کیمیایی در شب زندهیاد «جمشید ارجمند»
سخت است درباره دوستان رفته حرف بزنم
شرق: مسعود کیمیایی، کارگردان مطرح سینمای ایران، در شب زندهیاد جمشید ارجمند عنوان کرد: «بسیار دشوار است که ساعتبهساعت، روزبهروز و هفتهبههفته زنده باشم و برای دوستانم که رفتهاند، حرف بزنم. کار مشکلی است و روزگار سختی است. چیزی که من از جمشید به یاد دارم این است که او پاکترین دوستی بود که من داشتم، واقعا پاکترین بود. دانسته، آگاه و پاک بود و حالا رفته است». شب زندهیاد جمشید ارجمند، منتقد باسابقه سینما، 29 تیرماه با سخنرانی کوتاه مسعود کیمیایی، داریوش شایگان، لیلا ارجمند، هارون یشایائی، شاهرخ دولکو، هرمز همایونپور، احمد طالبینژاد و... برگزار شد. در این مراسم که به همت علی دهباشی برپا شد، مدیر نشریه بخارا در سوگ ازدستدادن جمشید ارجمند ابیاتی از ملکالشعرای بهار خواند و پس از آن متنی را به نیابت از دکتر داریوش شایگان که خود در جلسه حضور داشت قرائت کرد که در بخشی از آن عنوان شد: «جمشید ارجمند، مانند اغلب روشنفکرانی که در سالهای پایانی سلطنت رضاشاه متولد شدند و در دوران گذار پرورش یافتند، شخصیتی است چندوجهی. ابعاد و زوایای متنوع شخصیت ارجمند که از وسعت ذوق هنری و ادبی او حکایت دارد، بهراستی حیرتانگیز است؛ چطور میتوان درعینحال هم ویراستار بود، هم منتقد، هم مترجم بود، هم برنامهریز، هم کارشناس جهانگردی بود، هم کارشناس کشاورزی، هم جوینده علوم عقلی بود و هم طلبه سیروسلوک عرفانی؟ البته همانطور که پیشتر اشاره کردم، این سبکوسیاق چندوجهی، به جمشید ارجمند منحصر نمیشود و صفت غالب بیشتر روشنفکرانی است که در سالهای 1340-1330 پا به عرصه فرهنگی ایران گذاشتند. اما علت این پراکندگی چیست؟ پاسخ شاید این باشد که «روشنفکر» ایرانی، در معنای اخص این اصطلاح، هنوز از «نظام معرفتی خاصِ» مجهز به دید انتقادی بیبهره است و طبیعتا بههمین دلیل نمیتواند خود را در تنگنای یک رشته بهخصوص محدود کند و چون کمبود آن نظام معرفتی را احساس میکند، نتیجتا راههای گوناگون را میپوید تا بلکه به نگاه خود جامعیتی هرچند ناقص ببخشد و از این طریق خود را از حصار تنگش برهاند».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.