|

با آوازخوانی شهرام ناظری

«پورتراب» در قطعه هنرمندان آرام گرفت

شرق: «مصطفی کمال‌‌پورتراب»، در قطعه هنرمندان آرام گرفت. شهرام ناظری در مراسم تشییع پیکر او آواز خواند و دوستان و اطرافیانش بر وجه معلم‌بودن او تأکید کردند. مصطفی‌کمال‌‌پورتراب، آهنگ‌ساز و استاد دانشگاه، صبح دوم تیر بر اثر ایست قلبی در ۹۲سالگی از دنیا رفت. مراسم تشییع پیکر این موسیقی‌دان صبح روز جمعه، چهارم تیر از مقابل تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان برگزار شد. محمد سریر، آهنگ‌ساز، در ابتدای این مراسم گفت: «مصطفی کمال ‌پورتراب استاد بیش از سه نسل از کسانی بود که در حوزه فرهنگ و هنر خدمت می‌کردند و در ادامه نیز همچنان از او می‌آموختند. او به مباحث مختلفی همچون موسیقی ملی و جهانی، زبان‌های مختلف، شریعت و مبانی دینی، ریاضیات، فلسفه، زبان‌شناسی و کاربرد کامپیوتر اشراف داشت».او درباره ارتباط پورتراب با شاگردانش عنوان کرد: «پورتراب همواره نگران شاگردانش بود و همه را به اسم می‌شناخت و به وجود آنها افتخار می‌کرد. پورتراب غرق در آرزوی سرافرازی کشور و مردم بود و اگر تندی می‌کرد به شخص نبود، بلکه مربوط به موضوع می‌شد. موفقیت شاگردانش اصلی‌ترین دل‌مشغولی این استاد بود».نازنین جلالی، یکی از شاگردان پورتراب نیز در بخش دیگری از این مراسم اظهار کرد: «مهم‌ترین عنصر وجودی او تلاش و مطالعات علمی و جنبه بخشندگی‌اش بود؛ به‌طور سربسته به خیلی‌ها کمک می‌کرد. به درخواست او هیأت امنایی با حضور اهالي خانه موسیقی برگزار شد تا همه سرمایه‌های معنوی، کتاب‌ها و سازهایش در راه موسیقی و متعلق به خانه موسیقی صرفا برای بهره‌برداری در زمینه هنر موسیقی استفاده شود».در ادامه اسماعیل تهرانی، دیگر شاگرد پورتراب، با بیان اینکه از سال ۱۳۴۰ شاگردی او را کرده است، گفت: «همه ما از بدو تولد زیر پوشش دو معلم آشکار و پنهان هستیم. معلم پنهان خانواده و جامعه هستند و معلم آشکار مدرسه و دانشگاه. پورتراب تنها کسی بود که چه زمانی که روی نیمکت‌های کلاس می‌نشستیم و چه زمانی که ریاست هنرستان را بر عهده داشت و کنارش بودیم، هر دو این نقش‌ها را به‌خوبی بازی کرد».حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی، دیگر سخنران این مراسم بود: «تمام کلاس‌هایی را که برای شاگردانش برپا می‌کرد، مجانی بود، در صورت نیاز به شاگردانش کمک هم می‌کرد. او با وجود سن زیادش برای کانون مدرسان خانه موسیقی کاندیدا شده بود. با تواضع تمام در جلسه شورای‌ عالی خانه موسیقی با اینکه از نظر سنی از همه بزرگ‌تر بود، ریاست را به استاد شجریان واگذار کرد، چون معتقد بود استاد شجریان شخصیتی مؤثرتر و کارسازتر است». داوود گنجه‌ای، نوازنده، ضمن بیان خاطراتی از همکاری‌های خود با این هنرمند گفت: «این مرد در کسوت معلمی آنچه داشت را می‌بخشید. پورتراب هنرمندی بود که در دوران حیات خود از هیچ‌کس قرانی تقاضا نکرد». همچنین شهرام ناظری، خواننده در بخش پایانی مراسم ضمن اجرای قطعه موسیقایی تصریح کرد: «بنده در این ۳۷ سال به‌صورت انفرادی فعالیت می‌کردم و عضو هیچ دسته و گروهی نبودم. حتی در بسیاری از جلساتی که حضور می‌یافتم، به‌دلیل انرژی‌های منفی که دریافت می‌کردم ترجیح می‌دادم حضور آن‌چنانی در ماجرا نداشته باشم، اما وقتی استاد پورتراب را می‌دیدم عشق می‌کردم و از او انرژی مثبت می‌گرفتم. او یکی از امیدهای من در موسیقی بود که متأسفانه از دنیا رفت. استاد مصطفی‌کمال پورتراب یکی از کسانی بود که من عاشقش بودم، همان‌طور که گفتم در جلسات موسیقی شرکت نمی‌کردم؛ اما وقتی او را می‌دیدم روحم شاد می‌شد و از او انرژی می‌گرفتم».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.