تخصص لازم برای عضویت در شوراهای شهر
حسین کوچکیانفرد
این روزها برای ریشهیابی علل ناکامی شوراهای شهر در ارائه کارویژههای مورد انتظار و مطلوب و جلب رضایت مردم، به نداشتن تخصص مورد نیاز برای عضویت اعضای موجود در شوراها هم اشاره میشود. با توجه به اینکه نهاد شورا یکی از ابزارهای نوین جهانی برای اعمال مردمسالاری در مدیریت شهری در دو سده معاصر جهان است که با توجه به ارزشهای دینی و ملی ایران از مشروطه به این طرف بومیسازی شده است؛ بنابراین شایسته است برای شناخت تخصص مورد انتظار از اعضای شوراها، قوانین موضوعه و فعالیت نهادهای مشابه آن در سطح جهان مورد بررسی قرار گیرد. لازم به توضیح است شورای شهر در یک سلسلهمراتب با شوراهای روستا، بخش، شهرستان، استان و عالی استانها در یک رابطه متقابل قرار دارد که این شوراها در شهرها عهدهدار وظایفی فراتر از امور مربوط به شهرداری هستند، اما در شرایط فعلی عمده فعالیت آنها در شهرداریها مستقر است؛ بهگونهای که شورای شهر به منزله هیئتمدیره شهرداری تلقی میشود. مستند به قوانین و مقررات موضوعه، عضویت در کلیه شوراهای موصوف، افتخاری است و شغل محسوب نمیشود و اعضا صرفا میتوانند تا سقفی مشخص به نسبت حقوق شهردار مربوطه، حق جلسه دریافت کنند. بهاینترتیب اعضای شورا قرار نیست تا کاری اجرائی یا فنی در ارتباط با ساختوسازهای عمرانی یا امور فرهنگی، اجتماعی، بهداشتی و مانند آن را برعهد گیرند، بلکه برای پیشبرد این امور از طریق همکاری مردم با توجه به مقتضیات محلی با مدیران مربوطه همکاری خواهند داشت. از سوی دیگر اعضای شورا موظفاند تا در محدوده خدماترسانی شهر مربوطه، ساکن شوند. تغییر محل سکونت به منزله ازدستدادن شرایط و سلب عضویت از شورا خواهد شد؛ بنابراین فعالیت اجرائی و تخصصی که در شهرداری صورت میگیرد، از طریق نیروهای تخصصی شهرداری انجام خواهد گرفت، اما آنچه از اعضای شورا توقع میرود تا به عنوان عضو در شورا در هدایت مدیریت شهری پیگیری کنند، عبارت است از اعمال افکار عمومی قاطبه ساکنان شهر در انجام امور جاری و نظارت بر اجرای درست آن؛ زیرا با توجه به بودجه محدود شهرداریها و اینکه از میان انبوهی از نیازهای اهالی شهر اعتبارات و امکانات محدود، صرف کدامیک از امور شود، وظیفه اصلی شورا و مقصود از ایجاد شوراهای شهر است. در نتیجه، آنچه مورد نیاز برای رسیدن به این مقصود است، سکونت و شمول فرد در برنامههای شهری و ارتباط ملموس با برنامههای شهری است؛ بنابراین در این راه شایسته است افرادی انتخاب شوند که از قبل تجربیاتی برای هدایت افکار عمومی داشتهاند؛ برای نمونه عضو نهادهای حمایتی، داوطلبانه و غیرانتفاعی بودهاند و پاکدستی، توجه به منافع جمعی در آنها از قبل اثبات شده باشد و از حداقل شرایط تحصیلی و تخصصهای عمومی نیز برخوردار باشند؛ البته اگر فردی بدون حاشیه با دستانی پاک، متعهد به مردم و منافع عمومی و دارای دغدغه و مسئولیت اجتماعی، دارای تخصص بالا و شهرت عمومی، ورزشکار یا سیاستمدار نیز بود به عنوان مزایای بعدی بهتر خواهد بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.