پارادوکس انتخاب در اصفهان اجرا شد
گروه هنر: پرفورمنسآرت «پارادوکسِ انتخاب» اثر اِشا صدراِشکوری جمعه 10 تیر 96 در گالری متن شهر اصفهان برگزار شد. پرفورمنسآرت «پارادوکسِ انتخاب» در ادامه روند اجراهای پیشین هنرمند، اثر «دایره» موزه هنرهای معاصر تهران و «گفتمان بینافرهنگی» گالری افرند، همچنان بر پایه مفهوم «حریم خصوصی» اینبار در گالری «متن» شهر اصفهان اجرا شد. به محض ورود به فضای گالری که در طبقه دوم مجموعه قرار دارد با مجموعه لباسهایی مواجه میشویم که به هم متصل شدهاند. ابتدای آن انبوه لباسها همچون تابلویی بر دیوار آویخته شده و ادامه آن کف گالری را فرش کرده است. فرشی از لباسها -به ابعاد تقریبی دو در 20 متر- انبوه پارچهها و لباسهایی از رنگها، جنسها و ابعاد مختلف که با دست به هم دوخته شدهاند که شاید تنها شباهتشان در خاطرهای است که هر مخاطب با آن داشته است و گویا این خاطره را به درخواست پرفورمر (اِشا صدر) به اشتراک گذاشتهاند. اینکه لباسهای پوشیدهشده نزدیکترین حریم هر فرد و درعینحال همراه و ثبتکننده بخشی از حافظه زیست هر فرد به حساب میآید اینجا اهمیت خاصی دارد. میتوان گفت لباسها نماینده صاحبانشان در این پرفورمنس هستند هرچند که غیاب انسانیشان در اجرا حس میشود. روی دیوار کناری ویدئوآرتی در حال پخش است که تصاویر دوختهشدن لباسها را در مرحله اول این پروژه از سوي خود هنرمند به صورت برعکس به نمایش میگذارد. بر روی ویدئو صدای هنرمند شنیده میشود که خاطرات مخاطبان و لباسهایشان را بازگو میکند. گرچه هنرمند سعی کرده است تنها از نام کوچک مخاطبان استفاده کند و هویت و خاطره آنها را محفوظ نگه دارد، صداها پس از مدتی از شروع اجرا در هم پیچیده و محو میشوند. قصههایی که همزمان بازگو میشوند همزمان تصویر دارد با برگشت به ابتدای اثر و مرور خاطرهها ما را به گذشته پیش از این اجرا ارجاع میدهد. خصوصا که با گوشدادن به خاطرهها در مییابیم که هر کدام از آنها از شهرها و کشورهای مختلف و از دور و نزدیک انتخاب شدهاند. به نظر میرسد اِشا صدر قصد دارد کسانی را کنار هم بنشاند که در واقعیت زندگی از هم کیلومترها فاصله دارند. در بخش دیگری از گالری تعدادی لباس دوختهنشده، نخ و سوزن نیز موجود است تا مخاطبانی که در یک ساعت اجرا به گالری وارد میشوند، بتوانند لباسشان را به ادامه «حریم شخصی» هنرمند اضافه کنند. در کنار اینها دفتری قرار دارد که مخاطبان پس از اضافهکردن لباسِ خودشان میتوانند خاطرهشان را نیز به پرفورمر هدیه کنند. دوختودوز پایان مییابد و پرفورمر با کمک مخاطبان انبوه لباسهای دوختهشده را کشیده از راهروی گالری گذرانده و بخشی از آن را از طریق بالکن به حیاط گالری منتقل میکند. به نظر میرسد هنرمند قصد دارد با آوردن اثر از داخل گالری که محدودهاي شخصیتری است به حیاط گالری که محدودهای عمومی است همانطور که در اثرش از یک حریم شخصی آغاز کرده و به یک حریم عمومی رسیده است همخوانی ایجاد کند. اِشا صدراِشکوری، پرفورمنس آرتیست، ویدئو آرتیست، پیش از همه اعلام میکند که این پروژه به شکل دعوت از افراد نزدیک و تأثیرگذار زندگی او از سیزدهم سپتامبر 2016 در آتلیه شخصی شروع شده و قرار است در شهرهای مختلف ایران این روند اجرائی ادامه یافته و سرانجام دوباره به پایتخت بازگردد. باید منتظر اجرای این اثر در شهرهای مختلف ایران و فازهای بعدی این اثر بمانیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.