وزیر خارجه در صحن علنی مجلس
دیپلماسی به معنای روابط عاشقانه نیست
درخصوص ماهیت باند نیویورک: حضور من در سازمان ملل متحد به دهه 70 و ابتدای دهه 80 که موضوع محرمانهای هم نبوده و در همهجا پخش بوده برمیگردد و اگر قرار است این موضوع در مجلس مطرح شود، بنده اشرافی به آییننامه داخلی مجلس ندارم، اما براساس آییننامه از من باید بهعنوان وزیر سؤال شود. این مفهوم در دهه 70 هجری در زمان وزارت جناب آقای خرازی راجعبه کسانی که با وی در نیویورک فعالیت میکردند در شبنامههای داخلی وزارت خارجه مطرح میشد. بنده نه رئیس باند نیویورک بودهام و نه چنین باندی وجود دارد. اولینباری که در صحنه علنی اسم باند نیویورک مطرح شد، در مقالهای بود که تیتر خبری روزنامه کیهان بوده است. درباره ارتباط با بنیاد جامعه باز و همچنین بنیاد سوروس: بنیاد جامعه باز وقتی بنده به نیویورک رفتم، با ایران ارتباط داشت، به ایران سفر میکرد و با قسمتهای مختلف، با شهرداریها ارتباط داشت. آنچه بنده انجام دادم این بود که ارتباطات را در واقع محدود و منظم کرده و آنها موظف بودند هر دفعه به بنده گزارشی از اقدامات انجامشده بدهند و بنده اجازه ندهم کاری خارج از منافع ملی انجام شود. بعدها که آقای کیان تاجبخش که نماینده بنیاد جامعه باز در ایران بود، دستگیر شد، این موضوع را بهعنوان اعتراف مطرح کرد که بنده به ظریف گزارش داده و حتی پیشنویس نامهها را تدوین میکردم، این یک واقعیت است که بنده به جای اینکه در این سالها در خانه بنشینم، بهقدری فعال بودم که همه فکر میکردند باید با بنده هماهنگ کنند. بارها برای تلاشهایم در نیویورک مورد تقدیر مقام معظم رهبری قرار گرفتهام، اگر کسی در این زمینه شکی دارد میتواند با استعلام از دفتر مقام معظم رهبری صحت آن را سؤال کند. یا باید در خانه نشست یا با گروههای مختلف آمریکایی ارتباط برقرار شود و بنده بهعنوان سفیر ایران با توجه به اختیاراتی که داشتم وظیفهام این بود که با همه افرادی که امکان استفاده از آنها در راستای منافع ملی وجود دارد، ارتباط برقرار کنم. بنده در همه محافل آمریکایی سخنرانی کردهام؛ هم در محافل باز و هم در شورای روابط خارجی سخنرانی کردهام و میکنم. همچنین در شورای آسیایی سخنرانی کردهام کمااینکه به مجلس نمایندگان آمریکا نیز رفتهام؛ علاوه بر این در کمیسیون روابط خارجی مجلس نمایندگان و مجلس سنای آمریکا با رئیس آنها ملاقات کردهام و اجازه داشتم این کارها را بهعنوان سفیر جمهوری اسلامی انجام دهم. در دیپلماسی اختلافات باید حل شود درباره علت سفر به فرانسه: درباره این سؤال باید تأکید کرد که از حدود 10 سال پیش و از زمانی که منافقین از فهرست گروهکهای تروریستی خارج شدند، مراسمی هر ساله در پاریس برگزار میشود که این مراسم اقدامی خصمانه از سوی کشورهای غربی علیه جمهوری اسلامی ایران است: بنده این موضوع را در تماس تلفنی روز شنبه خود با وزیر امور خارجه فرانسه مطرح کردم، اما دیپلماسی به این معنا نیست که بهدلیل فعالیتهای یک گروهک تروریستی منفور ارتباطات خود را با کشورهای دیگر قطع کنیم، زیرا این مراسم هرساله برگزار میشود و ما روابط خود را با فرانسه با توجه به مواضع کشورمان دنبال خواهیم کرد. دیپلماسی به معنای روابط عاشقانه نیست. اختلافات با کشورها باید با دیپلماسی مطرح و حل شود، درباره ورود خبرنگاران به جلسه دیدار با مقامات فرانسه: درخصوص اینکه چرا صداوسیما اجازه حضور خبرنگار در جلسه دیدار با مقامات فرانسه را نداد باید تأکید کرد تا آنجا که بنده اطلاع دارم طبق پروتکل کشور فرانسه بعد از ملاقاتها یک جلسه مصاحبه تشکیل شده و در آن همه خبرنگاران حضور دارند. اینکه در جلسه مذکور خبرنگار بوده یا نبوده به مباحث پروتکلی بستگی دارد و باید تلاش کرد از این مباحث موضوعات محتوایی بسازیم، هیچ موضوع مخفی وجود نداشته و همه ذکر شده است. در این جلسه نسبت به برگزاری مراسم منافقان اعتراض و آن را بهعنوان حمایت از تروریسم مطرح کردیم، اما مقامات کشور فرانسه گفتند با این گروه هیچ ارتباطی نداریم. تصمیمگیریها توسط نظام صورت میگیرد، ما هیچ چشم امیدی به غرب و شرق در حل مشکلات خود نداریم، سیاست ما تعامل سازنده با کل دنیاست. افراد دوتابعیتی فقط در مذاکرات تخصصی درباره حضور چهار نفر دوتابعیتی در تیم هستهای: ایران برای پیشبرد اهداف خود در سطح بینالملل از همه ابزارها استفاده میکند، همچنان که در جلسه استماع دیوان لاهه از ظرفیت وکلای فرانسوی و انگلیسی و وکلای دوتابعیتی استفاده میشود و این یک عرف بینالملل است. در جریان مذاکرات هستهای نیز از همه امکانات استفاده کردیم و از افرادی که به ما معرفی میشدند، نیز از وزارت اطلاعات اجازه گرفته شد. این افراد از سوی دستگاهها به هیئت مذاکرات معرفی یا با توجه به شناختی که از آنها داشتیم، از ظرفیت آنها استفاده شد. جز خدمت از افراد مذکور در تیم مذاکره چیزی ندیدیم، از ظرفیت افراد در مذاکرات تخصصی استفاده شد و در مذاکرات خصوصی این افراد حضور نداشتند. درباره برجام: وقتی انقلابیون مذاکره کردند، توانستند 1.7 میلیارد دلار از آمریکا بگیرند؛ گرچه آن مذاکرات هم تحت هدایت بنده بود؛ اما بیشترین نقش را در اخذ 1.7 میلیارد دلار آقای دکتر دریاصفهانی داشت. سیروس ناصری نیز در مذاکرات ایران و عراق در راستای منافع ملی حرکت کرد و بارها مقام معظم رهبری از جسارت ایشان در برابر دشمنان حمایت کردند. او در مذاکرات هستهای نقشی نداشت و فقط در موارد حوزه اقتصادی به ما کمک کردند. دکتر مشکور نیز مانند دریاصفهانی در همه مذاکرات حقوقی ما که وزارت دفاع در لاهه علیه آمریکا دارد، بهعنوان وکلای جمهوری اسلامی محسوب میشود و در کمیتهای که ریاستجمهوری تشکیل داد، نیز بهعنوان متخصص حضور پیدا کرد. دیگران از متخصصان حقوقی خارجی و مشاوران بانکی و مالی خارجی استفاده میکنند؛ اما ما از مشاوران ایرانی استفاده کردیم و در وطنپرستی و توجه به منافع ملی این افراد تردید نداریم. آقای شعبانی نیز هیچگاه در مذاکرات حضور نداشتند و بهعنوان کمک در روابطعمومی استفاده میشد. این آقایان که در لیست دوتابعیتیهای شما هم وجود دارند، هیچ مقام و مسئولیتی ندارند و در وزارت خارجه نیز کسی را که همسرش دارای تابعیت مضاعف باشد، نمیتوان به کار گرفت و از افراد یادشده فقط بهعنوان مشاور استفاده شده؛ همانگونه که استفاده از مشاوران خارجی در دنیا مرسوم است. در دعوای ایران در دیوان لاهه نیز وکیل انگلیسی، فرانسوی و گاهی آمریکایی داشتیم؛ چراکه ما باید از این وکلا استفاده کنیم. افراد نامبرده نیز در مذاکرات به ما مشورت میدادند و مسئول مذاکره نبودند؛ کمااینکه پیش از استفاده از آنها استعلام کردیم و اجازه گرفتیم. افراد دوتابعیتی بهعنوان مسئول بانکی و کارشناس زبده بانکی برای حضور در مذاکرات از سوی بانک مرکزی به ما معرفی شدند و ما از وزارت اطلاعات استعلام گرفتیم. درباره فیلم منتشرشده از دریاصفهانی در صحن علنی: در سؤالی که شما پرسیدید و گفتید همان انقلابیون دوتابعیتی و در رأس آنها آقای دریاصفهانی بود، متأسفانه فیلم ایشان که در صحن مجلس منتشر شد که مربوط به هواپیمای پرپولی بود که برای کشور آوردند، بهعنوان سند جرم مطرح شد. بهعنوان یک شاهد میگویم جز خدمت از ایشان چیزی ندیدم. او و آقای مشکور در همه دعاوی در مقابل آمریکاییها حضور پیدا کردند و در دیوان لاهه از ما دفاع کردند. این را میتوانید از برادران وزارت دفاع و نیروهای مسلح نیز بپرسید. آقای ناصری و شعبانی نیز جزء تیم مذاکرهکننده نبودند. درباره آقای ناصری باید بگویم سوابق ایشان و زحماتی که در جنگ و فداکاریاي که در جنگ ایران و عراق داشتند، مشخص است؛ بنابراین خواهشمندم از قضاوت پرهیز کنید؛ زیرا قضاوت برعهده مقامات قضائی است و هر تصمیمی هم که آنها اتخاذ کنند، با وجود مخالفت بهعنوان یک دستگاه خواهیم پذیرفت. ادای احترام به پرچم اقلیم کردستان در مراسم ترحیم طالبانی درباره چرایی ادای احترام به پرچم اقلیم کردستان عراق: تصمیم برای شرکت در مراسم خاکسپاری طالبانی در بالاترین سطح شورای عالی امنیت ملی، نیروهای مسلح، سپاه قدس و وزارت امور خارجه گرفته شد و بنده بهعنوان نماینده ایران در این مراسم شرکت کردم. ضمن حضور در این مراسم با استقبال گستردهای روبهرو شدم که این نشان از جایگاه ایران در عراق و کردستان عراق دارد و مشخص میکند که سطح روابط ایران با دولت و مردم عراق چقدر گسترده است. در این مراسم در کنار اکثر نمایندگان و رؤسای دولت عراق قرار گرفتم و تنها تعداد قلیلی از نمایندگان عراق به دلیل اختلافات در این مراسم حضور پیدا نکردند؛ بنابراین هیچکس اعتراضی به اجرای مراسم نداشت؛ اما در اجرای مراسم همکاران بارزانی برخلاف توافق با دولت عراق پرچم کردستان عراق را بر روی تابوت طالبانی انداختند و از این شرایط سوءاستفاده کردند. ظریف تأکید کرد: در مراسم اهدای تاج گل نیز تنها کسی که از سر خمکردن در برابر جنازه خودداری کرد، بنده بودم؛ هرچند حضور ما در عراق بسیار تأثیرگذار بوده و هست و حضور در این مراسم نیز به همراه برادران و فرماندهان سپاه بود و چون نزدیک به برگزاری رفراندوم کردستان بود، ما سعی کردیم نشان دهیم با وجود مخالفت با حرکت آقای بارزانی، روابط دیرینه و تاریخی بین ما ادامه دارد. در برابر هیچ پرچمی جز پرچم جمهوری اسلامی ایران تعظیم نکردم و در آن مراسم هم فقط من در برابر پرچم تعظیم نکردم. درباره کنوانسیون خزر: نمایندگان سؤالکننده به موضوع کنوانسیون دریای خزر نیز اشارهای داشتند. حال اگر فرصتی در مجلس ایجاد شود، با افتخار حاضر و درباره کنوانسیون توضیح میدهم که سند افتخاری برای ایران امضا شده است، دولت ایران در کردستان و دریای خزر یک وجب از خاک کشور را که مطهر به خون شهداست، اجازه نداده در یک قرارداد از دست برود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.