یارانه؛ انصراف یا عدم انصراف؟
عسل عباسیان: این روزها دوباره ماجرای «یارانه» و بحث دریافت یا عدمدریافت آن نقل همه محافل است. در کوی و برزن و تاکسی و محل کار و حتی در جمع خانواده، همه با هم درباره لزوم یا عدم لزوم ثبتنام برای دریافت یارانه نقدی مباحثه میکنند. برخی معتقدند، اگر عدم دریافت یارانه، کمک به وضعیت دولتی است که خودمان انتخابش کردهایم، باید از این مبلغ چشمپوشی کنیم اما برخی دیگر، آن را حق مسلم خود میدانند. در ادامه از دو نفر چهره مختلف خواستیم تا نظرشان را حول این موضوع بیان کنند. آزیتا حاجیان بازیگر ماجرای انصراف از دریافت یارانه، بستگی به میزان اعتماد مردم به دولت جدید دارد. اگر مردم به دولت آقای روحانی اعتماد دارند، باید از تقاضای ایشان پیروی کنند و به آن جواب مثبت بدهند. در واقع این موضوع به شکل رابطه مردم و دولت برمیگردد. اگر مردم به دولتی که انتخاب کردهاند اعتماد دارند، حتما از دریافت یارانه انصراف خواهند داد و اینگونه باب رابطهای دوطرفه بین مردم و دولت هم باز میشود. من شخصا از ابتدا برای دریافت یارانه نامنویسی نکردم چون بهقدری آدمهای نیازمند دوروبرم میشناختم که فکر
میکردم اگر آنها یارانه بگیرند و من هم بگیرم، عدالت بیمعنا میشود. درواقع معتقد بودم که این مبلغ حق افراد نیازمند است، بنابراین حتی یک ریال هم یارانه دریافت نکردم و اصلا نمیدانم نحوه ثبتنام و دریافت به چه صورت بوده است. از طرف دیگر این ماجرا میتواند شروع ارتباطی خوب و درست بین دولت و مردم باشد به شرطی که هر دو طرف به هم اعتماد کنند و اگر این ارتباط دوسویه شکل بگیرد میتوان به آینده این رابطه در خیلی از عرصهها امیدوار بود. یعنی اگر دولت واقعا این هزینه را صرف مستضعفین بکند واقعا راه خوبی است اما اگر قرار است این مبلغ صرف مسایل غیرضروری شود، قطعا به مرور اعتماد مردم هم سلب خواهد شد. بیژن بیرنگ کارگردان تلویزیون و فیلمنامهنویس آن چیزی که من به یاد دارم از زمان هدفمندی یارانهها، این بود که بنا شد سوبسیدها برداشته شود و به مردم یارانه نقدی تعلق گیرد مثل خیلی از جاهای دنیا. مثلا در امارات هم بخشی از درآمد کلی کشور، به مردم تعلق میگیرد. مبلغ یارانه نقدی هم البته چشمگیر نبود. از طرفی بعد از اجراییشدن این طرح، همه قیمتها دو سه برابر شد. در دورانی قیمتها بهقدری بالا رفت که روی زندگی
همه ما تاثیر بسیاری گذاشت و آن تاثیر بهقدری زیاد بود که مسبب فشار مضاعف شد و قدرت خرید مردم نهتنها پایین آمد بلکه یک جاهایی هم به یکدوم و یکسوم رسید. بنابراین طرحی عملی شد که نهتنها فایدهای به حال مردم نداشت، بلکه اغلب آنها را متضرر کرد. امروز حرف تازهای زده میشود و حرف تازه این است که مردم یارانه نگیرند تا نیاز دولت به نقدینگی تامین شود. چون آنقدر مبلغ زیاد است که دولت، قادر به پرداخت همه آن نیست. حالا مطمئنیم که این تصمیمگیری درست است؟ نمیدانیم. ما به حرفهای دولت، همیشه گوش دادهایم، اما حالا نیازمند این هستیم که از منطق دولت برای اجرای این مرحله جدید باخبر شویم. باید برای مردم روشن شود که آیا این مبلغ حقشان هست و باید از آن صرفنظر کنند یا اینکه اصلا حقشان نیست. هماکنون لازم است که بهجای تبلیغ صرف، برای انصراف از دریافت یارانه، دولت با مردم به گفتوگو بنشیند و منطق و استدلالی که برای این ماجرا دارد را با مردم در میان بگذارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.