|

مساله علف‌های هرز و راه‌حل زبان‌بسته

پوریا عالمی

چشم‌هام چهارتا شد و پا گذاشتم روی ترمز. کله را از آمبولانس آوردم بیرون و دیدم که علی جنتی، وزیر مبارک ارشاد، رفته داخل چمن‌های پارک. گفتم: علی‌جان، بابا، از چمن‌ها بیرون بیا. بیا بیرون تا چمنی نشدی. علی‌جان جنتی که داشت یکسری سبزه و علف و گل و درخت و بوته را از دل خاک بیرون می‌کشید، گفت: نه من «جلو رویش علف‌های هرز را در سیستم فرهنگی خواهم گرفت.» گفتم:‌ای‌بابا. چرا به هرکی می‌رسیم دارد جلوگیری می‌کند از یک چیزی. علی‌جان جنتی گفت: من قبلا گفته بودم که مخالف «سانسور» هستم. ولی الان جلو رویش علف‌های هرز فرهنگی را می‌گیرم. گفتم: یک‌دقیقه جلوگیری نکن و برگرد نگاه کن. الان همین باغچه سانسور شده، چون موقع هرس‌کردن آدم حواسش نیست و موقع کندن علف‌های هرز، چندتا گل و چندتا چنار هم از ریشه بیرون کشیده می‌شوند. جنتی نگاه کرد و متاثر شد. گفت: عیبی ندارد، به‌جای این چنارهای کهنسال می‌گوییم از چین درخت بن‌سای وارد کنند. در همین لحظه علف‌های هرز که جلوشان گرفته شده بود، آمدند و می‌خواستند با پلاکاردهایی حاوی مضامین «ما علف هرز نیستیم» جلو آمبولانس حضورشان را به‌هم‌رسانند که علی جنتی به علف‌های هرز جلوگیری‌شده گفت: ببینید، شما می‌گویید علف هرز نیستید؟ درست؟ علف‌های جلوگیری‌شده گفتند: بله. علی جنتی گفت: خیلی‌خب. بهترین راه تشخیصش این است که شما را بریزیم جلوی یک چهارپای حرفه‌ای مثل گاو تا روی شما کار کارشناسی انجام دهد. اگر شما را خورد معلوم می‌شود علف هرزید. اگر نخورد که هیچی. من گفتم: ولی اگر واقعا خورد چی؟ گفت: هیچی. دیگر خورده است دیگر. من گفتم:‌ای‌بابا. ولی تا آنجا که من می‌دانم علف و کاغذ و مقوا و روزنامه و هرچی را بدهی این زبان‌بسته می‌خورد‌ها. آن چی؟ گفت: چه خبر؟ خوبی؟ ببین آمبولانس‌چی، دیگر وقتش است بروی توی افق گم‌وگور شوی. نمی‌روی؟ دیدم دارد منطقی حرف می‌زند و وقتش شده که بروم گم شوم؛ رفتم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.