|

خاطرات گوهر خیراندیش از «رسم عاشق‌کشی»

انتقاد خسرو معصومی از وضعیت قطع درختان

فیلم «رسم عاشق‌کشی» دوشنبه 15 تیر در تالار استاد ناصری روی پرده رفت. خسرو معصومی، کارگردان فیلم، در بخشی از جلسه نقد و بررسی فیلم در پاسخ به نقد یکی از تماشاگران در مورد قطع‌کردن یک درخت در فیلم گفت: «ما فقط یک درخت چکش‌خورده را قطع کردیم. درخت چکش‌خورده یعنی درختی که درون آن سوراخ و پوک است و در نهایت می‌میرد. البته درنهایت کار اشتباهی است چون ما نسبت به درختان و جنگل‌ها مسئولیت داریم. در زمان فیلم‌برداری هم حسین محجوب از این اتفاق بسیار اندوهگین بود و بلند‌بلند گریه می‌کرد. متأسفانه جنگل‌های مازندران و نوشهر همه تبدیل به تپه‌های بدون درخت شده‌اند که در آنها ویلا می‌سازند و هیچ‌کس هم کاری برای نجات جنگل‌ها نمی‌کند». در ادامه خسرو معصومی به ابعاد دیگر این فیلم اشاره کرد: «در آن منطقه رسم عاشق‌کشی این‌گونه است که قاچاقچیان چوب اگر مأموری را تنها ‌گیر بیاورند او را می‌کشند و سربه‌نیست می‌کنند. اگر کسی از اعضای مافیای چوب به زندان بیفتد، تا زمانی که در زندان است هزینه زندگی خانواده‌اش توسط مافیا تأمین می‌شود. پس این افراد نه برای قطع درخت نگرانی دارند، نه از کشتن مأموران می‌ترسند». او افزود: «مشکل اصلی که در این فیلم مطرح می‌شود، بیکاری است. از منطقه ‌هزارجریب که روستاهای فراوانی دارد، تا محیط شهری که ممکن است کاری وجود داشته باشد، چندساعت فاصله است. در نتیجه مردم آن منطقه عملا نمی‌توانند برای کار رفت‌وآمد کنند و در دسترس‌ترین مسیر کسب درآمد، قاچاق چوب است. این افراد اگر به‌قدر گذران زندگی درآمد داشته باشند، درخت قطع نمی‌کنند. دراین‌میان کسانی هم هستند که مثلا مجوز قطع یک درخت را می‌گیرند اما در عمل 30 درخت را قطع می‌کنند، الوارکشی می‌کنند و با زدوبندهایی که دارند چوب‌ها را از منطقه خارج می‌کنند و کسی جلو آنها را نمی‌گیرد. ما بدون جنگل قادر به ادامه حیات نیستیم، اما متأسفانه برای ویلاسازی جنگل‌ها را به آتش می‌کشند». در بخش بعدی نشست، گوهر خیراندیش، بازیگر سینما، از طریق تماس تلفنی گفت: «این فیلم هیچ‌گاه تازگی‌اش را از دست نمی‌دهد و اگرچه در جشنواره‌های مختلف داخلی و خارجی نمایش داده شده، اما باز هم مورد استقبال مردم و منتقدان قرار می‌گیرد. زمانی که فیلم‌نامه «رسم عاشق‌کشی» را خواندم در عین اینکه فضای آن ‌را دوست داشتم، از آن می‌ترسیدم. چون گمان می‌کردم شاید قادر به ایفای نقش آن زن شمالی و حس‌های دوگانه او نباشم و درواقع با این نقش دچار چالش بودم. ولی برای تحلیل این شخصیت و همین‌طور شناخت فضای کار در شمال، از خسرو معصومی کمک گرفتم. زمانی هم که در آن فضا قرار گرفتم، روزبه‌روز بیشتر مجذوب این نقش شدم. سعی کردم در فیلم نقش مادری را بازی کنم که هم با گوهر خیراندیش و کارهایش فاصله داشته باشد و هم تناقضات و درگیری‌های درونی این شخصیت در فیلم را نشان بدهد». خیراندیش در مورد همسرش نیز عنوان کرد: «در آن زمان جمشید اسماعیل‌خانی را از دست داده بودم و صحنه پایانی فیلم که در ادامه دچار تغییر شد، به‌شدت مرا تحت‌تأثیر قرار داد. این فیلم یکی از آثار بسیار درخشان خسرو معصومی است که آن ‌را نقطه‌عطفی در کارنامه هنری خودم می‌دانم. «رسم عاشق‌کشی» در هر جشنواره داخلی و خارجی‌ای که شرکت کرده برای گروه سازنده آن افتخارآفرین بوده است و متأسفم که امروز نتوانستم به تماشای آن بنشینم».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.