عمر تعارف ایرانی به سر آمده
حسین عبدالهاشمپور: 1- نمیدانم چندسال است، گویا چندصدسالی هست ایرانی را با تعارفات عجیبوغریبش میشناسند، همه هم اعتراف میکنند همین تعارف سبب شد ایرانی اصل آنچه در دل دارد بروز ندهد و سایه ریا، تزویر و حتی دروغ نگذارد آفتاب حقیقت بتابد و سردی و دوری بر جامعه مستولی شود؛ اکنون اما چند صباحی است به لطف توسعه شبکههای اجتماعی و نیز فروریختن تابوهای خودساخته، درون و برون ایرانی بههم نزدیک شده و آن تعارف دیرینه جایش را به صراحت بیان و جسارت عملگرایانه داده است؛ این موهبتی معاصر برای جامعه ماست که با قدرتگرفتن طبقه متوسط پوست نو میکند؛ در چنین هنگامهای بالطبع آثار هنری نیز باید از تعارفات سنتی فاصله بگیرند. 2- این روزها جشنواره فیلم فجر ثابت کرده که اکثر فیلمسازان ایرانی متوجه نوخواهی جامعه نیستند؛ بهخصوص فیلمسازانی که دهه پنجم عمرشان را پشتسر گذاشتهاند همچنان تعارفزده و با لکنت سخن میگویند؛ ازاینروست که در هنگام نمایش آثارشان، مخاطبان معترض سوت میزنند، کف میزنند و اعتراض خود را بدون محافظهکاری به هنرمندی که تا دیروز استاد مینامیدند اعلام میکنند؛ درعوض آنسوتر، نسل نو سینمای ایران که هنوز به چلچلی هم نرسیدهاند با گستاخی هنجار و صراحتبیانی کمسابقه مابهازای بیرونی جامعه خود را در مدیوم سینما بازتاب میدهند: مثلا «بارکد» در قالب سرگرمی به نقد و تمسخر دامنهدار فساد اقتصادی و بغض جامعه میپردازد، «لانتوری» در قالبی مستند و گزارشگونه ابایی ندارد که تئوریهای دلواپسان را به نقد بکشد و نوجویی ایرانی امروز را عیان کند و «ابد و یک روز» پرده از چهره فقر برمیدارد که اخلاق و بنیان خانواده ایرانی را به مخاطره افکنده است... . 3- 70، 80 میلیوننفر جمعیت داریم، واقعا نباید با چنین بازار مصرفی، سالن سینمایمان خالی، چشم تئاتری به جیب دولت و تیراژ کتاب اسفبار باشد؛ اگر هست که هست حتما یک جای کار شاید هم چندجای کار میلنگد که میلنگد. بهگمانم اگر حصار این تعارفات نمگرفته فروریزد، اقبال مردم هم به هنر افزونتر میشود و چرخ اقتصاد هنر بهتر میچرخد؛ اتفاقی که در مدل جمعوجورش این روزها در نقاشیمان افتاده است و میتواند توسعه و تسری یابد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.