|

قهرمانی والیبال نشسته ایران در خلأ استراتژی

اصغر حسنوند

رقابت‌های والیبال نشسته آسیا و اقیانوسیه 2017 چین که در شهر هانگژو از ششم تا یازدهم تیر برگزار شد، با قهرمانی تیم والیبال نشسته آقایان و سومی بانوان و کسب سهمیه جهانی همراه شد. کاروان والیبال نشسته کشورمان در حالی پا به هانگژو چین گذاشت که هادی رضایی، مدیر تیم‌های ملی والیبال نشسته، از تغییر 50 درصدی در تیم بانوان نسبت به پاراالمپیک ریو خبر داد که باید آن را به فال نیک گرفت. در تیم آقایان نیز فقط اضافه‌‌کردن یک بازیکن و ترکیبی متغیر از سال‌های اخیر را شاهد بودیم. فارغ از این مباحث فنی و جاری، آن چیزی که باید به آن پرداخت، نه مباحث فنی بلکه پیرامون مدیریت و هدایت تیم‌های والیبال نشسته کشورمان چه در زمان حال و چه در افق پیشِ‌رو است، چراکه کسب پیروزی با اختلاف امتیازات فاحش سوژه‌ای را برای آنالیز بر جای نمی‌گذارد!

برای مثال در دیدار با تیم سریلانکا ما با نتایج (10-‌9،25-‌25، 5 - 25) و در سایر دیدارها با امتیازات زیر 15 حریفان، پیروز میدان شده‌ایم و البته جالب‌تر برد 3 - 25 در گیم دوم مقابل عراق است که دیگر زمینه‌ای را برای تجزیه و تحلیل بازی‌های یک‌طرفه بر جای نمی‌گذارد؛ بنابراین باید به‌دنبال جواب این سؤال باشیم که عامل اصلی رقم‌خوردن این نتایج بی‌سابقه چیست؟ آیا این‌گونه نتایج و حضور در این تورنمنت‌ها می‌تواند دستاوردی باارزش برای تیم قهرمان پاراالمپیک تلقی شود؟ در علم مدیریت، یک مدیر موفق شخصی است که بتواند در راستای یک گروه یا سازمانش مجموعه‌ای از گزینه‌های ممکن را براساس کاوش در کثرت منابع، مقدورات و محذورات به جمع‌بندی برساند. یک مدیر موفق فردی است که براساس داده‌های موجود بتواند اقدام به طراحی استراتژی و چینش راهبرد‌های متناسب با هر وضعیت و رویداد کند. به‌عبارتی موفقیت یا ناکامی یک تیم ورزشی بدون شک محصول برنامه‌ها و راهبردهای بلندمدت، میان‌‌مدت و کوتاه‌مدت است که از سوی متولیان آن رشته تنظیم می‌شود که به‌ظاهر این همان حلقه مفقوده‌ای است که فقدان آن سال‌هاست گریبان‌گیر والیبال نشسته کشورمان است. مصداق بارز آن حضور اخیر تیم کشورمان در مسابقات آسیا و اقیانوسیه است. والیبال نشسته در قاره کهن آسیا هنوز فراگیر نشده و فرایندهای توسعه را نیز طی نکرده و تصمیم‌گیری برای حضور در چنین مسابقاتی برای تیمی که بااقتدار قهرمان پاراالمپیک ریو شده، نه منطقی است و نه کارشناسی‌شده. به‌عبارتی می‌توان بیان کرد کسب این نتایج حاصل شکاف عمیقی است که میان والیبال نشسته ایران، عنوان‌دار پنج قهرمانی در پاراالمپیک و تیم‌های درجه سوم والیبال نشسته در آسیا وجود دارد و امید به کسب دستاورد از این مسابقات، خودفریبی است، چراکه تیمی می‌تواند به‌دنبال شناخت و دستاورد فنی باشد که در مقابل حریفانی هم‌سطح و هم‌‌تراز خود قرار گیرد تا محک جدی ببیند، در واقع کسب امتیاز 3- 25 چه دستاوردی را می‌تواند به دنبال داشته باشد، که تقریبا هیچ! بنابراین این تیم والیبال نشسته کشورمان با خلأ استراتژی روبه‌روست و باید با سنجش محیط داخلی و بیرونی، تدوین برنامه‌های کارشناسی‌شده و مدون از سوی تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران والیبال نشسته‌ شأن و اقتدار تیم پرآوازه‌ای مثل ایران مد نظر قرار گیرد؛ بنابراین تیمی مانند جوانان که درحال‌حاضر در حال سپری‌کردن اردو‌های آمادگی است، می‌توانست با حضور، ضمن ایجاد انگیزش، تجربه‌ای مضاعف را حاصل کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.