چالشی سیاسی به نام انتخابات
امیرحسن کشاورززاده
انتخابات میاندورهای کنگره که در ماه نوامبر برگزار خواهد شد، مطمئنا یک رفراندوم درباره سیاستهای اتخاذی دونالد ترامپ خواهد بود. انتخابات میاندورهای کنگره معمولا دارای حساسیت زیادی نیست؛ اما با وجود سیاستهای ترامپ به نظر میرسد که رأیدهندگان در ماه نوامبر در این رأیگیری شرکت خواهند کرد. آخرین انتخابات میاندوره کنگره که در آن تا این درجه مخالفت عمومی با رئیسجمهور وقت وجود داشت، به سال ۲۰۰۶ بازمیگردد. در آن سال بر اثر جهتگیری جامعه آمریکا علیه جنگ عراق و نیز در پی شکستخوردن حزب جمهوریخواه در اتخاذ سیاست خصوصیسازیکردن امنیت اجتماعی، دموکراتها توانستند در زمان ریاستجمهوری جورج بوش ۳۱ کرسی از مجلس نمایندگان را تصاحب کنند. بیتردید سیاستهای اخیر ترامپ که باعث بروز تنشهای بینالمللی و گاه داخلی در آمریکا شده، تعداد رأیدهندگان بیشتری را به پای صندوقهای رأی میکشاند که ازجمله این سیاستها در عرصه داخلی آمریکا، لغو برنامه درمانی باراک اوباما، سَلَف ترامپ و در عرصه بینالملل رفتارهای یکجانبهگرایانه مانند خروج از توافق محیطزیستی پاریس یا خروج از برجام است. براساس گزارش مرکز تحقیقات پیو که یک اندیشکده آمریکایی مستقر در واشنگتن است، ۶۱ درصد از رأیدهندگان دموکرات گفتهاند رأی آنها علیه ترامپ خواهد بود. این درصد به طور درخورتوجهی بالاتر از درصد رأیدهندگان جمهوریخواه است که در سالهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ گفته بودند رأی خود را علیه اوباما خواهند داد که این مقدار به ترتیب ۵۴ و ۵۱ درصد بوده است. از طرف دیگر حزب جمهوریخواه امیدوار است رأیدهندگان آن حزب به طور متحدالشکلی پشت سر ترامپ بایستند و از او حمایت کنند؛ حتی اگر سیاستهای ترامپ گاهی با مواضع آنها زاویه داشته باشد؛ اما نکته تأملبرانگیز این است که در واقعیت حزب جمهوریخواه از درون به دو دسته تقسیم شدند که این بزرگترین مشکل پیشروی آنها است. برخی از جمهوریخواهان معتقدند که باید از دونالد ترامپ حمایت همهجانبه کرد و گروهی دیگر بر این عقیدهاند که باید فاصلهشان را با رئیسجمهور حفظ کنند که دسته دوم در مقایسه با دسته اول در بین رأیدهندگان مستقل از محبوبیت بسیار بیشتری برخوردارند. در سوی دیگر ترامپ موضوع انتقادات شدید رأیدهندگان حزب مخالف است. حتی بیشتر از سال ۲۰۱۶ که حزب جمهوریخواه توانسته بود به اهداف انتخاباتی مهمی برسد و جمهوریخواهان توانسته بودند کنترل دستکم یک شاخه از کنگره را به دست آورند. این موضوع نشاندهنده آن است که تمایل حضوریافتن رأیدهندگان دموکرات برای رأیدادن حتی از تمایل آنها در سال ۲۰۱۶ بیشتر است. علاوهبراین به نظر میرسد که دموکراتها در این مقطع زمانی محبوبیت بیشتری بین رأیدهندگان مستقل دارند تا جمهوریخواهان. دموکراتها برای کسب اکثریت در مجلس نمایندگان به 23 کرسی و برای مجلس سنا به دو کرسی احتیاج دارند که البته رسیدن به این تعداد کرسی کار سادهای برای دموکراتها نخواهد بود؛ اما خود ترامپ هم بیکار ننشسته و به نظر میرسد برنامه سه ماه آینده او دارای چند محور اساسی باشد. اولین و مهمترین قسمت این برنامه موضوعات اقتصادی خواهد بود. طرح این موضوع از جانب جمهوریخواهان با دو هدف اصلی دنبال میشود؛ نخست آنکه حزب جمهوریخواه به دنبال این است که بتواند رأیدهندگان مستقل را وارد سبد رأی خود کند و دوم اینکه بتوانند شکاف بین حزب جمهوریخواه را کم کنند. در طرف مقابل دموکراتها روی موضوعات بهداشت عمومی جامعه آمریکا و موضوع لغو طرح درمانی اوباما تمرکز و بهعلاوه سعی خواهند کرد سیاستهای یکجانبهگرایانه آمریکا در عرصه بینالملل را به چالش بکشند. همانطور که ذکر شد، رسیدن به 23 کرسی مجلس نمایندگان و دو کرسی سنا کار سادهای نیست؛ اما با توجه به شرایط کنونی آمریکا به نظر میرسد دموکراتها بسیار موفقتر از جمهوریخواهان عمل خواهند کرد و حتی اگر نتوانند به بالاترین میزان پیروزی برسند؛ اما میتوانند با تغییر شرایط در مجلس نمایندگان و مجلس سنا، سیاستهای دونالد ترامپ را تعدیل کنند. اگرچه در سه ماه آینده شرایط سیاسی آمریکا میتواند به طور چشمگیری تغییر کند؛ اما فعلا اقبال دموکراتها برای انتخابات میاندوره کنگره بیشتر از جمهوریخواهان است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.