خاموشکردن آتش با زبان روزه
سعید برآبادی: با زبان تشنه کیلومترها راه میروند؛ در نشیبوفراز و کوه و کمر، تا آتشی را که به سهلانگاری روشن شده، خاموش کنند. با این همه، قلب پارک ملی گلستان همچنان میسوزد و این نگرانی هم وجود دارد که با افزایش دما و سیل مسافران تعطیلات پیشرو زبانه آتش بالا و بالاتر رود و هکتارها پوشش گیاهی، درخت و حیوان را دوباره اسیر خود کند. محیطبانان پارک ملی گلستان باید با زبان روزه و ترس گسترش آتش همهجا سرک بکشند تا علاوه بر رتقوفتق اموری که وظیفهشان است، آتشهای بیمحلی را خاموش کنند که گاه تا 75هکتار گسترش پیدا میکند و با دستخالی، خاموششدنی نیست. رییس پارک ملی گلستان میگوید هفت، هشتسال است که آتشسوزی در این پارک به یک بحران جدی بدل شده و اشارهاش مستقیم به جادهای است که از دل این پارک میگذرد و عبور مسافران را لااقل در عرض همین یکدهه، چند برابر کرده است! هنوز دو هفته از پرداختن به موضوع آتشسوزیهای پراکنده در جنگل گلستان نمیگذرد و آنها که بیحواس با شعله اجاقی یا سیگاری نیمهخاموش، به جان جنگل، ضربه میزنند شاید حتی ندانند که امروز مقصر واقعهای هستند که صدها هکتار از پوشش گیاهی جنگل هیرکانی را
سوزانده. آن روز که بر سر تعریض جاده گلستان، محیطزیستیها بهپا خواستند که سازمان مهر تاییدی به آن زد، نگرانی دیدن روزهایی مثل امروز در تصورها نمیگنجید. اما حالا وضع فرق کرده، و کسی هم نیست که حالی از محافظان جنگل بپرسد که با تشنگی مطلق و دهان روزه، با گالنهای آب بهدنبال اطفای حریق هستند؛ در نبود حتی یک هلیکوپتر.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.