برخي چرا اصرار دارند همه را شبیه خود کنند
امیرحسین علمالهدی
در ینگه دنیا هنرمندانمان جوایز درخشانی میگیرند. عربستان سینمای ایران را خطرناکتر از نیروی نظامیاش میداند. ولی در این سرزمین، هنرمندان همچنان در حال اثبات خود هستند که با نظام همراه هستند و ضدیتی با آن ندارند و اصولا هنر در ذاتش تفاوت با نگرشهای رسمی بیشتر خودنمایی میکند و مگر نگاههای رسمی حقاند و نگاههای هنرمندانه باطل! مگر بارها بزرگان نگفتهاند کار هنرمند بیان حقایق است (امامخمینی«ره» میفرمایند: هنر در مدرسه عشق نشاندادن نقاط کور و مبهم معضلات اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و نظامی است) و مگر میتوان به هنر دستور داد. همانقدر که ایران و ایرانی به سینمای حاتمیکیا، مهدویان و ابوالقاسم طالبی نیاز دارد، به همان میزان هم به کیارستمی و فرهادی، بنیاعتماد نیاز دارد. چه اصراری داریم همه را شبیه هم کنیم و اگر قرار بر حقانیت این استدلال بود، خدا همه را یکشکل میآفرید. نمیتوانیم هنر و هنرمند را تخطئه کنیم و بگوییم هنر آن است که ما میگوییم! مگر میشود هنر شجریان و ناظری را کتمان کرد و آنان را مترادف با بیبندوباری نامید! انسان و روحیاتش یکبعدی نیست و همانقدر که باید به تعالیم دینی اهتمام ورزد، باید با هنر به ابعاد دیگر روحی و روانی او بپردازیم! مگر میشود انسان مدرن را از سینما، موسیقی، نقاشی و... محروم کرد و بگوییم هنر آن است که من گویم! مگر میشود هنر هنرمندان این سرزمین را فقط به الفاظ بیبندوباری و لاابالیگری نسبت داد! من شخصا اعلام میکنم با موسیقی شجریان و شهرام ناظری بیشتر به یاد خدا میافتم تا سخنان برخی افراد. برخی به نام دین دارند به هنرمندان این سرزمین نسبتهای ناروا میدهند. سینما، موسیقی و هنرهای دیگر که براساس آموزههای اخلاقی شکل گرفتهاند، نیاز جامعه امروزی ماست و نمیتوانیم با نگاه افراطی با هنرمندان و هنرشان برخورد کنیم. مطمئنم کمی سعهصدر با هنرمندانمان و شناخت از ذات هنر، اسلام رحمانی پیامبر(ص) را در زمانه اسلامهراسی، بهتر میتواند به علاقهمندان بیشمار آن حضرت معرفی کند این درخواست، درخواست زیادی نیست... .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.