|

گستراندن سفره‌های افطار برای کودکان کار

فاطمه دانشور . عضو شورای شهر تهران

اخیرا این پیشنهاد را در شورای شهر تهران مطرح کردم که به‌جای برگزاری مراسم‌های مجلل افطاری، همان مبالغ را صرف امور خیریه کنیم. در ایام ماه مبارک رمضان، هر روز کارت‌دعوت‌هایی به دستمان می‌رسد به‌منظور شرکت در مراسم‌های افطاری که متداول است و باید فرهنگسازی شود تا این اتفاق نیفتد. می‌توان یک افطاری خیلی ساده داد و شام مجللش را به خیریه‌ها و مناطقی که افراد آسیب‌دیده زیادند نظیر محله‌هایی که کودکان کار یا کارتن‌خواب‌ها ساکن هستند، برد. یک‌بار وقتی آرزوی یکی از این کودکان کار را پرسیدم، گفت آرزویش این است که یک سبد میوه داشته باشد. بعضی از این بچه‌ها حتی سالی یک‌بار هم میوه نمی‌خورند. می‌توانیم در این ماه مبارک، با صرف هزینه افطاری برای این بچه‌ها، این فرصت را به آنها بدهیم که آنها هم سالی یک‌بار تغذیه‌ای خوب داشته باشند. اهمیت این موضوع در آن است که وقتی برای این بچه‌ها، سفره‌ای می‌اندازیم، درگیر مسایل این بچه‌ها خواهیم شد و هم‌صحبتی با آنها، مسیر یک سال آینده‌مان را تعیین می‌کند. درواقع این موضوع سبب می‌شود با دغدغه این بچه‌ها درگیرشده و خود را موظف بدانیم تا به آنها کمک کنیم. همه ما در قبال این بچه‌ها مسوولیم. اتفاقا باید کمک به این بچه‌ها، رسانه‌ای شود. سفره را می‌توان در محلاتی که این بچه‌ها سکونت دارند نظیر مناطق 12 و 15 و 20 پهن کرد؛ در مناطقی که برخی خانواده‌ها در آن، حتی نان را هم قسطی می‌خرند. در برخی نانوایی‌های این مناطق نوشته‌اند که از فروش نان قسطی معذوریم. وقتی در اطراف ما، شرایط این‌چنینی وجود دارد، چطور می‌توانیم سفره‌های رنگین در تالارها و هتل‌ها پهن کنیم و با خیال راحت از طعام آنها بخوریم؟ تاکید برخی هم طبق سفارشات شریعت ما، صرف هزینه برای ایتام است. خیریه‌های زیادی در سراسر کشور برای کمک به ایتام وجود دارد. کاش عده‌ای هم بچه‌های کار را مد نظر قرار دهند، که از مصادیق «وابن السبیل» هستند و در قرآن هم کمک به آنها سفارش شده است؛ یا بیمارانی که به بیماری‌های خیلی خاص مبتلا هستند. ماه مبارک رمضان، فرصت مغتنمی است برای توجه‌کردن به مشکلات اقشاری که، در سایر اوقات به آنها توجه کمتری داشته‌ایم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.