راه کمکرسانی فوری به قربانیان اسیدپاشی
محمد گلشنی. متخصص پوست و مو ،عضو هیاتمدیره انجمن متخصصان پوست ایران
اسیدها برای پوست کاربری درمانی دارند و متخصصان پوست از سالیان دور، از تریکلرواستیک اسید با غلظتهای مختلف و همچنین از اسید گلیکولیک برای لایهبرداری و ترمیم اسکارهای پوست در نقاط مختلف بدن استفاده میکنند برای مثال در مواردی مانند درمان زگیلها از این نوع اسیدها استفاده میشود ولی در پزشکی، مقدار و غلظت اسید حسابشده است اما در اسیدپاشی چنین چیزی وجود ندارد و حتی از اسیدسولفوریک، اسید کلریدریک و اسیدنیتریک که سهاسید قوی هستند استفاده میکنند. متاسفانه هر سهنوع اسید، قابلیت تخریب پوست را دارند و ممکن است تمام لایههای پوست و حتی لایه زیرین را که چربی است از بین ببرد و این است که مشکل ایجاد میکند چون پوست اگر فقط لایه بیرونیاش بسوزد خودبهخود ترمیم میشود ولی وقتی از اسیدهای قوی استفاده شود اشکالی که بهوجود میآید این است که لایههای زیری هم از بین میرود و وقتی لایه میانی از بین رفت پوست دیگر قابلیت ترمیم ندارد. وقتی سوختگی به مناطق پایینتر برسد سوختگی درجه دو رو به سه اتفاق افتاده است و اسکار عمیقی در پوست ایجاد میشود. تنها راه مقابله با اسید یا باز، شستوشوست. آب بهترین چیزی است که همهجا وجود
دارد و برای خنثیکردن اسیدها و بازها بسیار موثر است. آب معمولی باعث میشود غلظت اسیدی که با سطح پوست در تماس است پایین بیاید و خاصیت سوزانندگی را کاهش میدهد. بنابراین تنها کاری که مردم عادی در مواجهه با اسیدپاشی میتوانند انجام دهند این است که با آب فراوان و جاری فردی را که دچار اسیدپاشی شده است، شستوشو دهند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.