کتاب «وقتی مهتاب گم شد» به روایت شهید علی خوشلفظ
ارزش دریافت هزاران طلای المپیک
پرویز پرستویی
امروز وقتی صفحه آخر کتاب «وقتی مهتاب گم شد» را بر هم نهادم، سه نکته من را به خود مشغول کرد؛ چرایی از بینهایت تأثیرگذاری کتاب بر روحم، دعا از ته قلب برای شادی روح برادران شهید خوشلفظ و نیز درخواست صبر عظیم خداوندی برای مادر گرامی این شهیدان. و به خود میگویم که در معنا، هر ترکش نشسته بر وجود علی خوشزخمها، ارزش دریافت هزارانباره طلای المپیک برای عطش سیریناپذیر هر قهرمان را داشته... . ولی نه، باز حرفم را خاضعانه پس میگیرم؛ چون قیاس غلط، نابجا و حقیری برای اینچنین مردانی است... . فقط میتوانم از ته دل و برای همیشه افتخار کنم که در سرزمینی زندگی میکنم که اینچنین قهرمانانی نه در افسانه که در واقعیت دارد. بیشک با خواندن این کتاب هر ایرانی منصفی نیز به داشتن چنین مردان فرااسطورهای بیادعایی در جهان افتخار خواهد کرد. دقیقتر بگویم، تکتک سطور کتاب «وقتی مهتاب گم شد» برای من نقش استادی را دارد که با اشاراتش از او یاد میگیرم چگونه آرزومندانه بتوانم راه بیآلایش این مردان عاشق خدا را ادامه دهم؛ همچنان که مانند خود، برای دولتمردان کشورم نیز دعا دارم تا فارغ از هر تعلق، این کتاب را خوانده تا تأثیری عملی برای خدمت بیشتر به مردمان کشور بگیرند. در آخر فاش از ترس و اعترافم نیز بگویم: ترس دارم که خدایناکرده و به واسطه قیلوقالها و بهعنوان بندگان ناچیز همین خداوند، دچار این غفلت و گمراهی بزرگ شویم که راه شهید خوشلفظها و عملشان را بهعنوان یگانه چراغ نجات این کشور فراموش کرده و از مسیرشان خارج شویم. و این اعتراف را دارم که در تمام مدت مطالعه کتاب و آشنایی با روحیه این مرد بزرگ یعنی علیآقای خوشزخم، رفتار و خاطرات برادر شهیدم بهروز، من را در همه فرازونشیب ماجراها، مانند قهرمان خاطرات کتاب همراهی میکرد. دعا میکنم باز خدایا، روح همگیشان شاد و یادشان گرامی.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.