|

«قصر پغمان» نشانی از شکوه هنر افغانستان

مولود زندی‌نژاد: پغمان یکی از ولایاتی است که در غرب شهر کابل، پایتخت افغانستان، قرار دارد و با 117 قریه کوچک و بزرگ از جمله ولایات مهمی است که از گذشته‌های دور بسیار موردتوجه بوده و آثار باستانی و مکان‌های دیدنی فراوانی را در دل خود جای داده است. «طاق ظفر» که در سال 1919 م در زمان امان‌الله‌خان به مناسبت استقلال افغانستان ساخته شده، هتل بهار، خواجه مسافر ولی (شاه‌نعمت‌الله ولی)، زیارت ۱۲ امام، خواجه صاحبلگ بخش (قریه خواجه لکن)، خواجه پطوسان ولی (قول سیدها)، سلطان بایزید بستامی (قریه گل سرخ) و پیر بلند صاحب (دره زرگر) از جمله این بناها در این منطقه به‌شمار می‌روند. در سه‌کیلومتری مرکز پغمان تپه‌ای به نام تپه پغمان است که در سال 1392 قصر مرمرین بزرگی در مدت‌زمان کوتاهی بر بلندای آن بنا شد تا جشن نوروز 1393 با همراهی کشورهای حوزه نوروز در آن برگزار شود اما به دلایل امنیتی در ارگ ریاست‌جمهوری برگزار شد. به گفته «میرزاعلی کاظمی‌موسوی»، فرمانده قوماندان امنیت این قصر، مهندس و طراح این بنای زیبا دکتر «سید‌ضیاء حسینی» است و در تمامی مراحل ساخت نیز از متخصصان افغان استفاده شده است. هزینه‌‌ای که برای ساخت این بنا صرف شده، بالغ بر 15 میلیون دلار است؛ اما از زمان ساخت آن تاکنون تنها باغ و محوطه اطراف قصر که دارای فضای دل‌انگیز و آب‌وهوایی ییلاقی است مورد استفاده شهروندان قرار می‌گیرد و از آن بهره می‌برند، اما داخل آن تاکنون به‌دلیل مسائل امنیتی مورد بازدید عموم قرار نگرفته است. وی متذکر شد: «هزینه نگهداری قصر و فضای سبز آن بسیار زیاد است و چنان‌چه دولت نتواند از عهده آن برآید، این بنای زیبا تخریب خواهد شد». محوطه مطبق «قصر پغمان» دارای مساحتی بیش از 30 هکتار است که پر از درختان و گل‌های زیباست و گلدان‌های شمعدانی حس نوستالژی را برای بیننده ایجاد می‌کند. این قصر زیبا نمایی از سنگ‌های مرمر سفید و طوسی دارد و درهای چوبی منبت، ورودی این بناست، همچنین داخلش از چوب‌های چهارتراش کنر ساخته شده و با قالی‌های دست‌باف هنرمندان افغان و بسیار گران‌قیمت مفروش شده است. در طبقه همکف، سالن کنفرانسی با گنجایش بیش از 30 نفر وجود دارد؛ همچنین تالاری با بیش از 500 نفر گنجایش در آن تعبیه شده است. طبقه فوقانی «قصر پغمان» دارای سالنی است که تابلوهایی به سبک سوخته‌کاری چوب با امضای هنرمند افغانی «س‌ش. برنک‌زی» از تصاویر زمام‌داران حکومت افغانستان از قرن چهارم (ه. ق) به چشم می‌خورد که از «سلطان‌محمد غزنوی» آغاز شده و به‌ترتیب سلطان قیاس‌الدین، سلسله ابدالی و دیگر پادشاهان، زمام‌داران و رهبران حکومت افغانستان تا عصر حاضر چون احمد شاه‌مسعود، حامد کرزی و محمداشرف غنی‌احمدزی را در پی دارد. همچنین عکس‌هایی از مراحل ساخت این قصر در میان این آثار وجود دارد. اما آنچه بیش از همه اینها ارزش این بنا را چندبرابر می‌کند، تابلوهای نقاشی‌ای‌ است که با تکنیک رنگ‌وروغن و به سبک رئالیسم کشیده شده و متعلق به هنرمندان معاصر افغانی است که «چراگاه» و «بالا حصار کابل»، اثر دکتر محمد یوصف (آصفی)، «ابوعلی سینا» و «سیدجمال‌الدین افغانی»، اثر استاد اکبر (سلام) از جمله این آثار به‌شمار می‌روند. گرچه ساخت «قصر پغمان» هزینه زیادی را بر دولت وقت افغانستان تحمیل کرد اما با وجود ازمیان‌رفتن بسیاری از آثار فرهنگی و باستانی این کشور در زمان جنگ‌های خارجی و داخلی، ساخت این بنا و نگهداری از آثار هنرمندان معاصر در این مکان را باید نیک شمرد زیرا در سال‌های آتی این مجموعه می‌تواند چون «طاق ظفر» نشانی از تاریخ هنر مردمان این زمان سرزمین افغانستان باشد؛ مردمانی سخت‌کوش که با همیت و کوشش می‌توانند تاریخ فرهنگ و هنر خود را حفظ و اشاعه دهند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.