استقبال روحانی از انتخابات آینده
عبدالله ناصری. فعال سیاسی
انتظار جامعه از رئیسجمهور برای تغییر برخی از وزرا از مدتی قبل ایجاد شده بود. نخبگان و بخشهای دیگر از دولت انتظار داشتند تغییراتی در کابینه به وجود آورد و رئیسجمهور میتوانست زودتر این تغییرات را انجام دهد. بههرحال، باید قدردان بود که سرانجام این تغییر در کابینه به وجود آمد. درعینحال، با توجه به شرایطی که وجود دارد، کار برای وزیری که بتواند با چارچوبهای قانونی وزارتخانهها و شعارهای اعتدالگرای دکتر روحانی کار کند، دشوار است. بههرحال محافلی که به وزیر ارشاد قبلی و دولت فشار میآوردند، همچنان فعال خواهند ماند و کار برای دکتر صالحیامیری دشوار خواهد بود. اگر بپذیریم فشارهایی روی جنتی بوده، این فشارها روی مجلس هم خواهد بود و میتوان گفت جلسه رأیاعتماد سختی در انتظار گزینههای معرفیشده است؛ مگر اینکه رؤسایجمهور و مجلس، به توافقی رسیده باشند. بههرحال امیدوار بودم اولین تغییر کابینه، آقای جنتی نباشد؛ چراکه این وزارتخانه در حوزههای مختلف مسئولیت، کارنامههای مقبولی دارد و به نظر میرسید کانونهای قدرت از عملکرد او که منطبق با شعارهای روحانی بود، ناراضی بودند. تاآنجاییکه به جریان اصلاحات مربوط است، اصلاحطلبان هیچ شرطی برای روحانی ندارند؛ اما انتقادهایی جدی به عملکرد دولت دارند. امیدوار هستیم وزیر معرفیشده، بتواند طیف وسیعی از اقشار فرهنگی و هنری را که در مناسبات سیاسی و اجتماعی تأثیرگذار خواهند بود، راضی نگه دارد. اصلاحطلبان برای روحانی هیچ شرطی نخواهند گذاشت؛ اما دولت بداند عرصههای جدیتری برای اصلاح ساختار دولت هست، بهخصوص عرصههایی که مبارزه با فساد اقتصادی را بهتر بتواند کنترل و مدیریت کند و مطالبات مردم را در زمینه معیشت پاسخگو باشد، بنابراین در مجموع دولت باید به این تغییرات سرعت بدهد. مشکل حوزه اطلاعرسانی دولت نیز همچنان پابرجاست. دولت به واقعیتی برخورد کرده است که دیگر نمیتواند آن را کتمان کند. علاوهبراین، رسانههای دولت نیز پلهپله با این ضعف مواجه شدند. بهطوریکه در بین خبرها دیدم خبرگزاری رسمی دولت، در رتبهبندیهای رسمی، رتبه 72 را بین خبرگزاریها و سایتهای رسمی کشور دارد. این فاجعهای رسانهای برای دولت است. مسئله دوم هم اینکه فضای رسانهای خودبهخود، رویکرد اجتماعی و توقع اجتماعی را از دولت بالا برد و دولت احساس خطری جدی کرد. دولت باید از این توهم بیرون آید که باید هر تغییری را در راستای انتخابات انجام دهد. هر برداشتی هم از بیرون شود که این تغییرات انتخاباتی است یا نیست، دولت باید جلوی ضرر را بگیرد. بالاخره تغییر واقعیتی است که هم مردم و هم نخبگان انتظار دارند. دولت باید بداند برخی اعضای کابینه، ضعیف عمل کردند و برخی مدیران دستگاههای وزارتخانهای، مدیران استانی و شهری هم بهعنوان میراث از دولت قبل باقیماندهاند که معلوم نیست بتوانند وفاداری خود را در انتخابات 96 حفظ کنند. بنابراین این اتفاقی است که باید به دور از رودربایستی دولت انجام دهد. حوزه رسانهای در هر دولتی، حوزه پرریسک و پرهزینهای است. بنابراین کسانی که مسئولیت این جایگاه یا جایگاههایی در این راستا مثل سخنگویی دولت و ریاست دفتر ریاستجمهوری را قبول میکنند، باید کسانی باشند که ضمن همسوبودن با دولت، هزینهپرداز هم باشند. این خاصیتها را به طور کلی در این جایگاه ندیدیم. انعکاس باید اعتماد عمومی را هم جلب کند؛ چون تیم رسانهای دولت، سخنگوی دولت و بلندگوی دولت است و صرفا جنبه تبلیغات ندارد. باید امانتداری از ناحیه اجتماعی را هم حفظ کند و اگر دولت جایی به ضرر مردم کاری یا خطایی کرد، بتواند آنچنان فضای اجتماعی را مدیریت کند که دولت را وادار به یک عکسالعمل و تصمیم به نفع مردم کند؛ چراکه دولت مدعی است برای مردم کار میکند. بههرحال روابطعمومی و حوزه رسانهای دو مورد جداست؛ یعنی رسانه کاری فراتر از کار روابطعمومی انجام میدهد. حوزه رسانهای این است که علاوه بر اینکه کارهای دولت را مدیریت میکند، باید بتواند آنچه را که رخ داده هم تشریح کند؛ یعنی اینکه تیم رسانهای باید بتواند آنچه را که دولت مدعی است بهعنوان ویرانه تحویل گرفته است، برای مردم تشریح کند. البته که این کار هزینهبردار است و تا الان شاید از سوی تیم رسانهای این هزینه پرداخت نشده است. روحانی نمیتواند این مسائل را مطرح کند و بنابراین حوزه رسانهای دولت باید تقسیم کار کند و حوزه افکار عمومی را درباره واقعیتهای دولت قبل بیان کند. اگر متولیان حوزه رسانهای دولت تغییر کنند و چند رسانه شناس و مشرف به اوضاع هشت سال قبل از 92 منصوب شوند، میتواند بخشهای دیگر رسانه دولت را هم تحتتأثیر قرار دهد و به تغییر و تحول بینجامد. اگر این تغییر انجام شود، قطعا خطومشی رسانهای دولت روی ریل خواهد افتاد و بخشی از آنچه مردم و نخبگان در حوزه اطلاعرسانی انتظار داشتهاند، اتفاق خواهد افتاد؛ یعنی مردم هم از آنچه در دولت قبل اتفاق افتاده، خبردار میشوند و هم از آنچه این دولت تاکنون انجام داده است، مطلع میشوند. بههرحال تلاش برای تکدورهایشدن ریاستجمهوری حسن روحانی برای جریان تندروی اصولگرا، دلایل مختلفی دارد؛ اما مهمترین آن میتواند دوری آنها از منابع ثروت و قدرت باشد و امیدواریشان برای کسب مجدد جایگاهی که در هشت سال دولت احمدینژاد داشتند. رقیب روحانی خوب میداند توفیقات هستهای که دیپلماسی دولت یازدهم برای نظام به ارمغان آورد، توجه مردم را جلب کرده است. همچنین طیف رادیکال اصولگرا با توجه به شکست سختی که در انتخابات ریاستجمهوری ٩٢ و انتخابات مجلس شورای اسلامی ٩٤ از ائتلاف امید خوردند، میخواهند به هر سبک و روشی که شده، روحانی را کنار بزنند و به قدرت برگردند؛ درحالیکه هم اصلاحطلبان و هم جریان معتدل و عاقل جناح راست، با وجود برخی کاستیهای دولت، بهویژه در حوزه اقتصاد و سیاست داخلی، همچنان پای حمایت از روحانی ایستادهاند؛ چراکه دستاورد برجام در عرصه بینالمللی و ایجاد توازن بین دولت و برخی جمعهای شبهدولتی در سیاست داخلی کوچک از سوی حسن روحانی، دو پیروزی قابل تقدیر و مهم هستند که بهراحتی نمیتوان آنها را نادیده گرفت. حالا با گام بعدی یعنی تغییر سه وزیر، میتوان گفت دکتر روحانی تلاش دارد با پاسخگویی به نیازهای جامعه و افکار عمومی، با هرچه کارآمدترشدن دولت و کابینه، به استقبال انتخابات ریاستجمهوری آینده برود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.