سونامی پوسترهای تبلیغات انتخابات
فرهاد خزائلی
نزدیک به دو هفته از انتخابات 29 اردیبهشت میگذرد؛ بااینحال هنوز وقتی در خیابان قدم میزنم، چهره خسته شهر را از پوسترهای تبلیغاتی نمایندگان شوراها به وضوح میبینم. پوسترهایی که تابلوهای شهری را پشت خود پنهان کردهاند گویی میخواهند به ما برسانند که ما فراتر از قوانین و نظم شهری هستیم و باید نگاهتان را به ما بدوزید نه به هنجارهای شهری. برخی از آنها را که زحمتکشان شهرداری پاکسازی کردهاند، هنوز قسمتی از خود را بر پیکر دیوار یادگار گذاشتهاند و از قرار معلوم فعلا میهمان زیبایی شهر هستند. به فکر فرو میروم. چگونه میشود جوانی بیسرمایه، بدون شغلی پرطمطراق، جایگاهی اجتماعی یا مایهای برای معروفبودن، بتواند در انتخابات شورای شهر خرمآباد نفر اول شود یا در رشت، جوان تحصیلکرده در شغلی شریف ولی محروم، فکر رأیدهندگان را چنان تسخیر خود کند که بیدغدغه به مهمترین کانون فکری شهر صعود کند... کجای این کارزار اشتباه است؟ دنیای امروز با حضور شبکههای اجتماعی، بلوغ زیادی پیدا کرده است. «نه» گفتن به شعارهای مالی که زمانی برای خود جذابیت بالایی داشت، این رشد فکری را تأیید میکند. حضور مردم و رأی به فهرستهای یک جریان فکری، بیانگر این واقعیت است که خطمشی فکری برای رأیدهندگان اولی است و نیازی به پوسترهای تبلیغاتی نیست. با یک لینک، یک اشتراک ساده یا چند لایک، تمام آنچه باید، انتقال مییابد. فقط روسیاهی این زمستان میماند به پوسترهایی که بیهیچ فایدهای، شهر را آلوده خود کردهاند. اگر مسئولان امر بیان میکردند هزینه پاکسازی این سونامی چقدر است، مردم متوجه میشدند چقدر از هزینهای که بابت عوارض به شهرداریها پرداخت میکنند، صرف تکتازی کاندیداهایی شده است که به نیت آبادانی شهر پا به عرصه گذاشتهاند. گاهی به این فکر میکنم كه باید تبلیغات شورای شهر و حتی مجلس را نیز جزء حوادث غیرمترقبه در نظر گرفت و چهار سال یکبار، پس از این حادثه هولناک، بودجهای برای بازسازی شهر از دولت طلب کرد. ایکاش بلوغ رسانهای کاندیداها در دورههای بعدی، همپای توسعه فناوری رشد کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.