|

پرداخت دیه کامل، مستمری دایم‌العمر و کمک‌هزینه معیشت، در گرو تصمیم مسوولان است

تجمع اعتراضی والدین دانش‌آموزان شین‌آبادی

فهیمه‌سادات طباطبایی: گفته‌اند «سوختن‌و‌ساختن» اما قرار بود این‌بار سوختن با دردورنج ساختن نباشد، درمان و بهترشدن همراهش بیاید. قرار بود بوی بهبود اوضاع به مشام سوخته دخترکان شین‌آبادی بوزد. قرار بود پروانه زیبایی بر غنچه صورتشان بنشیند اما گویا هیچ فعلی برای این قراردادها نیست، هرچه هست سخن‌های دلفریب بالقوه است. قرار بود که دیه دانش‌آموزان شین‌آبادی که در پانزدهم‌آذر 91 در آتش کلاس درس سوختند، کامل پرداخت شود که نصف شد. قرار شد که به آنها مستمری دایم‌العمر تعلق بگیرد که نگرفت. قرار گذاشتند که به خانواده‌های آنها کمک‌هزینه پرداخت شود که نشد و حالا آنها بین حق تصویب‌شده در جلسه هیات‌دولت و آنچه که به ایشان تعلق گرفته، مردد مانده‌اند. پدران و مادران دخترکان شین‌آبادی، کار و زندگی و بچه‌های دیگرشان را رها می‌کنند و صدهاکیلومتر از ده و آبادی خود حرکت کرده و تا پشت دیوارهای پاستور می‌آیند. برای چه؟ چون غنچه‌های زیبایشان جلو چشمشان پرپر شده‌اند و کسی نیست به فریاد آنها برسد و حالا باید بسوزند و بسازند. این داستان پرغصه را تمامی نیست، گویا وزیران قصد ندارند فصل آخر آن را بنویسند، یکی می‌گوید که متولی وزارت آموزش‌وپرورش است و آن یکی می‌گوید مسوولیت به وزارت تعاون سپرده شده، آن‌هم توپ را دانسته و ندانسته به زمین وزارت بهداشت می‌اندازد و باز این دور تسلسل ادامه دارد؛ چرخه‌ای که دخترکان شین‌آبادی و خانواده‌هایشان در آن سرگیجه گرفته‌اند و کار به جایی می‌کشد که مستقیم خودشان را به پاستور می‌رسانند. «در تهران و آذربایجان‌غربی نتیجه نگرفته‌ایم و از طرفی آموزش‌وپرورش فقط قول می‌دهد.» این را آقای راک پدر یکی از دخترکان سوخته شین‌آبادی می‌گوید و اضافه می‌کند: «ما، یعنی تمام خانواده‌های دانش‌آموزانی که در حادثه مدرسه شین‌آباد حادثه دیده‌اند جلو دفتر ریاست‌جمهوری تجمع کرده‌ایم.»البته این اولین‌ باری نیست که خانواده دخترکان شین‌آبادی اعتراض خود را به این شکل نشان می‌دهند، آنها دوبار دیگر روبه‌روی وزارت آموزش‌وپرورش و حتی تا پشت اتاق وزیر هم رفته‌اند اما گویا درمانی برای درد کودکان آنها نیست. راک در این‌باره به «فارس» گفته است: هیچ جوابی درباره مستمری، دیه و بیکاری فرزندانمان نمی‌دهند و می‌خواهند نصف دیه را پرداخت کنند. این در حالی است که به‌طور مثال دیه فرزند من 455میلیون‌تومان است که بیمه ایران می‌خواهد کمتر از نصف آن یعنی 165میلیون‌تومان را پرداخت کند. راک تاکید کرد ما این موضوع را قبول نداریم؛ ضمن اینکه بیمه ایران می‌خواهد از ما تعهد محضری بگیرد تا شکایتی نکنیم و تا ابد دهانمان بسته باشد. تجمع خانواده‌های شین‌آبادی روبه‌روی پاستور تا جایی ادامه پیدا کرد که مشاور عالی رییس‌جمهور آنها را به داخل فراخواند و پای حرف‌های والدین دانش‌آموزان نشست. رسول خضری، نماینده پیرانشهر در مجلس شورای اسلامی در این‌باره به «شرق» گفت: «تجمع روز شنبه در نهایت به جلسه‌ای با آقای صالحی، مشاور عالی رییس‌جمهور و بطایی، معاون مالی و اداری وزارت آموزش‌وپرورش انجامید که در آن والدین دانش‌آموزان مصدوم حادثه شین‌آباد دغدغه‌های خود را نسبت به عدم پرداخت دیه کامل، عدم تعلق مستمری مادام‌العمر و... مطرح کردند. واقعیت این است که آموزش‌وپرورش نمی‌تواند دستور ابلاغی رییس‌جمهور در این زمینه را اجرا کند و ما درخواست کردیم که از نهاد ریاست‌جمهوری یک‌نفر مسوول پیگیری این موضوع باشد.»این نماینده مجلس افزود: «طبق دستور مشاور عالی رییس‌جمهور قرار شد جلسه دیگری هفته آینده در نهاد با حضور نمایندگان سه وزارتخانه کار، تعاون و رفاه اجتماعی، آموزش‌وپرورش و بهداشت و همچنین بنده و نماینده‌ای از والدین دانش‌آموزان برگزار شود و درباره سه مساله اصلی پرداخت دیه کامل، مستمری دایم‌العمر و کمک‌هزینه معیشت خانواده دانش‌آموزان مصدوم تصمیم نهایی و قطعی صادر شود.»حالا والدین دخترکان شین‌آبادی در عین ناامیدی به جلسه هفته آینده مشاور عالی رییس‌جمهور امیدوارند. آنها می‌گویند دیگر گوششان به حر‌ف‌های بالقوه آقای وزیر آموزش‌وپرورش که گفته معاون پشتیبانی‌ام پیگیر مسایل دانش‌آموزان مصدوم شین‌آبادی شده، بدهکار نیست. آنها کاری به پاسکاری وظایف بین وزارت بهداشت و کار و آموزش‌وپرورش ندارند. آنها حتی برایشان مهم نیست که بیمه ایران بر چه مبنایی دیه فرزندان آنها را از نصف هم نصف‌تر کرده. آنها فقط یک چیز می‌خواهند، غنچه زندگی دخترکانشان زودتر شاداب شود. برگ‌های سوخته صورتشان زودتر زیبا شود. این غنچه‌ها به اندازه کافی سوخته‌اند آنها را با فعل ساختن کاری نباشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.