|

امید به جبران فرصت ازدست‌رفته در ورزش

سعید فائقی . معاون پیشین سازمان تربیت‌بدنی

در دولت آقای روحانی، دو سال پیش ورزش به دانشگاهیان سپرده شد.* وزیر و معاونان اصلی ایشان در حوزه ورزش و جوانان و فرهنگ از استادان محترم دانشگاه به‌ویژه دانشگاه تهران انتخاب شدند. دانشگاه تهران همیشه در مدیریت ارشد كشور از تأسیس تاكنون، نقش بسزایی داشته و هرگاه مسئول و وزیری از دانشگاه تهران انتخاب شده، عملكرد درخشان و خدمات شایان‌توجهی داشته است. به همین دلیل پس از انتخاب آقای گودرزی، بر جامعه ورزش، امید دميده شد كه دولت، دولت امید بود. شادابی و نشاط به بدنه آن بازگشت كه قرار بود ورزش سردمدار اقتصاد شادی باشد، هنگام دادن رأی اعتماد در مجلس صحبت از عدالت، مبارزه با فساد، حمایت از اخلاق پهلوانی و ورزش پاك به میان آمد و اینكه ورزش به دست مدیران ورزش سپرده خواهد شد و سیاسیون را در ورزش و جوانان راه نیست. قبول بفرمایید اینها همه ازجمله حرف‌هایی بودند كه سال‌ها بود جامعه ورزش به انتظار آن نشسته بود. دولت تدبیر و امید خوب تدبیر كرده بود، نشاط و شادابی به ورزش بازگشته بود. می‌دانیم جامعه ورزشی، جامعه ساده و بی‌شیله‌پیله‌ای است، پس به این تدبیر سریع جواب داد؛ فوتبال به جام جهانی صعود كرد، والیبال اوج گرفت و شگفتی آفرید، ناشنوایان برای اولین‌بار در تاریخ ورزش كشور قله‌های ورزش آسیا را فتح كردند، سنگین‌وزن كشتی فرنگی صاحب گردن‌آویز طلا شد، تیراندازی، قایقرانی و... از قله قاره به قله جهان صعود كردند. نور امید به ورزش تابیده بود. درمورد جوانان هم وضع به همین منوال بود؛ گرچه ادغام سازمان جوانان در سازمان تربیت‌بدنی نگرانی‌هایی را به‌وجود آورده بود اما شعار تكریم حقوق شهروندی و این جمله رئیس‌جمهور كه من حقوق‌دان هستم، به جوانان امید داده بود كه به‌زودی شاهد تشكیل هسته‌های آزاداندیشی خواهند بود، به‌زودی جوانان مورداعتماد نسل اول انقلاب قرار خواهند گرفت و درهای بسته روی آنها باز خواهد شد و با فراغ‌بال در تصمیم‌سازی‌ها مشاركت خواهند كرد. اطمینان كردند حال كه صحبت از حقوق شهروندی است، حقوق جوان و جوانان تدوین خواهد شد و جایگاه آنان ارتقا خواهد یافت. جوانان از بس برای به‌دست‌آوردن شغل با سد تجربه مواجه شده بودند، به این كلمه حساسیت پیدا كرده بودند و امروز افرادی سكان مدیریت آنها را در دست گرفته بودند كه دیروز در دانشگاه نقشی اساسی در تعلیم و تربیت آنها داشتند. زمان به‌سرعت سپری می‌شد، دولت تدبیر و امید همه تخم‌مرغ‌هایش را در سبد مذاكره با 1+5 گذاشته بود و تمام توان خود را معطوف پایین‌آوردن تورم كرده بود. تلاشش برای حمایت از تولید رقابت‌پذیر و خروج از رکورد بود. به نظر می‌رسید باز دارد ورزش و جوانان فراموش می‌شود. در قانون بودجه 93 اولین جرقه زده‌ شد و از بودجه ورزش و جوانان كاسته شد. دولت وقت نكرد شورای ورزش و شورای جوانان را تشكیل دهد، گفتمان علمی كه همه انتظار ورود به آن را داشتند، در حوزه ورزش و جوانان شكل نگرفت. همه منتظر بودند نقشه جامع علمی ورزش و جوانان تدوین شود. همه منتظر بودند قانون جدید ورزش و جوانان به مجلس ارائه شود، همه فكر می‌كردند لایحه‌ای برای ورزش حرفه‌ای تدوین خواهد شد. همه انتظار داشتند به‌سرعت پایگاه‌های مردم‌نهاد شكل خواهد گرفت و بسیاری موارد از این دست. اما متأسفانه كم‌كم از امید كاسته شد، گفتمان علمی جای خود را به گفتمان عصبیت داد و جالب اینكه این گفتمان عصبیت بر سر سرمربی تیم ملی فوتبال آوار شد. باز حاشیه بر متن غلبه كرد و باز استثنا بر جای قاعده نشست. جوانان دلشان خوش شد به اینكه وام ازدواج، هم اضافه شده و هم سهولت پیدا كرده، باز به‌جای علت به معلول پرداختیم و در جریان گفتمان عصبیت شمشیر‌های زنگ‌زده خود را برای هم تیز كردیم. دو سال برای خصوصی‌سازی دو باشگاه وقت صرف شد، دلسوزان هشدار می‌دادند كه ورزش مقوله‌ای فرهنگی است، باشگاه‌ها هنوز با بنگاه و كانون اقتصادی‌شدن فاصله دارند، نیاز به قانون حرفه‌ای، قانون باشگاه‌ها و اصلاح ساختار دارند گرچه طرح قانونی اصلاح ساختار و باشگاه‌ها در مجلس یك‌فوریتی رأی آورده بود ولی هیچ‌گاه به صحن مجلس بازنگشت. با وجود تأكیدات مقام معظم رهبری در تبیین اقتصاد مقاومتی مبنی بر استفاده از ظرفیت و پتانسیل جوانان، آوایی برنخاست تا اینكه چند روز قبل در پاسخ جناب آقای جهانگیری، معاون اول محترم ریاست‌جمهوری، درباره اقتصاد مقاومتی مرقوم فرمودند: كلیه ظرفیت‌ها به‌ویژه جوانان موردتوجه قرار گیرند كه امید موردتوجه قرار گیرد. شعار ورزش اخلاقی و ورزش پاك روزبه‌روز به محاق رفت. امید بود با ظرفیتی كه برجام ایجاد كرده بود دیپلماسی ورزش رونق یابد؛ نه‌تنها چنین نشد بلكه با وجود داشتن ظرفیت‌های قهرمانی در رشته‌هایی چون وزنه‌برداری، كشتی، فوتبال، والیبال، تكواندو، كاراته و... در كسب و در برخی موارد در حفظ كرسی‌های قاره‌ای و بین‌المللی كمتر از گذشته ظاهر شدیم. با وجود توفیق‌های به‌دست‌آمده در حوزه اقتصاد و روابط خارجی، در ‌حوزه ورزش و جوانان متأسفانه اهداف و سیاست‌های اجرائی دولت تدبیر و امید كمتر حالت اجرائی به خود گرفت. امید است دست‌اندركاران، برنامه جبرانی تدوین كنند تا در كمتر از دو سال باقی‌مانده از عمر دولت یازدهم، نه‌تنها عقب‌ماندگی‌ها را جبران كنند بلكه اهداف و سیاست‌های اجرائی دولت را جامه عمل بپوشانند. انصاف نیست كه توفیقات به‌دست‌آمده و فرصت‌های پیش‌رو از دست برود. به امید جبران؛‌ان‌شاءالله. * 26 آبان 1392 محمود گودرزی، وزیر ورزش و جوانان از مجلس رأی اعتماد گرفت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.