|

خانه سینما و اهداف صنفی فراموش‌شده

گیسو فغفوری : بی‌شک نهاد خانه سینما برآمده از انقلاب اسلامی و در راستای افزایش سطح جایگاه سینمای ایران است. این نهاد هنری- صنفی، از بدو تأسیس تاکنون نقش‌ها و تأثیرات متفاوتی را در سینمای ایران داشته است. جامعه اصناف سینمای ایران (خانه سینما) با 31 صنف سینمایی، مانند همه نهاد‌ها از آغاز تأسیسش (در سال 1372) دوره‌های گوناگون و متفاوتی را از حیث توجه و رویکرد به فعالیت‌های فرهنگی و صنفی گذرانیده است. اما دوران (1387-1390) در عین بحرانی‌بودن فضا و مخالفت‌های دولت با آن، به‌عنوان مقطعی تاریخی در دوران خانه سینما از منظرهای مختلف در خاطره‌ها ماند. در این دوران با همبستگی اعضای خانه سینما و همچنین همکاری اعضا و همیاری 10 نفر از سینماگران شاخص در کنار هیئت‌مدیره - فرهاد توحیدی و... و مدیرعامل - عسگرپور- به‌عنوان سرمشقی برای فعالیت‌های صنفی در یادها مانده است. در این دوره با وجود رأی انحلالی که به خانه سینما داده شد اما با رویکرد طراحی سیاست‌ها و برنامه‌هایی که برای کسب‌وکار حرفه سینما انجام شد، تلاش شد نقش خانه سینما در عرصه مدیریت سینما پررنگ‌تر شود و به‌عنوان حامی سینماگران انجام وظیفه کند. تنظیم و نگارش لایحه «قانون حمایت از حقوق مادی و معنوی آثار سینمایی» و «قانون تشکیل و اداره سازمان سینمایی» و ارسال و پیگیری آن به نهاد‌های اجرائی و مقننه اگرچه با اقبال دولتمردان روبه‌رو نشد اما نقش خانه سینما را در طراحی نظام جدید مدیریت سینما بر همگان معلوم کرد. برگزاری چندین برنامه آموزشی خارجی در داخل و خارج کشور و دعوت و میزبانی از هیئت‌مدیره آکادمی اسکار در تهران، توان این نهاد صنفی را در بهبود کسب‌وکار به رخ بخش دولتی کشید. شاید این توانایی‌ها بود که باعث شد پس از روی‌کارآمدن دولت دهم و جواد شمقدری به‌عنوان معاونت سینمایی، این هماوردی به منازعه و در نهایت بسته‌شدن غیرقانونی خانه سینما به وسیله دولت احمدی‌نژاد بینجامد. در دوران چهارساله دولت دهم فرازونشیب‌های زیادی بر سر اعضای خانه سینما رفت و گذشت. روزهای تلخی که بازیگرانی مانند جواد شمقدری، بابک خانیان، علیرضا سجادپور، سیدضیا هاشمی، علیرضا رئیسیان،‌شورجه، بابویهی، کاسه‌ساز و... داشت، نام‌هایی که هرگز از یاد اهالی خانه سینما نمی‌رود. اما پس از گذر از توفان‌ها و با روی‌کارآمدن دولت یازدهم همه چیز به شکل دیگری پیش رفت و با بازگشایی خانه سینما و عوض‌شدن هیئت‌مدیره روند متفاوت و اما بی‌تأثیری آغاز شد. هیئت‌مدیره خانه سینما با همراهی سازمان سینمایی نقشی خنثی برای خود تعریف کرده و اتفاقا در برخی رخدادهای مهم کاملا کم‌رنگ ظاهر شده است. هیئت‌مدیره خانه سینما در دو‌سال‌ونیم گذشته وقت و پول زیادی برای بازسازی ساختمان بهار و سالن سیف‌الله داد صرف کرده و درعین‌حال به دنبال کارهای ثبت قانونی انجمن در وزارت کار بوده است تا مسائلی نظیر دولت دهم رخ ندهد. اما در کمال تأسف از تلاش برای پیگیری مطالبات صنفی نظیر امنیت شغلی و فراتر از آن از پیگیری تغییر ساختار اداری سینمای ایران که پیش‌تر در دو نظام‌نامه با عنوان لایحه حمایت از آثار سینمایی و قانون نظام سینمایی مطرح شده بود، فروگذار کرده است. امروز و برای برگزاری مجمع عمومی خانه سینما که منجر به انتخابات هیئت‌مدیره می‌شود، می‌توان تنها ابراز امیدواری کرد که اصناف سینمایی با انتخاب نمایندگانی تحول‌خواه و شجاع و داوطلب فعالیت‌های صنفی، سنگ بنای حضور مطالبه‌گرانه و خواسته‌های صنفی را تأیید و امکان نقش‌آفرینی صنفی را فراهم کنند و از نقش کنونی خود به‌عنوان بازوی اجرائی دولت یا کانون فرهنگی دست بردارند و جایگاهی مقتدرانه برای خود تعریف کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.