|

«بوستان ولایت» سرنوشت نامعلوم

محمد حقانی . رییس کمیته محیط‌زیست شورای شهر

حدود سه‌سال‌ونیم پیش، مقام‌معظم‌رهبری (مدظله‌العالی) در جهت توسعه فضای سبز شهر تهران پادگان قلعه‌مرغی را که قبلا کاربری انتظامی و نظامی داشت، به‌عنوان بوستان و با کاربری فضای سبز با قدوم مبارکشان افتتاح کردند. اصولا این اقدام، صحه‌گذاشتن بر پهنه سبز و طرح جامع در محدوده موردنظر بود. مجموعه مدیریت شهری در آن‌روزها، مانند سایر اقدامات، با حجم زیادی از تبلیغات شهری «پروژه بوستان ولایت» را اقدامی بی‌نظیر و بی‌سابقه در مدیریت شهری نامیدند و از جاده قم تا جاده‌های ورودی شمال به تهران، تابلوهای نشانی «بوستان ولایت» به‌عنوان یک کانون فضای سبز شهری آدرس‌دهی شد و آن را بزرگ‌ترین پارک خاورمیانه نامیدند. اعضای شورای شهر دوره سوم هم در خاطر دارند که جهت تسهیل در اقدام مقبول تبدیل «پادگان» به «بوستان»، با قید دو فوریت مبلغ صدمیلیون‌تومان بودجه نقدی در اختیار مدیریت اجرایی برای فعالیت‌های فضای سبز قرار گرفت. از ابتدا با توجه به تاکید مقام‌معظم‌رهبری بر کاشت درخت در بوستان، ایده‌های مختلف مطرح شد، حتی پیشنهاد شد هر درخت به نام یک شهید نامگذاری شود و خانواده معظم آن شهدا از درختان صیانت و حفاظت کنند و این یک ایده مشارکتی بود تا شهرداری بار مالی کمتری متحمل شود. با اینکه در طرح‌های جامع و تفصیلی در نقشه‌ها این محدوده را «سبز» کرده‌اند، ولی در عمل و اجرا آنچه دیده می‌شود فعلا «بیابان» است و تنها در پیرامون آن با یک مداخله سطحی، درختکاری شده یا، درختان قبلی حفظ شده‌اند و در جنوب‌شرقی پادگان فقط به ایجاد فضاهای بازی برای کودکان اکتفا شده است. در بازدیدی که در ساعت شش صبح یک روز تابستانی از محل داشتم، با دیدن شتر در مرکز پادگان به شدت ناراحت شدم و عکس‌های آن را در کمیسیون سلامت، محیط‌زیست و خدمات شهری نشان دادم و موضوع را با شورایعالی شهرسازی و معماری ایران در میان گذاشتم و خوشبختانه شورایعالی شهرسازی و معماری در تاریخ 24/6/93 موضوع را در دستور کار قرار داد و نسبت به اجرای طرح تفصیلی و جامع در پادگان قلعه‌مرغی که قرار شده بود به بوستان ولایت تبدیل شود، مجددا تاکید و آن را مصوب کرد و همه مصوبات مربوطه در کمیسیون ماده 5 را که تلاش داشت مجموعه‌ای تجاری - مسکونی در سایت بوستان ولایت ایجاد کند، لغو کرد. داستان نگاه تجاری و مالی به شهر‌های کشورمان برای تامین منابع مالی ناپایدار، قصه‌ای طولانی و تاریخی است. اما تبدیل‌کردن فضای سبز مصوب در طرح‌های اجرایی، به مرکز تجارت جهانی‌، نهایت بی‌رحمی و بی‌قانونی است. اگر شورای شهر سوم در همان روزهای گرماگرم افتتاح بوستان ولایت، شهرداری را ملزم به ارایه طرح موضعی بوستان ولایت می‌کرد و اگر شورایعالی شهرسازی و معماری آن دوره، طرح موضعی «بوستان ولایت» را از شهرداری طلب می‌کرد، اکنون «بیابان پادگان قلعه‌مرغی» تبدیل به «بوستان ولایت» شده بود و امروز صدای شهرفروشان در شهر نمی‌پیچید که قرار است بخش عمده‌ای از بوستان ولایت به مرکز تجارت جهانی یا برج‌های مسکونی با بارگذاری بیش از 55هزارنفر جمعیت تبدیل شود. اگر آن‌روزها به جمله تاریخی رهبری توجه می‌شد که بیان فرمودند «شعار هر ایرانی یک درخت» شعار خوبی است و لازم است جلوی دست‌اندازی‌ها به فضای سبز و تبدیل این منابع ارزشمند به آهن و سیمان گرفته شود و با سوءاستفاده‌کنندگان برخورد قانونی شود؛ امروز درختان بوستان ولایت، حدود چهارسال داشتند و می‌توانستند در کاهش آلودگی هوا نقش موثری داشته باشند. فرزندان آینده این سرزمین، این بی‌توجهی‌ها و بی‌مهری‌ها را نخواهند بخشید و واقعا تخریب محیط‌زیست به قول مقام‌معظم‌رهبری «معلول نابرابری‌های اجتماعی و استفاده غلط از طبیعت و یکی از عوامل تضییع حقوق انسان‌هاست.» اگر در دوره شورای شهر چهارم هم «پادگان قلعه‌مرغی به‌طور کلی» تبدیل به «بوستان ولایت» نشود، این دوره هم شعارگرایی بر عمل‌گرایی غلبه داشته است. امیدوارم با همراهی همه اعضای شورای شهر، چنین نباشد و در پایان دوره چهارم، بوستان ولایت واقعا بوستان و درختکاری و فضای سبز شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.