|

تاجزاده:

اصلاح‌طلبان پخته‌تر شده‌اند

مصطفی تاجزاده، فعال سیاسی اصلاح‌طلب، در گفت‌وگویی که با روزنامه الکترونیکی «امید ایرانیان» انجام داده، درباره تغییرات جریان اصلاح‌طلب و اصولگرا و نیز وضعیت انتخابات آینده ریاست‌جمهوری صحبت کرده است که اهم آن در پی می‌آید: **اصلاح‌طلبان دهه 90 نسبت به دهه 80، قطعا تغییر کرده‌اند. اگر تغییر نمی‌کردند، جای سؤال داشت. بالاخره ما یک دهه بحرانی را پشت سر گذاشتیم و تجربیاتی جدید کسب کردیم. فقط امیدواریم این تغییرات مثبت بوده باشد. **برخی تصور می‌کنند ما از برخی آرمان‌های اصلاح‌طلبانه پا پس کشیده‌ایم. حتی برخی معتقدند اصلاح‌طلبان کاملا سازش‌کار شده‌اند. من صحیح‌تر می‌دانم که بگویم پخته‌تر شده‌ایم؛ حتی اصولگرایان هم نسبت به گذشته پخته‌تر شده‌اند. **حاکم‌شدن فضای امنیتی بر کشور بعد از سال 88، الزاماتی را برای ما به وجود آورده است که قبلش وجود نداشت؛ یعنی برای اینکه ما از فضای امنیتی به فضای سیاسی بازگردیم، ناچار ملاحظاتی را در نظر گرفته‌ایم که پیش از آن در نظر نمی‌گرفتیم. ** با وجود این اگر اصلاحات را دموکراتیزاسیون تعریف کنیم؛ یعنی جوهره‌اش را جلب مشارکت هرچه بیشتر مردم در تمام عرصه‌ها بدانیم، تصور می‌کنم از این آرمان نه تنها عقب ننشسته‌ایم، بلکه امروز بسیاری از نیروهای اصولگرا هم به این گفتمان پیوسته‌اند؛ حتی اگر خودشان را اصلاح‌طلب نخوانند. **ما جریانی شده‌ایم که یک پایمان در حکومت و یک پایمان در جامعه است. اتفاقا این قبیل جریان‌ها می‌توانند از آسیب‌های قدرت در امان باشند یا کمتر آسیب ببینند. از طرف دیگر، به دلیل دوری از قدرت، ذهنی نشوند. ** درحال‌حاضر، اصلاحات گفتمان غالب و هژمونیک در کشور است. امروز حتی مخالفان برجام هم پذیرفته‌اند ما باید به نام جامعه جهانی، برابر زیاده‌خواهی ترامپ بایستیم و نگذاریم کاخ سفید دنیا را علیه ما بسیج کند. ** همین که اصولگرایان هم‌اکنون همان چیزی را می‌گویند که اصلاح‌طلبان سال‌هاست می‌گویند، نشان‌دهنده گسترش تفکر اصلاح‌طلبی است. مثال دیگر آنکه چند سال پیش آقای حداد عادل می‌گفت ما حزب نمی‌خواهیم چون مسجد داریم؛ اما امروز می‌گویند تا سیاست‌ورزی در کشورمان حزبی نشود، دولت‌ها پاسخ‌گو نمی‌شوند. ** (پیشنهاد {رئیس دولت اصلاحات} مبنی‌بر تشکیل کمیسیون مشترک از اصولگرایان و اصلاح‌طلبان برای حل مسائل مشترک مانند فساد) اگرچه ممکن است، (اما) اندکی زمان می‌برد. علتش این است که نه فقط اصلاح‌طلبان و اصولگرایان، بلکه اکثر کسانی هم که درون حکومت نیستند، احساس می‌کنند جامعه ما با مشکلاتی مواجه شده که فقط با عزم ملی و همکاری همه گروه‌ها، حل‌شدنی هستند. به این معنی که حل آنها فراتر از توان یک حزب و جناح است. علت اینکه ما ائتلاف نسبتا باثباتی را با اعتدال‌گرایان شکل داده‌ایم و درصدد گسترش آن هستیم، این تحلیل است که به تنهایی نمی‌توانیم اکثریت قاطع مردم را بسیج کنیم و پاسخ‌گوی مشکلات جامعه باشیم. البته پیشنهاد ایشان نباید به این دو جناح منحصر شود، بلکه باید دیگر گروه‌ها را هم در بر گیرد و همه به سوی آشتی ملی حرکت کنیم. ** به ‌نظرم دکتر روحانی هم ریزش نیرو و هم جذب و رویش نیرو داشته است. آقای روحانی نتوانسته است به بخشی از وعده‌هایی که داده، عمل کند و در نتیجه، گروهی از رأی‌دهندگان ناراضی هستند و دیگر به او رأی نمی‌دهند. در واقع فقط کسانی که رأی ایدئولوژیک داده‌اند، به آقای روحانی رأی نمی‌دهند. بر این مبنا، اکثر افرادی که به آقای جلیلی رأی داده‌اند، حتی اگر نامزد نشود، به آقای روحانی در این دوره رأی نمی‌دهند. ولی بخش عظیمی از کسانی که به آقای ولایتی و رضایی رأی داده‌اند، به آقای روحانی رأی خواهند داد. ** اتفاق جدیدی در حال رخ‌دادن ‌است و اینکه جامعه ما با آمدن ترامپ باید به یک سوال استراتژیک جواب دهد؛ اینکه مقابل یک رئیس‌جمهور ماجراجو در آمریکا می‌خواهد نامزدی ماجراجو را رئیس‌جمهور ایران کند، یا قصد دارد برابر ترامپ یک فرد دوراندیش و صلح‌طلب را برگزیند. ایرانیان با رأی خود در انتخابات آتی به این پرسش استراتژیک پاسخ خواهند داد که می‌خواهند‌ های ترامپ را با هوی احمدی‌نژادی جواب دهند یا اینکه تهدید ترامپ را با درایت خاتمی برطرف کنند و از آن فرصتی جدید بسازند؟ **حتی اگر تنها دستاورد دولت را برجام بخوانیم، به باور من باید باز هم به روحانی رأی داد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.