میراث اوباما برای افغانستان
برخی از مشاوران امنیت ملی، «باراک اوباما»، رئیسجمهوری آمریکا، را تشویق میکنند تا پرسنل نظامی این کشور را بعد از مهلت تعیینشده توسط خود او نیز در افغانستان نگه دارد. براساس برنامه قبلی قرار بود تمام نیروهای آمریکایی، به غیر از پنجهزارو 500 نفر تا پایان سال جاری میلادی از افغانستان خارج شوند. از سویی پیروزیهای اخیر طالبان در افغانستان، مقامات نظامی ارشد پنتاگون را نگران کرده است، اما تعداد نیروهایی که باقی میمانند اهمیت بسیار کمی نسبت به سؤالی دارند که هرگز پاسخ داده نشده است؛ «چه پایانی برای افغانستان پیشبینی میکنیم؟» دقیقتر اینکه آیا چشماندازی در این کشور وجود دارد. اما مسئله اصلی این است که رئیسجمهوری آینده آمریکا چه چشماندازی را دنبال خواهد کرد. آیا اوباما ابزاری را برای پیگیری و ادامه فعالیتهایش باقی میگذارد؟ نخستین چشمانداز، ادامه وضعیت کنونی است. افغانستان امروز، شباهت زیادی به وضعیت چین، پیش از مداخله ژاپن در دهه 1930 دارد. وضعیت موجود در آن زمان برای آمریکا قابلقبول بود و دولت وقت آمریکا اعتقاد داشت که هزینه نگهداری چندهزار نیروی دریایی، سرباز و تفنگدار در «ایستگاه چین» ارزش ادامه سیاستهای واشنگتن را دارد. چشمانداز دوم، متعلق به طالبان است؛ آنها خواستار خروج تمام نیروهای خارجی هستند. طالبان این مسئله را بهعنوان پیشزمینه تقاضاهای خود قبل از ورود به هرگونه مذاکرات صلح مطرح کردهاند. با توجه به خروج برنامهریزیشده آمریکا، درحالحاضر طالبان هیچ دلیلی برای مذاکره نمیبینند، چراکه آنها امیدوارند رئیسجمهوری آمریکا روند خروج را تکمیل کند. از دیدگاه طالبان، چنین به نظر میرسد که این گروه دستبالا را دارند و وضعیت بهنفع آنهاست. چشمانداز سوم مربوط به دولت افغانستان است. خود این دولت گرفتار اختلافات جناحی داخلی است اما با وجود حضور نیروهای نظامی ناتو و آمریکا، کابل نیز دیدگاه خود را دارد. این دولت سقوط نخواهد کرد، اما به احتمال زیاد همچنان مناطقی را در محلههایی که اکثریت آنها پشتون هستند، در امتداد مرز افغانستان-پاکستان، از دست خواهد داد. این وضعیتی است که اکنون در مقابل باراک اوباما قرار دارد؛ او در اصل قصد داشت به وعدههای خود در مبارزات انتخاباتی، در رابطه با پایان جنگ آمریکا در عراق و افغانستان جامهعمل بپوشاند، اما موفق نشد. اگر اوباما تعداد نیروها را در سطحی کمتر از آنچه توسط پنتاگون توصیه کرده کاهش دهد و تمام تجهیزات نظامی را به جنوب منتقل کند، عملکرد او در افغانستان بهطورکامل منفی خواهد بود؛ اما اگر در تعداد نیروها تغییری ایجاد نشود، زمانی که او قدرت را به رئیسجمهور آینده تحویل میدهد، میتواند ادعا کند که در افغانستان ثبات برقرار شده است و در آن زمان دیگر متهم به باخت در افغانستان نیست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.