|

انسان به مقام ارزش می‌بخشد

ترجمه: سامان سلیمانی

زمانی نیز راجع به عدم رعایت پروتکل‌ها از او سوال کردم در پاسخ گفت: «من به‌عنوان رییس‌جمهور، از پروتکل و تصویر متداول رییس خارج شده‌ام، من هیچ تفاوتی را احساس نکردم زمانی که رییس‌جمهور شدم، چرا باید این تفاوت باشد؟ ریاست، مسوولیت مقامی است که رییس اجرایش می‌کند، من بر این اعتقادم که انسان به مقام ارزش می‌بخشد نه برعکس، چون من رفتارم را تغییر ندادم چه در ریاست‌جمهوری یا خارج از آن یا به‌عنوان جلال طالبانی. چون من مسوولیت‌هایم را به‌عنوان دبیرکل حزبی سیاسی کردی عراقی اجرایی می‌کنم، همچنین مسوولیت‌هایم به‌عنوان رییس‌جمهور و هیچ سختی در اجرای مسوولیت‌هایم نمی‌بینم، چرا که به هم نزدیک هستند و مسوولیت میهنی هستند و برای عراق و در درجه اول برای ملتم مهم هستند.» اما طالبانی به این امر اعتراف می‌کند و با صدای بلند می‌گوید که بار سنگین مسوولیت یک خانواده را احساس می‌کند، به خاطر این است که مسوولیت سیاسی و ریاست‌جمهوری زمان زیاد یا حداقل بسیار کمی به او برای دیدن خانواده‌اش باقی نمی‌گذارد و می‌گوید: «اما بار سنگین اینجاست که مسوول یک خانواده هستم، چون پسرهایم خارج از عراق هستند و هیرو خانم همسرم میان بغداد و سلیمانیه در رفت و آمد است، به همین دلیل یکی از دلایل اصرار من برای ماندن در سلیمانیه، با هدف در کنار هم‌بودن خانواده‌ام و حضورم در میان آنها بود.» عراقی‌ها در زمان صدام حسین با احتیاط و به شکلی مخفیانه برای هم لطیفه و جوک‌های سیاسی تعریف می‌کردند، چون این اقدام در آن زمان می‌توانست تبدیل به علتی برای اعدام یا زندان ابد یا شکنجه‌شدن در زیرزمین‌های دستگاه‌های امنیتی رژیم بعث شود، اما مام جلال زمانی که بر صفحه تلویزیون ظاهر شد و لطیفه‌هایی را تعریف می‌کرد که درمورد خود ایشان گفته شده بود، تمام عراقی‌ها را متعجب کرد. حتی خود ایشان نیز لطیفه‌هایی راجع به خودشان می‌ساختند، هر کس که رییس‌جمهور طالبانی را قبل از مسوولیت ریاست‌جمهوری عراق شناخته باشد به این نکته اذعان دارد که مام جلال تغییر نکرده است، از زمانی که در کوهستان‌ها پیشمرگه بود یا زمانی که رهبر حزبی سیاسی یا یکی از بارزترین رهبران اپوزیسیون بوده است تاکنون لطیفه تعریف می‌کند، دکتر فواد معصوم که در مراحل مختلف زندگی همراهش بوده است، می‌گوید: «فکر می‌کنم مام جلال تنها کسی بود که در حضور ملامصطفی بارزانی لطیفه تعریف می‌کرد و با او شوخی می‌کرد.»افراد نزدیک به رییس‌جمهور طالبانی می‌دانند که مام جلال زمانی که گفت‌وگوها بر سر مساله مهمی به سمت تندی می‌گراید شروع به گفتن لطیفه یا خاطره شیرینی می‌کند که فضا آرام شود، یکی از افراد نزدیک که در گفت‌وگوهای میان رهبری کردستان و رژیم صدام حسین مشارکت داشته است، تعریف می‌کند زمانی که گفت‌وگوها راجع به کرکوک به سمت تندی رفت، طالبانی درخواست کرد که گفت‌وگوها برای استراحت و چای‌خوردن تعطیل شود و بعد از آن گفت‌وگوها از سر گرفته شود، در زمان استراحت طالبانی تصمیم می‌گیرد لطیفه‌ای در مورد جحا که در کردی به او ملانصرالدین گفته می‌شود، تعریف کند و می‌گوید: «روزی ملانصرالدین، که میان اعراب به جحا شناخته می‌شود، در حالی که کرد است و اسمش ملانصرالدین است»، اینجا علی حسن مجید واکنش نشان می‌دهد و می‌گوید: «برادر جحا عرب است و در اصل عرب کوفه است و نه ملانصرالدین است و نه کرد است»، زمانی که مام جلال می‌بیند علی حسن مجید فقط به‌خاطر تغییر اسم ملانصرالدین به جحا واکنش نشان داده است، تصمیم می‌گیرد تا نهایت با علی حسن مجید شوخی کند و بر سر اینکه جحا کرد بوده است و اصالت کردی داشته است، مصر باشد، در این لحظه مجید می‌گوید: «برادر حتی می‌خواهید جحا را نیز از ما بگیرید»، طالبانی نیز لبخندی زده و به آرامی می‌گوید: «برادر علی، کرکوک را پس بدهید، جحا را برای خودتان بردارید.» مذاکره با رژیم هرکس که به دیدار مام جلال برود بهترین هدیه‌ای که می‌تواند با خود ببرد لطیفه‌ای است که راجع‌به خود ایشان یا هرکس دیگری گفته شده باشد، سوال کردیم چگونه شرایط را از رهبری که هرکس راجع به او لطیفه‌ای گفته باشد اعدام شده است به رهبری که خودش راجع‌به خودش لطیفه تعریف کند، تغییر داده است. گفت: «این طبیعی است، چون رهبر نیز انسان است، نه موجودی با توانایی نامحدود و تافته جدابافته، من امروز رهبر هستم و فردا می‌شوم رهبر سابق، چرا رهبری؛ کسی را تبدیل به شخص مغرور و متفاوت کند؟ من انسانی عادی‌ هستم و به لطیفه چه راجع‌به خودم یا دیگران علاقه دارم، از قبل نیز این بخشی از علاقه‌مندی‌های من بوده است.» اکنون رییس‌جمهور طالبانی آرزو دارد از کار خود به‌عنوان رییس‌جمهور عراق بازنشسته شود، اما جریان‌های سیاسی و رهبران اصلی صحنه سیاسی عراق بر ماندنش در این پست سیاسی اصرار دارند، چون او مرد ایجاد تفاهم و همزیستی ملی است، زمانی نیز که راجع‌به رهبر جانشین او سوال کردیم که کرد خواهد بود یا عرب گفت: «حتما نباید رهبر عراق کرد باشد، بلکه لازم است علاوه‌بر ویژگی‌های انسانی و سیاسی و ویژگی‌های لازم دیگری که باید داشته باشد، باید مرد تفاهم ملی باشد و از طرف جریان‌های اصلی پارلمان مورد تایید قرار گیرد و توان نزدیک‌ساختن نظرات و ایفای نقش برقراری آشتی ملی را دارا باشد، همچنین توان تحرک و فعالیت برای تجلی حکومت اتحاد ملی از راه نزدیک‌کردن نظرات جریان‌های سیاسی را در عراق دارا باشد.» در مورد نظر دیگری نیز که برخی می‌گویند رهبر باید عرب باشد، معتقد است. ادامه دارد

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.