استعفای «علیزاده» از شورایعالی موسیقی
تنور اختلاف میان خانه موسیقی و منتقدانش داغتر شده است. نشست مدیرعامل خانه موسیقی با منتقدان در همان روزی که نامه حسین علیزاده مبنی بر اینکه به صورت کتبی از شورایعالی خانه موسیقی استعفا خواهد داد، بار دیگر بحث انتقاد از خانه موسیقی را مطرح کرد. خانه موسیقی در ماههای اخیر بهدور از حواشی نبوده است. کشوقوسهای منتقدان این نهاد درباره مسائلی همچون اساسنامه، هیأتمدیره و شورایعالی آن ازجمله مواردی است که باعث شد نحوه عملکرد خانه موسیقی در ماههای گذشته موردبحث قرار بگیرد تاآنجاکه در تیرماه سال جاری بیش از صد منتقد خانه موسیقی در نامهای چنین نوشتند: «در چند هفته اخیر در کنار بحران لغو کنسرتها، برگزاری دو جلسه اول سلسلهنشستهای «گفتمان ضرب اصول» به موضوع نقد عملکرد 15ساله خانه موسیقی اختصاص یافت. لغو اولین جلسه از این گفتمان باعث شد بحث نقد این نهاد صنفی پس از مدتها بهطور جدی در رسانهها مطرح شود. پس از پیگیری و برگزاری مجدد جلسه اول توسط منتقدان، حمیدرضا نوربخش (مدیرعامل خانه موسیقی) در نشستی مطبوعاتی به انتقادات پاسخ داد و از عملکرد این خانه دفاع کرد». امضاکنندگان این نامه در بخش دیگری از انتقادهایشان درباره نقش خانه موسیقی بهعنوان یک نهاد صنفی اینطور اظهار کرده بودند: «وقتی منتهای آمال اینچنین نهادی در کنار دولت قرارگرفتن است و تنها نماد استقلال آن عدم اجازه ارشاد برای منحلکردنش، تا زمانی که کسان بسیاری از رأس هرمِ چنین نهادی در شوراهای سیاستگذاری دولتی دستاندرکار - و نه مشاور- هستند و این نهاد و مدیرانش به واسطه اندکمایه نفعی از سوی دولت و نهادهایی اینچنین، چشم بر بسیاری از مشکلات میبندند و عافیتاندیشی و انفعال پیشه میکنند، طبیعی است نتیجهای بهتر از وضعیت امروز نصیبمان نخواهد شد». همانطور که در این نامه به آن اشاره شده بود، مدیرعامل خانه موسیقی هم در یک نشست رسانهای نسبت به برخی از این انتقادها پاسخ داده بود و بعد از انتشار این نامه، بحثها فروکش کرد تا اوایل دیماه امسال که حسین علیزاده، آهنگساز و نوازنده تار و سهتار در حاشیه یکی از نشستهای خبری که به مناسبت برگزاری کنسرت گروه «همآوایان» برگزار شد، بار دیگر موضوع انتقاد از خانه موسیقی را زنده کرد: «من دو سال است که خانه موسیقی نرفتهام. عضو شورایعالی نیستم و خودم را عضو خانه موسیقی هم نمیدانم. اعضای خانه موسیقی نباید مسائل را از روی مصلحتهای اداری پیگیری کنند بلکه باید به فکر آنچه هنرمندان میخواهند، باشند. چطور میشود که اعضای یک نهاد صنفی در ممیزی ارشاد نقش تأثیرگذار داشته باشد یا آقای مرادخانی به مدیرعامل این خانه حکم دهد؟ من فکر میکنم ما باید این مسائل را درون صنفمان حل کنیم». او نیز همچون صد منتقد خانه موسیقی، به نقش صنفی این نهاد اشاره کرد: «ما باید شهامت این را داشته باشیم که بر موضع نقد خودمان به خانه موسیقی بایستیم و البته بتوانیم با همدیگر دیالوگ داشته باشیم. برای من جای سؤال است که خانه موسیقی که یک واحد صنفی است چرا باید در تمام شوراهای ممیزی باشد. یا اینکه مدیرعامل خانه موسیقی چرا باید مدیر جشنواره موسیقی فجر شود. من معتقدم اگر اعضای خانه موسیقی از عملکرد این صنف راضی باشند و همان حق عضویت کوچکشان را بپردازند، برای سرپا نگهداشتن خانه موسیقی همان پول کافی است». این سخنان البته با واکنش خانه موسیقی روبهرو شد و هفته گذشته جلسه دورهای شورایعالی خانه موسیقی ایران با حضور اعضا و به ریاست استاد محمدرضا شجریان تشکیل و درباره اظهارات علیزاده درباره خانه موسیقی بحث شد. اعضای شورا ضمن ابراز تأسف از حضورنیافتن استاد علیزاده در جلسه، با یادآوری حضور مؤثر ایشان در جلسات قبل، که آخرین آن در خرداد ٩٣ بوده است، با ذکر این نکته که در این مدت هیچگونه اظهارنظر یا نامه مکتوبی درباره استعفا از ایشان دریافت نشده است، علاقهمندی خود را برای حضور او اعلام کردند. این جلسه در حالی برگزار شد که جزئیاتی از آن منتشر نشد و با فاصله چند روز از برپایی آن، روز سهشنبه، 15 دی در رسانهها منتشر شد. یک روز پس از آن بود که علیزاده با انتشار نامهای در 16 دی به صحبتهای مطرحشده در این شورا چنین پاسخ داد: «بنا بر تجربهای که در سه سال گذشته در شورایعالی خانه موسیقی داشتهام، روحیات و اصول فکری خود را در راستای آن ندیده، بنابراین بدون آنکه کتبا استعفایی تقدیم نمایم، بدون جنجال از آن کنارهگیری کردهام. با کمی دقت به بیانیه رسمی شورایعالی خانه موسیقی، بهروشنی میتوان دریافت که اعضای شورا در جریان تمام امور خانه نیستند». این آهنگساز که برای برگزاری کنسرتهایش در همدان بهسر میبرد، در ادامه نامهاش به ذکر سؤالهایی پرداخت: «نقش شورایعالی خانه موسیقی در خانه موسیقی چیست؟ آیا شورایی که در 18 ماه گذشته یک یا دو نوبت تشکیل جلسه داده (البته بدون حضور اینجانب) میتواند شورای مؤثری در حل موضوعات بهخصوص این دوره خانه موسیقی باشد؟ آیا شورا، شورایی تشریفاتی نیست که فقط در شرایط بحران با تلاش هیأتمدیره تشکیل جلسه داده تا سپری مناسب برای مشکلات خانه باشد؟ آیا رئیس و اعضای شورا در مسائل ریز و درشت موسیقی کشور و خانه موسیقی به طور بیطرفانه قرار میگیرند تا حضوری مؤثر برای راهحل موضوعات داشته باشند؟ اگر اهمیت موضوع برای شما عزیزان بستگی به استعفای کتبی اینجانب از خانه خود را دارد، اینجانب حسین علیزاده، عضو و دبیر شورایعالی خانه موسیقی، استعفای رسمی و کتبی خود را اعلان داشته». نامه علیزاده صبح دیروز در حالی منتشر شد که ساعت 16 همین روز نیز نسبت به برگزاری «نشست مدیرعامل خانه موسیقی با منتقدان» اعلام آمادگی کرد و بر اساس خبری که در سایت خود منتشر کرد، این جلسه در پی مطرحشدن برخی انتقادات در ماههای اخیر شکل گرفته است هرچند تا لحظه تنظیم این خبر هنوز مشروح صحبتها و مباحث جلسه منتشر نشده است.
-------------------------------------------------------------
یک زنگ خطر
کیوان فرزین
آقای علیزاده براساس نظر شخصیشان از شورایعالی خانه موسیقی استعفا دادهاند. من بهعنوان کسی که خودم انتقاداتی به عملکرد این خانه دارم و خودم هم به علت کمرنگبودن جنبه صنفی این خانه، عضو آن نیستم، فکر میکنم استعفای علیزاده یک زنگ خطر است. باوجود اینکه در معرفی این نهاد گفته شده که خانه موسیقی، يك نهاد صنفی غیردولتی و غیرسیاسی است، در عملکرد این خانه هیچیک از اینها رعایت نشده. استادانی مثل حسین علیزاده که جزء بنیانگذاران این خانه و تا چندی پیش هم عضو شورایعالی بودند، وقتی امروز چنین واکنشی دارند با توجه به صراحت لهجه و حساسیتهای بالای اجتماعیشان، حامل پیامی برای جامعه موسیقی کشور هستند؛ جامعهای که بهخاطر محدودیتها و شرایط موجود همیشه صرفا تلاش برای تنازع بقا داشته و همین سبب شده تا کمتر به مسائل صنفی بپردازد.
خوب کاری کردند
داوود گنجهای
آقای علیزاده استعفا دادند؟ خوب کاری کردند. کسی که نمیخواهد و دوست ندارد یکجا بماند را بهزور نمیتوان نگه داشت. او دوست عزیز ماست اما اگر دلش نبوده که باز هم با ما همراهی کند، ایرادی ندارد. انتخاب او محترم است. حتما حالا که استعفا داده خیالش راحت است. چون من هم اگر استعفا دهم خیالم راحت میشود. مسئولیتداشتن ساده نیست. عضویت در شورایعالی جز زحمت و مسئولیت چیزی ندارد. ما مثل اهالی دولت نیستیم که با رفیقمان بد باشیم یا به استعفای او انتقاد کنیم. ضمن اینکه پای حرفهایش مینشینیم و به تصمیم او هم احترام میگذاریم. دلم نمیآید حرفی بزنم که خداینکرده این تلقی برای مردم پیش بیاید که ما و علیزاده روبهروی همیم. ما رفقای سالیان یکدیگریم و آنقدر برای خود و کار صنفیمان احترام قائلیم تا حواشی ما را از هم و هنرمان دور نکند.
نباید از اين استعفا ساده گذشت
بردیا کیارس
پیش از این هم یکسری انتقاداتی به عملکرد خانه موسیقی وارد شده بود که حتما باید در جلساتی منتقدان پرسشهای خود را بیان کنند و از دستاندرکاران پاسخ بگیرند. بههررو این نقدها به این خاطر است که پیشرفت در حوزه موسیقی صورت بگیرد. کسانی که در رأس هستند باید برای این پیشرفت پاسخگو باشند. متأسفم که آقای علیزاده از شورایعالی استعفا دادند چون ایشان جزء ارکان موسیقی ایران هستند و حضور شخصی چون او در یک مجموعه صنفی مثل جواهر میماند. نباید از استعفای ایشان ساده گذشت. باید علت استعفا را جویا شد و برای رفع معضلاتی که به این استعفا انجامیده، قدم برداشت و بزرگان موسیقی که همه به بزرگیشان ایمان داریم باید در رأس امور خانه موسیقی باشند و برای رفع مشکلات بکوشند تا کار به دست کاردان سپرده شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.