|

درخواست بخشش پسری که در نوجوانی مرتکب قتل شد

شرق: پسر جوانی که در 17سالگی مرتکب قتل شده بود، بار دیگر پای میز محاکمه حاضر شد و از اولیای‌دم خواست او را به خاطر جوانی‌اش ببخشند. به گزارش خبرنگار ما، ششم مرداد سال 93 مأموران از مرگ مشکوک پسر جوانی در یکی از محله‌های قرچک ورامین با‌خبر شدند. شواهد نشان می‌داد روز حادثه شش پسر با یکدیگر درگیر شده‌اند که این نزاع با زخمی‌شدن و مرگ کامبیز 20ساله پایان گرفته بود. مقتول که از ناحیه سینه مجروح شده بود، به بیمارستان 15 خرداد ورامین منتقل شد؛ اما به دلیل شدت جراحات جان سپرد. دو نفر از شاهدان که مقتول را به بیمارستان آورده بودند، به مأموران گفتند: در حال رفتن به خانه بودیم که متوجه درگیری چند پسر نوجوان شدیم. مقتول درحالی‌که می‌خواست از درگیری آنها جلوگیری کند، به طرفین دعوا تذکر داد؛ اما پسران نوجوان حالت طبیعی نداشتند و به نظر می‌رسید مست بودند. آنها با دیدن این صحنه به طرف کامبیز حمله کردند و با چاقو یک ضربه به سینه کامبیز کوبیدند و از محل متواری شدند. جست‌‌وجو برای پیداکردن عاملان قتل آغاز شد و درنهایت مأموران 11‌ماه‌و 25 روز پس از حادثه شایان 18ساله را شناسایی و بازداشت کردند و مورد بازجویی قرار دادند. او که زمان ارتکاب جرم 17 سال داشت، به قتل اعتراف کرد و گفت تحت‌ تأثیر مصرف مشروبات الکلی دست به چاقو برده است. با اعترافات متهم کیفرخواست علیه او صادر و پرونده برای رسیدگی به شعبه چهارم دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی عبداللهی منتقل شد. در این جلسه وکیل شایان گفت: موکلم هنگام ارتکاب جرم زیر 18 سال داشته؛ به‌همین‌خاطر تقاضا دارم طبق ماده 91 قانون مجازات اسلامی جدید که برای محکومان زیر 18 سال در نظر گرفته شده است، برای موکلم حکم صادر شود. قضات با درخواست وکیل شایان موافقت کردند و به همین منظور متهم را به پزشکی‌قانونی معرفی کردند. در آن زمان پزشکی‌قانونی در گزارش خود اعلام کرد با توجه به گذشت مدت زمان طولانی از این حادثه نمی‌توان سن عقلی متهم را هنگام ارتکاب جرم تشخیص داد. کامبیز روز گذشته برای دومین بار پای میز محاکمه حاضر شد تا دفاعیات خود را ارائه دهد. در ابتدای جلسه اولیای‌دم کامبیز در جایگاه ویژه قرار گرفتند و تقاضای قصاص متهم را کردند؛ سپس متهم در برابر قضات ایستاد و گفت: روز حادثه با سه نفر از دوستانم به نام نوید، علی و رضا برای تفریح به پارک رفته بودیم. قبل از رفتن به پارک مقداری الکل سفید تهیه کردیم و آن را با آبمیوه مخلوط کردیم و خوردیم. هنگامی که می‌خواستیم به خانه برگردیم، رضا و نوید با یکدیگر درگیر شدند. در همین حین نوید چاقویی را که برای کندن پوست میوه همراه داشت، بیرون کشید و رضا را تهدید کرد. با دیدن این صحنه چاقو را از نوید گرفتم و آن را در جیبم گذاشتم. بعد از چند دقیقه نوید و رضا بار دیگر با یکدیگر درگیر شدند. همان موقع کامبیز از راه رسید و از ما خواست با یکدیگر دعوا نکنیم. ما مست بودیم و حالت طبیعی نداشتیم؛ به‌همین‌دلیل با او درگیر شدیم که کامبیز به طرف من حمله کرد. من هم برای دفاع از خود چاقویی را که از نوید گرفته بودم، از جیبم بیرون آوردم و یک ضربه به مقتول زدم. حالت طبیعی نداشتم، هوا تاریک بود و چشمانم درست چیزی را نمی‌دید؛ برای همین متوجه نشدم چاقو به کجا برخورد کرد. با پایان درگیری من و دوستانم از آنجا متواری شدیم و یک سال پس از آن در خانه خودمان به جرم قتل بازداشت شدم. تازه آن‌موقع بود که متوجه شدم کامبیز کشته شده است. او ادامه داد: اگر همان شب می‌دانستم چه اتفاقی افتاده است، زودتر خودم را به پلیس معرفی می‌کردم. از کاری که انجام داده‌ام، پشیمانم. آن زمان 17 سال داشتم و کاری عقلانی انجام ندادم. از خانواده کامبیز می‌خواهم من را به خاطر جوانی‌ام ببخشند. با پایان گفته‌های کامبیز دیگر شرکت‌کنندگان در نزاع که با قرار وثیقه آزاد بودند، در جایگاه قرار گرفتند و بار دیگر با شرح روز حادثه دفاعیات خود را ارائه دادند. نوید گفت: قبول دارم چاقویی که کامبیز با آن کشته شد، متعلق به من بود؛ اما من آن را در پارک پیدا کردم و در جیبم گذاشتم. با پایان گفته‌های اولیای‌دم، متهمان و وکلای آنها، قضات ختم جلسه را اعلام و برای صدور رأی وارد شور شدند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.