دست هر طراح با توجه به کالکشنی که در ذهن دارد، برای ارائه کالکشن باز است فقط کافی است در چارچوب استاندارد حرکت کند. در این چارچوب هرگونه خلاقیت و آزادی عملی میسر است. چهارم اینکه نبودن هرجومرج و تفکیک، تخصص هر بخش است. در دنیای فشن، یک نفر نمیتواند اجرای همه بخشها و موارد را عهدهدار شود. این دیدگاه غیرحرفهای محسوب میشود. در دنیای حرفهای، هر شخص، با نگاه تخصصی بخشی از کار را انجام میدهد و به بخش دیگری که در اختیار شخص متخصص دیگری است، حق ورود ندارد. ضمن اینکه مدلهایی که برای نمایش زنده لباس انتخاب میشوند، لزوما افراد خوشسیما نیستند و حق تبلیغ خود را حین ارائه کالکشن ندارند، بلکه موظف هستند فقط و فقط بر معرفی کالا متمرکز باشند و از هر گونه تکروی و اغراق پرهیز کنند. سایز در مدلینگ، شرط اصلی انتخاب مدل است. من معتقد هستم بازنبودن فضا برای کار طراحان در ایران، یک بهانه و پوزش بیجاست. فعالان این حوزه نیازمند بازنگری در چارچوبهای حرفهای کار هستند و الا که در سالهای اخیر فضای کار در ایران به اندازه کافی باز و آزادانه بوده و هرگونه رویدادی میتوانسته پا به عرصه بگذارد. آنچه نظر مرا درباره فعالیت مدلها در ایران جلب کرد، این بود که متأسفانه مدلها در ایران بهجای تمرکز بر اصل کار حرفهای و وظیفهای که بر گرده دارند، بر تبلیغ خود و ایجاد حاشیه متمرکز شدند و حاصل کنسلشدن برگزاری هفته مد در تهران بود که میتوانست گزینه مناسبی برای معرفی پتانسیلهای مد ایران در جهان باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.