انتشار نامه «هانیبال الخاص» به «م. آزاد» بعد از نیمقرن
نامهای از هانیبال الخاص به محمود مشرف آزاد تهرانی (م. آزاد)، بعد از نزدیک به گذشت نیم قرن منتشر شد. محمد مفتاحی، شاعر و پژوهشگر زندگی و آثار م. آزاد (محمود مشرف آزاد تهرانی) نامهای را در اختیار هنرآنلاین گذاشته که نویسنده آن هانیبال الخاص، نقاش شناختهشده ایرانی است. در بخشی از این نامه آمده است: «نامهات که روشنتر بود رسید و با آن خبر آن که شعرها را داری جمع میکنی و مرتب و منظم، تا برایم بفرستی. نمیدانم این شعرها دستخط خواهد بود و یا در کتابها. اگر اولی، پس واضح و نستعلیق بنویس... درباره حال خودم بنویسم. حسابی گرفتهام و سخت متنفرم از این شهر و از این تندی حرکات سرعت ساعت و ساعت سریع...». در ادامه این نامه چنین آمده است: «اینجا یک خانم است که نصفه میفهمد. گاتهای ما را رومی میخواند و معنی شمایل را از لابهلای تیترها میخواهد پیدا کند. روی هم رفته پسندیده است. والسلام. و از طرفی هم از ترس گرسنگی شکم خود و زن و بچه مجبورم در این دکان کار کنم و تابلوهای دریا و کشتی شکسته بفروشم و خود این شده است مانع نمایشگاههای بعدی. هیچ نمیدانستم که در امریکا بپرسند: «کجا کار میکنی. در مغازه آرتاینترناسیونال پس با گالری ما چه کار داری!»الخاص نوشته است: «از همه بدتر حوصله جنگ و دعوا را ندارم و چون نمیدانم فردا کجا خواهم بود و منتظرم که شاید سپتامبر آینده کار تدریس پیدا کنم. همینطوری خنثی ماندهام و این کشنده است. عیال وضع را خوب میفهمد و از من صدبار بیشتر به یاد ایران میافتد. و از من حاضرتر به برگشت است و از طرفی هم توکلی آن دوست ما، مینویسد و دعوت میکند و میگوید که برگردی کارهایی هست و وضعیت خوب خواهد بود و از این حرفها. و این ابننسقبودن به قول تو یک پا اینجا و یک پا آنجا انسان را خالی میکند از هرچه که اسمش شوق است یا میل یا احساس».او چنین ادامه داده است: «خلاصه این حرفها را به تو میگویم چون از تمام آن دوستان که پیشتر و بیشتر میشناختم بیشتر دوستت دارم و فکر میکنم بیشتر میشناسم. این نامه گریهای است که بر شانههای تو کردم که بدانی من هم در حالی هستم که همهچیز بیمعنی و پوچ شده است. منتها خوشبختانه یا بدبختانه در طبع من عادت به دارو و دوایی نبوده است که پناهی باشد و خواب قطبیای و این است که مجبور میشوی خود را فعال و پابرجا نشان دهی. بکوبی و بکوبی و از کنج دهن حتی شده بخندی. ترجمه شعر را ادامه دهی و هفتهای یک یا دو کار حداقل تمام کنی و چاپ کنی و به خود چارلی چاپلینوار بگویی: «بله بهار خواهد آمد و پرندگان چیوچیو خواهند کرد. مرا میبخشی».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.