نمیتوان حضور هنرمندان را در انتخابات محدود کرد
مجتبی راعی
برخی از بازیها را نباید زیاد جدی گرفت، مخصوصا آنجا که معنای واقعی بازی، اسیر همین جدیگرفتنهای یکطرفه شود. واقعیت این است که وقتی در جشنواره فیلم فجر اخیر بهعنوان داور با اعتراضهایی در مورد رأیهای این جشنواره مواجه شدم، حس کردم که بعضیوقتها، جدیگرفتن بازیها، ما را از توجه به اصل آن دور میکند. یادمان نرود که قرآن به ما توصیه میکند، دنیا، «بازی» است. بنابراین اگر گروهی این بازی را جدی بگیرند، قطعا نسبت به هرگونه تحرکی در طرف مقابل رقابت، واکنش تندی نشان خواهند داد. حالا فرض بگیریم که زندگی هم مثل یک بازی فوتبال باشد؛ هر دو گروه موظفند در آن خوب و انسانی و قاعدهمند بازی کنند تا کلیت بازی، جذاب و دیدنی شود و تماشاگران را به خوشحالی برساند. هر دو طرف این بازی، با علم به اینکه داوری حضور دارد که با تخلفات برخورد میکند، سعی میکنند کمترین لغزشها و جرزنیها را داشته باشند. درمقابل، گروهی هم معتقدند صحنههای اجتماعی، داوری ندارد و براساس همین نظر، به هر قیمتی دنبال پیروزی هستند. انتخابات هم مثل یک بازی فوتبال است؛ هدف اصلی دو طرف باید مشارکت حداکثری مردم باشد و این همان شیرینی دیدن یک بازی خوب فوتبال است. نمیتوان در این بازی، هنرمندان را محدود کرد و از آنها خواست که پا در صحنه نگذارند. نمیتوان با این تئوری که حضور هنرمندان در انتخابات بهنفع یک جریان خاص نیست، به حضور آنها انتقاد کرد و گفت هنر چه ربطی به سیاست دارد. ما یاد نگرفتهایم که حتی سرنوشتسازترین مقاطع حیات اجتماعی و سیاسی کشورمان را به شکلی درست و فارغ از جناحبندیهای سیاسی ارزیابی کنیم و بنابراین، معمولا بعد از هر انتخاباتی، شاهد واکنشهای منفی درباره حضور بخشهای مختلف، خصوصا هنرمندان در عرصه سیاست هستیم. این در حالی است که من فکر میکنم، شرط برگزاری یک انتخابات موفق، درست مثل شرط برگزاری یک بازی موفق، در صداقت کامل دو طرف و حضور حداکثری مردم است. پس خوشبهحال کسانی که با صداقت پا در این بازی میگذارند و قطعا خدا آنها را به راه صواب نزدیکتر خواهد کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.