خودت را نشان بده ستاره ششم در راه است
طهورا شهبازی . روزنامهنگار
چشم که باز کردم همه اطرافیانم را فوتبالی دیدم. از وقتی شروع به بازی کردم، زمینهای چمن و خاکی فوتبال را زیر پایم لمس کردم و از وقتی یادم هست تلویزیون خانه فقط فوتبال نشان میداد. من هم با لطبع، فوتبالی شدم و از وقتی فوتبال را فهمیدم فقط گفتم: «برزیلته». از اشکهای حسرت 1998 بعد از ناکامی مقابل فرانسه گرفته تا فریادهای شادی که بعد از آخرین قهرمانی در سال 2002 مقابل آلمان به دست آمد و شوک شکستهای غیرمنتظره دو دوره بعد همه سهم من از هواداری برزیل در این سالها بوده. تیمی که در هر دوره از جامجهانی جزو بختهای اول قهرمانی و آسمانش همیشه پرستاره بوده، ستارههایی مثل پله ملقب به مروارید سیاه، روماریو گلزن قهار، رونالدومریخی و ریوالدو شوتزن در هر دوره از جامجهانی برای تیمشان پرفروغ ظاهر شدند و حالا نیمار 22سالهای که با تکنیک ناب برزیلیاش همه را انگشتبهدهان خواهد گذاشت. این ستارهها، پابرهنههایی بودند که از کودکی دنبال توپ میدویدند و ما فقط روی خوش ماجرایشان را دیدیم. اصلا نفهمیدیم چه شبهایی که گرسنه خوابیدند و تمرین کردند تا برزیل، برزیل «پنجستاره» شود. امسال جام در خانه است. برزیل این جام را جفتی
برای جام قبلیاش در نظر گرفته و تا آخرین نفس برایش میجنگد تا اجازه ندهد از خانه بیرون برود. برزیل 2014 عجیب بوی قهرمانی میدهد. این حس را اسکولاری و پریرا که هرکدام یکدوره این تیم را قهرمان جامجهانی کردهاند به تیم و هواداران منتقل کردهاند. همهچیز دستبهدست هم داده تا زردپوشان برزیلی که تابهحال یک غیبت هم در جامجهانی نداشتهاند فوتبال نابشان را به معرض نمایش بگذارند، به بیشترینهای تیمشان اضافه کنند و رکوردهایشان را دستنیافتنیتر از قبل ارتقا دهند تا همچنان لقب پرافتخارترین تیم جهان را یدک بکشند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.