|

توافق‌نامه هسته‌ای با ایران چیزی را عوض نکرده است!

نوشته: تام توگِندهَت . ترجمه: شهرام زرندار

از زمانی که گروه 1+5 در ماه جولای سال 2015 توافق‌نامه هسته‌ای با ایران را امضا کرد، چیزی در منطقه تغییر نکرده است. نیروهای سوری‌ هنوز از طرف ایران پشتیبانی می‌شوند و شبه‌نظامیان عراقی هنوز دستورات خود را از تهران می‌گیرند. تهران در جغرافیایی از خلیج‌فارس تا دریای سرخ و مرزهای امپراتوری کهن پارس در جست‌وجوی برتری است... . هیچ‌کدام از این مسائل نباید تعجب‌برانگیز باشد. سیاست ایران در دو ‌هزار سال تغییر جدی‌ای نکرده است. کورش کبیر تنها شاهنشاه پارسی که هنوز در «اورشلیم» برایش جشن می‌گیرند، با اعمال حکمرانی‌اش در سرتاسر این منطقه تا مصر، این مسیر را بنیان‌گذاری کرده است. از زمان انقلاب سال 1979 مسئولان تهران بار دیگر در جست‌وجوی سیادت بر این منطقه بوده‌‌اند. گروه‌هایی مانند حزب‌الله در لبنان و شبه‌نظامیان طرفدار مقتدی صدر در عراق، ظرفیت و نیروی ایران را افزایش داده‌اند. امروز در یمن و بحرین گروه‌هایی که ایران بنیان آنها را نهاده، با کمک و آموزش ایرانی‌ها، دولت‌های عربی را به چالش کشیده‌اند. با تمام سخنان خوشبینانه‌ای که از پایتخت‌های غربی در مورد دوران جدیدی از روابط با ایران به گوش می‌رسد - و این شامل پایتخت خودم لندن نیز می‌شود- بسیاری از شرکای قدیمی عرب ما و اسرائیل از ما می‌پرسند: ما در این منازعه از کدام طرف دعوی دفاع می‌کنیم؟ تلاش برای خفه‌کردن و پاسخ‌ندادن به این سؤال در خود پاسخی به این سؤال است. برای نسل‌های متمادی شرکای ما، امارات متحده عربی، قطر، بحرین و صدالبته عربستان سعودی پژواک سکوت ما را در قصرهایشان می‌شنوند و اختلافات ما را در رابطه با چالش رشدیابنده در مقابل اقتدارشان احساس می‌کنند. اگر بناست ایالات متحده و بریتانیا به‌عنوان دوستان مورداعتماد برای کشورهای خلیج‌فارس باقی بمانند، باید درباره دادن اطمینان دوباره به آنهایی که به ما برای حفاظت از خود تکیه می‌کنند، سخت بیندیشیم. سفر ملک سلمان، پادشاه سعودی به روسیه و کرملین در ماه فوریه امسال نشان می‌دهد آنها انتخاب‌های دیگری هم دارند. اما این فقط مسئله آنها نیست؛ ما سال‌هاست که با ایرانی‌ها در حال چالش هستیم، به‌عنوان سربازی که در عراق و افغانستان خدمت کرده‌ام، از سرعت و کارایی‌ای که با آن، رزمندگان را از یک صحنه نبرد به صحنه دیگری از نبرد انتقال می‌دهند، تعجب کرده‌ام. بمب‌های کنارجاده‌ای سبک‌تر شده اما انفجارهایشان قدرتمندتر شده‌اند. قاسم سلیمانی، فرمانده نیروهای قدس سال‌هاست که جنگ سری‌ای علیه بریتانیا و ایالات متحده به راه انداخته است. او در سراسر منطقه با چهره‌ حامی نیروهای شیعه محلی ظاهر می‌شود. او یکی از کارآمدترین چهره‌های نظامی در منطقه است و احتمالا براساس توافق‌نامه هسته‌ای که در سال گذشته امضا شده‌، نام او از فهرست افرادی که مورد تحریم‌های بین‌المللی قرار گرفته‌اند، پاک شده است. سوریه یک مثال کامل از عرصه‌ای است که او در آن به فعالیت‌های خود علیه غرب ادامه می‌دهد. برای اولین‌بار از زمانی که مصر دریافت کمک از روسیه را در سال 1970 متوقف کرد، ایالات متحده کنار کشیده و مسکو بار دیگر وارد معرکه شده و در موضع دفاع از شیعیان قرار دارد. به این ‌دلیل است که توافق هسته‌ای این‌قدر در منطقه مهم است. این توافق‌نامه عقب‌نشینی در برابر تهران است. اگرچه بریتانیا و تعدادی از دیگر کشورها در امضای این قرارداد نقش داشته‌اند اما این توافق‌نامه از اساس یک توافق‌نامه آمریکایی است؛ با وجود این، بر همه ما تأثیر می‌گذارد. ما بخشی از گروه‌هایی هستیم که ایران را برای سال‌های متمادی و دراز تحت فشار قرار دادیم و بعد چشممان را روی آنها بستیم. درحالی‌که این توافق‌نامه به دست آمده و نقش ما در آن روشن است ما می‌توانیم درباره جزئیات آن جدل کنیم. ما باید چشم‌هایمان را در مورد آنچه رخ می‌دهد، باز نگه داریم و تضمین کنیم که ایران به قول‌هایی که داده عمل کند و طفره نرود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.